Det här verket har digitaliserats vid Göteborgs universitetsbibliotek. 
Alla tryckta texter är OCR-tolkade till maskinläsbar text. Det betyder att du kan söka och 
kopiera texten från dokumentet. Vissa äldre dokument med dåligt tryck kan vara svåra att 
OCR-tolka korrekt vilket medför att den OCR-tolkade texten kan innehålla fel och därför bör 
man visuellt jämföra med verkets bilder för att avgöra vad som är riktigt.
Th is work has been digitised at Gothenburg University Library.
All printed texts have been OCR-processed and converted to machine readable text. 
Th is means that you can search and copy text from the document. Some early printed books 
are hard to OCR-process correctly and the text may contain errors, so one should always 
visually compare it with the images to determine what is correct.
0
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
C
M
JOHANNIS MESSENII
SCONDIÆ
ILLUSTRATÆ, 
TOMUS IX. 
HISTORIAM
SANCTORUM & PRÆSULUM,
Sive
PRÆLUSTRIUM HOMINUM,
Scondia comerßonem 
fibl vendlcantium, 
Compledens.
STOCKHOLM
Typis OLAVI ENÆI , Ajjno Christi M.DCCIIL
PROGRAMMA.
V . L ■ 
-, ■
N
Ofti quo ftudio, & labore , Ledory
Inquirant homines decus parentum;
Majorum reliquosque quo favore 
Compledantur ubique clariores i 
Ardenter ftatuas vident eorum, 
Aufcultant quoque perlibenter ada, 
Extent fi documenta tot favoris 
Hos in , qui genuere nos in orbem 
Hunc, qui, ceu fpecus omnium malorum eft. 
O quanta veneratione fas eft, 
Ut quivis homo profequatur illos, 
Qui nos progenuere manfioni
Coelorum ! penus omnium bonorum eft 
Hxc : tales tibi, Lcdor, exhibebo 
Majores, pariterque Scondiotis
Cundis, quos liber infequens recenfet: 
Illum fufcipe perbenignus ergo, 
Et tantos cole fedulus parentes ;
Obftetricis ego labore fundus, 
Sic hos fi peramas , amabis & me,
Chri-
Chriftiano Lcclori animæ corporis-
que fofpitatem.
Inus necefarium ejje duxi, Lector 
^veritatis ßudioje , i flo tibi manifefiare proloquio, 
^Chriflianam quo Scondia tempore , quo etiam pa&o, 
& quorum opera hominum -, fit amplexa religionem, 
cum fequens illud hifloria te doceat cumulatè : Sed an
purum , putumque Udem Scondiis dogma, tradiderint vel non ? fi illud, 
an ipfum nofirates intemeratum haSlenus confervarint 2 fin minus, 
quando fyncer a pajji ergo fint fidei naufragium ? nunquid fuerint aliqui 
interea veri Ghriflicola, G) majorum reliqui perierint in aternum ? fi 
autem hoc , quando igitur Scondiis fyncerus Evangelii radiua illuxe­
rit j num decimo quinto primum ChriftiJèculo ? Opera prcetium mefa- 
Clurum, exiftimavi, fi paucis coram te ventilavero ; mihi tamen ipfi- 
metfolum certi aliquid determinando, afl tibi fuper adeo nodo fis Cfi 
periculofis fidei quaftionibus , varias firiptorum opiniones fuggerendo, 
& vada, fcopulosque indigitando, ut iis oculo non lippiente, obferva- 
tis , in portum veritatis facilius feliciusque mecum deferaris.
Itaque ad primum quod attinet , cum omnis Europaorum Ec- 
clefia primitiva, matrem agnoverit Romanam, quod inde velut nata 
Cfi propagata fuerit, ex flatu illius, de hujus qualitate oportet capta­
re documentum. Et proinde fi conformis veritati eß fententia Euange­
licorum , perhibentium primis folum tribus, vel quatuor a Chrifti 
afcenfione feculis, veram Roma do&rinam floruifje , ü poflmodum dt- 
fecifie , nobis ingenue confitendum eft , fi quem interea guflum Scondii 
perceperint religionis orthodoxa , five per Gothos, five per Anglos , vel 
Longobardos foris converfos, & in patriam reverfos modice inftillatum 
fuijfe ; cum protinus ille interierit vitiofo gentilium humore refiituto, ita 
ut initio noni poll Chriftum feculi, prorfus nulli fuerint , in Scondia 
Chrißiani pofl annos mille quingentos primo conflanter.^ perfeveranter, 
fynceriorem Euangelii lucem Scondios a fie xi fie.
Immo verb cum ipfemet D. Martinus Lutherus in Homelia fu­
per Deftruttione Hierujalem confidenter afieveret , Evangelium clarius 
fuis-, luculentius que quam Apoflo lorum temporibus efie pradicatum, 
nec prius unquam Germanos populos his finitimos, verum habuife,
colligitur hinc profatam Ecclefia dodlrinam primitiva ? Scondiis mi- 
‘rtits fyncere traditam quoque fuifie. Guam porro utrumque fit ve- 
rifimile 5 Leelor ? tuo committo prudentia examinandum j quod 
alii prius etiam viri fapientes paradoxum potias quam orthodoxum 
reputantes y non ignorantes , bonum primo femen fuifie femina- 
v yf 2 ^mt,
rd
fiulo , atque B* Sigfridum hujus quefocios, 
hriflo funt lucrnti , foncera illos dotlrina
publicata y idem profitetur luculentius y non modo Beronem , Olaum, 
quod prœfatE aflitißent concionatoribus 
'ent y conferens illos cum Imperatoribus
ny®-'ùü
turn ; indè verö deterius docere maluerunt aliquot primis fecundum 
Chrifti afcenfionem feculis , puram viguifie Eccleßam 5 deinceps florente 
Catholicorum pluribus delituifie y ac demum» fub Luthero > caput ite­
rum protulififoy de tempore tamen non convenientes defectionis.
Nam Scondicos fotum chronographos producendo A4. Laurentius 
Neritius Ev angelicorum in Suecia Protoarchifuperintendens , libro con­
tra Herbeflum, dibla affignat ruina , annum CCCXX Haraldus 
Huitfeldius in prooemio hifloria apud Danos Eccleßaflica, D. Andreas 
IHellejus in prœfatione , AZ. Adamo appofita, ad fixtum progrediens 
ficui um y memorat novos Eccleßam primos Romanam contraxi ff e, cum 
de primatu litem patriarcha Conßqntinopolitano 3 Alexandrino 5 & 
Hierofolymitano , movero occeperat : Alibi tamen Udem afferunt y vide­
licet y Nericius in hifloria Sueonum, Huitfeldius in D anorum Eccleßa- 
flica ; Nellejus fuis in Adamum ScholiE, X Ansgarium & collegas y 
qui nono humana falutE fec l 3 .  
qui undecimo , Scondios C ifl  l ati , f ill ct i  
imbuijfi , nec quomodo hac cum priori conveniat ajfertio, fat animad­
vertunt.
Gfuid ? Neri cius in proloquio Ordinantia y anno MDXXII.
& Stenchillum y Svecia reges y 
auxilio 5 fidem primi fu/cepij 
ChriflianEfimE ; Gmftantino, Gr aci ano , Halentino, Theodofio , utro­
que Car olo , & Ludovico; fed etiam S.Ericum , qui A4CL. Svecia 
dominabatur , ob religionis praflantiam , id dem affimilans Cafaribus ; 
imo & fanSbifimE 1'eflamenti veterE regibus ac prophetis, Davidi > 
E^echia , flo fia & Jofaphat ; Eß non hujus fat memor , in hifloria 
memoret ölai Scotkpnung , quod Romanus Pontifex non multo fidem 
obtruferii deinceps Svecia meliorem , quam fuiffet prius in ea Ethni­
corum.
In prœfatE igitur magnopere difcwdantes Evangelicorum fcri- 
ptores y in hoc firme omnes conveniunt quod affeverent veram fub pa- 
patu Eccleßam habuiffè Deum ; fed occultum & invißbilem, hujus­
que fellatores, non pontificia, falvatos eße, non ficus , quam tempori­
bus Elia j 'catum Deo eleiïum, ignorantE , fuiffcnt millia fiptem con- 
fervata, cultu Beli non contaminata. Ita fentit quoque Nellejus, in 
dilla [apius prafatione, qui tamen in hoc diffentit a veritate , quod 
ibi Naldemarum IN. Dani a regem, ob motam Romano Pontifici re­
bellionem , talE Ecclefla membrum facere quodammodo videatur, quippe 
princeps fuit erga Deum, hominesque perfidiffimus, adeoque fceleratus, 
ut animam illius , tefle Huitfeldio , corporis impuro liberatam erga- 
flulo , damones vißbiliter ad I artar a abduxerint.
Herum Dodtores Catholici, contrariam in omnibus tuentur fin* 
tentiam, affirmantes magno confinfu , Romanam non deficiffe Ecclefi* 
am;
'i
I s
-=
rf.ll.:
am ; Sed talem fine ullo doSlrina detrimento -> prafens usque tempus 
perfeueraffle ) qualem Chriftus & Npoftoli, horum legitimi fucceffores, 
illam fundafjent ; uifibilem quoque fioruiffle ; nec Euangelicorum prius 
in rerum natura extitiffle catum-) quam decimo quinto Chrifti jeculo. 
His autem illi pracipue nituntur rationibus , quod cum vera Eccle- 
fia ex Chrifli promiffo , continuam habeat Spiritus Sancit prafentiam 
£ÿ ajjiftentiam , & portis inferorum ) ex quibus omnis erumpat ha- 
refis , ßt praualitura , fundamentumque 'veritatis appelletur , non 
pojfit ullatenus pati defeSlionem. Prater ea fi primis corrupta eß fi­
des feculis ) ipflam utique periijje , cum fides ßt una , teftimonio 
pofioli , ad Ephefios jcribentis , qua fibi neque addi quicquam , ne­
que demi patiatur ; Si fides periit, interiiffle ßmul Eccleßam ) qua in 
fide uera Jubnititur ; jublata fide , ac Ecclefia , necefflario conjequi 
atcrnis adjudicatos ignibus, quotquot alienam ab Euangelicis fidem, 
fint profiefii ; quoniam fine fide Deo placere non eft pojfibile.
Hinc porro inferunt Catholici) uiros miraculis inclytos y mar­
tyres ) Confejfores & D odor  es interea florentes, cœlefti priuatos bea- 
titudine, quorum numero etiam extiterint , qui libro prafenti produ­
cuntur ; velut quoque Deum mendacii arguendum) ex pramifiis con­
cludunt , quod fcilicet promijfa Ecclefia non exequatur. Sed cum hu­
jusmodi illationes fint abfurda impia , potius effle credendum fta- 
tuunt ) quod vera Dei Ecclefia , omnino permanflerit hadenus incor­
rupta , & omnibus conftpicua , tanquam duitas in monte , & lu­
cerna, modium fupra , non fubtus, collocata. Demum Evangelicis in- 
jultando urgent> ut quemadmodum occultos liquet fuiffe tot Dei cul­
tores temporibus Elia ) fic illi probent, ex aliquo facro, uel profano 
firiptore ) veros fub papatu Chrifticolas delituijfe , & fuarum alicubi 
terrarum , ante tempora Lutheri ) viguiffle fynagogam.
Nec defiunt Euangelicis argumenta quibus fuam conentur tueri 
caufflam ; qua tamen non junt tanti ualoris, ut hominem pruden­
tem fua amantem falutis , d fententia Catholicorum pojfint di­
movere.
Quamobrem & ego his coram Deo & mundo profiteor u- 
niverfo , me credere Romanam Ecclefiam, quam Catholici hodie 
confitentur , fuillè ac efiè unam , Sanâam , Apoftolicam, Oecu- 
menicam , vifibilem & à qualibet intemeratam hærefi ; ideoque 
neminem pofle hominum, extra illam falvari ; ficut etiam legiti­
mos ejusdem fuifiè nuncios , prædicatores , ac Doâores, proque 
hujusmodi laboribus Scondiorum impends converfioni , immarceffi- 
bilcs in coelo coronas fuilTe adeptos, quorum gefta, vitamque fub- 
lequens fideliter liber commemorat J Dogma infuper , quod illi 
fyncerum noftratibus tradiderunt 5 prorlus incorruptum usque de­
cimum quintum Chrifti leculum in Scondia fioruiile.
Ac
Ac quod Deus ex immcnfa fua bonitate & mifericordia , me 
velut ovem perditam, relidis nonaginta novem in deferto , ad hu­
jus fuæ vocaverit Ecclefiæ cauiam , illius fit Majeftati laus gloria 
& honor in fempiternum ; In qua etiam vivere , & mori defi- 
dero, & proinde quicquid contra illam hadcnus , quodunque 
modo ex necelfitate magis quam libera voluntate, dixi , feci vel 
fcripfi, pro non didis, fadis, & â me fcriptis proteftor me ha­
bere 5 Libros iimul meos quoslibet, ipiius fubjiciens judicio , ac 
eam revocans , damnansque Recantationem , & Detedioncm frau­
dis Jefuiticæ, quas anno MDCX+ repugnante confcientiâ, per hy- 
pocriiin edidi j licut quoque Epiftolam â me traditam Carolo Regi, 
anno MDCV11R & in detrimentum Catholics Ecclel iæ, conii dam 
jugulans.
Caelicolas autem omnes, & præcipuè hoc defcriptos volu­
mine , nunc humiliter obiècro , ut fuis apud Deum precibus, hu­
jusmodi errorum, & aliorum omnium mihi veniam 5 delidorum 
condonationem ; ex tam diuturna liberationem captivitate 5 & ia- 
lutem animæ corporisque viventi, gloriam coeleftem monenti ; ac 
iimul Tibi, Ledor benevole, præmiifi difcurfus fruduofam cognitio­
nem ; fidei hinc veræ agnitionem, fi hujus fis expers, vitæquc in 
coelo xternum permanentis, fruitionem, impetrare non dedignen- 
tur ; Vale» Scriptum Qtjanaburgi Lapponum , Feßo S, Birgitt^ 
anno A4 DQ XXXIII. Revifum Llblocburgi anno AlDCXXXiXl. 
at captivitatis mea XX.
'f
JOHANNES MESSENIUS.
HISTO-
SANCTORUM &£PRÆSULUM
PRÆ.LUSPRIUM HOMINUM, 
SCONDIÆ CONVERSIONEM 
SIBI VENDICANTIUM.
De primo gentium Apoftolo Septen­
trionalium,
Erunt plurimi, jam tum Nero- 
Inis temporibus Imperatoris, cum Divus Pe­
trus Romæ verfaretur, ex difcipulis ejus unum ve-
mffe Bardevicum quæ tum in mediterraneis una in Annoci 
|omm provincia dicitur urbs floruiffe , ibique nomen 
^Chnfti prædicaffe , & longanimiter gentis totius con-
verfionem pie præftolantem , diem ibi fuum obiiffe Relimofè ner 
annos mille, & fupra, ejus fepulchrum inter omnes habitum , donec 
Henrico Leone urbem captam evertente , Rex Daniæ Canutus, oui 
ilh aderat, expeditionis mercedem acciperet â focero, offa facra primi 
prædicatoris. Qrant^s tn fita Metropoli, Gp.Z Lib Z r
Cap. II.
Quomodo Scondiiprimum de Chriflo 
guftum acceperunt.
EX pervetuftis non obfcurè liquet monimentis, tam internis quam « externis hiftoriarum , quod Gothi, Anglofaxones, Heruli, Lon-« gobardi, Afcomanni, & Normanni, foris converti, & quarto, quinto 
m?, Optimo, octavo, ac nono Chrilti feculis, ex Italia, Hifpania,*« 
Illyrico, Britannia, Gallia, Flandriaj & Saxonia in Scondiam, ceupa-«
A tri-
iiS&
2 HISTOR. SANCT. ET PRÆSUL. LIB. I.
«triam originalem fubinde reverfi, non paucos in ea conterraneorum, 
«fuerint Chrifto lucrati. Famofiffimus tamen & Chriftianiffimus ille 
488.“ Anglorum monarcha Arthurus, anno CD LXXXVI1I. Scondiæ naftus 
“ dominium , hujusmodi beneficium pluribus incolarum exhibuit , fuc- 
« ceftbresque. Cujus una fa&us particeps, Aphrila, illuftris in Scondia 
594.“ comes, anno D XCIV. fubfcripfit concilio Toletano, abjurata hærefi 
‘‘Arrhiana, ficut Wolfgangus Lazius, libro X. confitetur. Quapropter ex 
“his foie clarius patet meridiano, Scondios non primum nono feculo, 
“ de Chriftiana compellatos fide fufcipienda. Adej]enitfS.
Cap. III.
De Santta SU NI VA
ERat in partibus Hyberniæ beataSuniva, regali ftirpe progenita, & ftudio boni patris in fide educata Chriftianorum , quæ cum tri­bus navigiis fe beatæ Urfulæ aflocians, & Oceanum ingrediens, ab ea 
tempeftatibus difpellitur. Tandem verb poft transafta longa maris fpa- 
cia, ad partem illam Norvegiæ, quæ vulgo Ferdorum provincia nun­
cupatur , gloriofa comitiva, Domino ducente, pervenit : Hujus pro- 
vinciæ incolæ, rationis alieni, cultu filveftres, moribus incompofiti, vi­
dentes fan&os Dei finibus fuis appropinquare, continuo congregato ex­
ercitu , tamquam ad latrones, cum gladiis, &. fuftibus exeuntes, cum 
eos comprehendere non poffent, procul â terra, cum fagittis & lapidibus 
ipfos expulerunt.
Fuerant namque gentilitatis errore occæcati, & lumen veritatis 
infirmis oculis afpicere non valebant ; Iterato igitur San&i Dei cogun­
tur pelagi difcrimina inire, & tempeftate exorta, corporali præfentia 
feparantur, qui mente, & fpiritu feparari non norunt. Beata igitur 
Suniva, flu&uum turbatione fedata, cum majore parte fociorum ad in­
fulam , cui nomen Selioe applicuit, ibique manfiunculam faciens in fpe- 
luncis, & cavernis terræ, præ timore gentium, habitavit. Reliqui ve­
ro focii, ad aliam infulam applicantes, quæ Ryn , â vulgo nomen ac­
cepit, fimili modo manferunt, ex captione pifcium , vitæ fibi neces- 
faria acquirentes.
In his infulis fanfti Dei commorantes, non modico tempore, Do­
mino Jefu Chrifto, in multa abftinentia, paupertate, caftitate, & vi­
tæ fan&itate ferviebant. Nec ibi adhuc indigenarum ulla fuit habita­
tio , fed qui in terra adjacenti degebant , pecora illic fua in pafcuis 
habebant. Contigit autem fæpè pecora non omnia inveniri â polTefib- 
ribus, qui fruftra fufpicantes â fanétis ablata, multas iis injurias intu­
lerunt , Regemque rogarunt, ut fuperveniens cum exercitu, famulos 
Dei trucidaret.
Quem San<fti Dei videntes appropinquare , fpecus fuos in­
trabant , orabantque cum lachrymis Dominum, ut animabus fuis re­
quiem daret æternam ; fepulturam vero corporibus iub fcopulis, fuper 
eos cadentibus , angelico præberet officio , ficque facftum eft, & Rex 
fancftos non inveniens, explorata diligenter infula, obftupéfa&us cum 
admiratione receffit. Accidit pofteà nono Chrifti feculo , cum merca­
tores quidam circa infulam navigarent, viderunt in litore maris quali 
columnam claræ lucis usque ad cœlum porreétam fulgere, & proptereà 
adnavigantes, caput humanum fub ipfa corufcare invenerunt, &rniræ 
odo-
SCONDIÆ ILLUSTR. TOM. NONUS. 5 
odorem fragrantiæ fpirare. Quod indè levatum, & Oläo régi præfen- 
tatum , Nidroliæ â Sivardo Epifcopo , decenter ibi reconditur. Qui 
mox cum rege, & multis Chriftianorum, profeflus in Selium, invenit 
montem in occidentali plaga non modicum corruilTe , & Chrifticolæ 
illum fedulo perfcrutantes, inter faxa, boni odoris, offa reperiunt, & in­
tegrum B.Sunivæcorpus, virginis, & Martyris.
Quarè Olaus ibi conftru&â Ecclefiâ, facras in ea reliquias decen­
ter condidit , & Deus per merita Sanftorum fuorum, usque in præ- 
fentem diem figna , & virtutes, operatur. Hæc contigerunt anno 
D CCCC XCVI. Verum transa&o hinc multo tempore, venerabilis me- 99($, 
moriæ Paulus Bergenfis Epifcopus, reliquias B. Sunivæ de infula Seliæ, 
ad civitatem tranftulit Bergenfem, anno MCLXX. & in Ecclefia cathe- n7o. 
drali , VII. Idus Septembris collocavit, ad laudem Dei omnipotentis. 
Breviarium Nidrofienfe.
Cap. IV.
De Beato SEBALDO.
CHriftianus quidam GothiæRex,& hujus conjux, anno ut reorDCXC. fyc. perfeverante adhuc dominio Britannorum in Scondia, fuam ma­gnopere deplorantes orbitatem, Deo caftimoniam nuncupant, fi filium 
modo unum inprimis confequerentur. Divinitus autem exauditi, fi­
lium genuerunt, B. Sebaldum , vel potius Sioboldum , & ccelibem dein­
ceps vitam egerunt. Poftquam verb ille nonnihil adoleviflet, ad fcho- 
lam expeditus Parifienfem anno DCCV. infignem ibi navavit öperam ? 
literis politioribus per triennium. Porro ut illuftrem parentes ex filio / 
progeniem nancifcerentur, ex ftudiis revocato, Iponfam illi comi­
tis in Gallia filiam, anno DCCIX. procurarunt. 7o9<
Verum caftitatis amantior B. Sioboldus, prima nuptiarum no<fte 
virginem permovit ad vovendum unâ fecum perpetuam Deo caftimo­
niam, moxque domo egrefliis paterna, petiit Eremum , in qua diuino 
fe totum annis XV. mancipavit obfequio. Ita emenfus hoc temporis 
fpacium, annocp DCCXXIV. admonitus illo Evangelii dicfto, quod nemo 724, 
fapiens accenderet lucernam , ut poneret eam fub modio , aft potius 
fupra candelabrum, omnibus qui domo eflent j lumen praebituram, fuam 
videbatur fibi lucernam , in eremo, non fecus quam fub modio fe ab- 
fcondidifle, & commiflum â Domino talentum, terræ infodifie.
Quamobrem folitudini valedicens Romam feftinat, ubi veniam 
Gregorii II. Pontificis na&us Evangelizandi, primum nudis peragrat 
Italiam pedibus, & incolas fermonis vehementia , miraculorumque po­
tentia , ad vitæ pertrahit emendationem. Pofteà ingrefius Germaniam, 
Elurimos hominum ibi fimiliter Deo fuit lucratus , & praefer tim Ratis- 
onæ, ac Norinbergæ converfatus , direcftam inhabitatoribus femitam 
in ccelum, verbis, fignisque demonftravit, ac ibi demum ad fuperos 
per mortem translatus, admirandis Nurenbergæ diu prodigiis emicuit. 
Ex hifloria Divorum Saxonica, Gaïïaro}& Laurentio Surio, aliisque.
Cap. V.
De HARALDO, Danorum Rege.
EOdem tempore, Haraldus, Rex Danorum, â filiis Gotafridi regno 82$. Ipoliatus, ad Ludovicum fupplex venit Imperatorem, qui & moxA 2 Chri-
4 HISTOR. SANCT. ET PRÆSUL. LIB. I. 
Chriftiànæ fidei catechismo imbutus , apud Moguntiam, cum uxore, 
fratre , & magna Danorum multitudine, baptizatus eft. Quem Impera­
tor â iacro fonte fufcipiens, cum decreviffet in regnum reftituere, dedit 
ei trans Albiam beneficium , & fratri ejus Erico, ut tum piratis obfi- 
fteret, partem Frefiæ conceflit, quam adhuc Dani, quafi legitimam fui 
juris, repofcunt. Cum autem nemo doétorum facile poffet inveniri, qui 
cum illis ad Danos ire vellet , propter barbaricam crudelitatem, qua 
gens illa fugitur ab omnibus, S. Ansgarius divino, ut credimus, fpintu 
accenfus, & qui ad martyrium aliqua optabat occatione pertingere, 
cum focio fe ad ultroneum obtulit Audberto, non folum inter barbaros, 
verum etiam in carcerem & mortem pro Chrifto ire paratus. Itaque 
biennio in Kegno Danorum commorati, multos ex gentibus ad Chriftia- 
nam fidem converterunt. A/. Adamus pagina 17,
Cap. VI.
De Sancio ANSGARIO.
BEatus Ansgarius, ab infantia vifitatione fupernâ fepius eft monitus, ut toto corde cœleftibus inhiaret ; Nam cum V. effet annorum, mater ejus devotiffima defunfta eft.. Deindè cum â patre ad fcholas 
pofitus effet , atque cum aliis coævis fuis pueriliter luderet , habuit vi- 
fionem no&e quadam, quod ipfe in loco cænofo pofitus effet, viditque 
non longe viam amccnillimam , in qua procedebat domina quxdam, 
gloriofè refulgens, quam matrem Domini indubitanter effe credidit, fe- 
quebanturque eam multæ dealbatæ , inter quas vidit & matrem fuam; 
cumque modo puerili vellet ad eam accurrere , dixit prædicta domina 
ad eum : Fili mi, vis ad matrem tuam venire ? Cui cum ille inhianter 
refpondifiet, fe velle , illa intulit : Si noftræ focietatis particeps effe volu­
eris, omnem debes fugere vanitatem, & jocos dimittere pueriles.
Poft hanc itaque vifionem, ftatim coepit puerilia confortia devitare, 
& alias excellentiffimi Caroli obitu Imperatoris audito , monafticis difci- 
plinis appofitus , vigiliis , orationi, & abftinentiæ , operam dare, 
Brwiarium Scarenfe pag. 124.
Inde reverfi, {videlicet ex Dania^ cum denuo poftularentur ab Im­
peratore , ultimos Sueonum populos Evangelii gratia tentare, intrepidus 
athleta Chrifti, Ansgarius, affumptis fecum fratribus, Gislemaro & Vith- 
maro dodoribus, gaudens pervenit in Daniam ; Ubi relinquens Gislema- 
829. rum Haraldo, ipfe cum Vithmaro in Sueoniam transfretavit, ibiquebe- 
nignè â Rege Biorn fufeepti, verbum Dei publicè prædicare permilli 
funt. Multos itaque per annum integrum lucrati funt Domino Jefu Chri­
fto, in quibus Herigarius , oppidi Bircæ præfeftus, credidit, quem 
830. tradunt etiam miraculis & virtutibus infignem. Hac legationis fuæ pro- 
iperitate gavifi, Corbeiam novi apoftoh cum triumpho, duarum gentium, 
regrefti funt. A4. Adamus pag. 17*
Tunc Imperator cum Magnatibus Sanfto Ansgario de gentium 
congratulatus falute , ingentes Chrifto gratias perfolverat. Habito igitur 
generali facerdotum concilio , pius Cæfar votum cupiens parentis im­
plere , Hammaburg Transalbianorum civitatem , metropolim omnibus 
334. barbaris ftatuit nationibus, Danorum, Sueonum, itemque Slavorum,& 
aliis conjacentibus in circuitu populis, eique cathedræ primum Archie- 
pifeopum ordinari fecit Ansgarium. Idem pag.
In
SCONDÏÆ ÏLLUSTk. TOM. NONUS. $
In adjutorium etiam prædicatioms , datus eit ei Ebbo, Rhemenlis 
Archiepifcopus. Hic feu fatigatione itineris , feu corporis debilitate im­
peditus , five potius occupatione feculi deledatus; vicarium pro fe de­
dit Ansgario, nepotem Gaudbertum. Qhetn ipfi ambo confecrantes E- 
pifcopum, vocarunt eum Simonem , eumque divinæ gratiæ commen­
datum in Sueoniam miferunt. Idem pag. ip.
Tum quoque Gaudbertus Epifcopus, zelo gentilium â Sueonia de- 
pulfus, & Nitardus Capellanus ejus , martyrio cum aliis coronatus eft340. 
Et exinde Sueonia feptennio caruit facerdotali præfentia. Quo tempore 
Amundus regno pulfus, in Chriftianos movit perfecutionem. Herigarius 
vero Bircæ praefedus, chriftianitatem ibi folus fuftentavit; Qui etiam tan­
tam fidei gratiam meruit, ut potentiâ miraculorum, & exhortatione 
dodhnæ, multa paganorum millia falvarit. Idem pag. 21.
Quando, nè legatio gentium tarditate fuâ quapiam frigefceret, præ- 
dicatores mißt in Daniam ; Hartgarium vero Eremitam direxit in Sueo- 34$ 
niam. pagina 22.
Hoc regalis munifiœntiæ dono, jcilicet Bremenfi Epifcopatw j 
confeflbr Dei valde gavifus , in Daniam feftinavit ; ubi Regem Dano- 
rum Ericum inveniens , Chriftianum reddidit. Is ftatim Ecclefiam in 
portu maritimo erexit apud Slesvig, data pariter licentia , ut quisquis 
vellet in regno fuo, fieret Chriftianus. Infinita gentilium credidirjnulti- 849. 
tudo ; de quibus hoc in libro memoriale relidum eft, plures , ut aqua 
baptismi funt loti, ab omni corporis infirmitate liberatos. Jdem Ibidem.
Quibus rebus ex voto completis , dum adhuc Sandus Dei, pro 
gente Sueonum æftuare cœpilfet, cum Gaudberto Epifcopo confilium ha- . 
buit, quis eorum , laudabile pro Chrifto fubiret periculum ? At ille 
periculum fponte declinans, fandum potius ut iret rogavit Ansgariurm 
Extemplo athleta intrepidus, Erici regis milfum rogavit, atque figillum, 
& â litore Danorum transfretans in Sueoniam pervenit, ubi tunc Olaf drcA 
rex apud Byrcam generale populi fui habuit placitum. Quem præveni- 853. 
ente Dei mifericordiâ, ita placatum invenit, ut ex ejus imperio, & 
populi confenfu , & jadu fortis, & idoli refponfo , Ecclefia ibidem fa­
bricata , & baptismi licentia omnibus fit concefia. Quibus ex fententia 
finitis, Evangelifta nofter, Ecclefiam Sueonum Heriberto commendavit 
presbytero, & rediit. Et ni fallat opinio, prophetia Ezechielis de Gog, 8)4 
& Magog, convenientiffimè hic impleta videtur.* Emittam, inquit Domi­
nus, ignem in Magog , & in his qui habitant in infulis confidenter« 
Idem pagina 23.
Contendentibus ad invicem Guthormo , Principe Normannorum, 
cum patruo fuo, Erico fcilicet Rege Danorum, tanta cæde utrinquema- 857' 
dati funt, ut vulgus omne caderet; De ftirpe autem regia, nemo omni­
um remaneret præter puerum unum , nomine Ericum. Qui ut regnum 
fufeepit Danorum , ingenito furore fuper Chrifticolas efferatus, facer* 
dotes Dei expulit, &• Ecclelias claudi præcepit. Ad quem fandus Dei 
confeffor Ansgarius venire non trepidans , comitante fecum gratia Di- géo 
vina , crudelem tyrannum fic placatum reddidit, ut Chriftianitatem ipfe 
fufeiperet, fuisque omnibus ut Chriftiani fierent , per edidum manda­
ret ; Infuper in alio portu regni fui apud Ripam, exftrueret Ecclefiam, 
in Dania fecundam, quam Remberto commendavit presbytero, &Ham- 
burgum rediit. Adamus pag. 22p.
Obiit autem B. Ansgarius , Bremæ HI. nonas Februarii DCCCLXV, 74
A 3 Càp+
6 HISTOR. SANCT. ET PRÆSUL. LIB. I.
Cap. VU.
De LUDOVICO Imperatore.
f Hriftianiflimus Cæfar , anno DCCCXVII. in concilio Aquisgrä- 
V—^nenfi cum Stephano Papa Romano, de Scondiorum converfione, 
Imperio nimis infeftorum follicitè confultavit, & fedulo deinceps ma­
turavit. Lupoldus, & Hißorici Fr ancorum.
In nomine Domini & Salvatoris noftri Jefu Chrifti, Ludovicus, 
divino favore , &. propitiante clementia, Imperator Auguftus &c. Id­
circo fandæ Dei Ecclefiæ filiis, præfentibus fcilicet,& futuris, certum 
efle volumus, qualiter divina ordinante gratia, noftris in diebus, A- 
quilonaribus in partibus, fcilicet in gentibus, Danorum, Sueonum.Nor- 
vagorum , Farriæ, Gronlandorum , Helfinglandorum, Islandorum, 
Scrichfinnorum , & omnium Septentrionalium & Orientalium nationum, 
magnum cœlcftis gratiæ prædicationis , five acquifitionis , patefadum 
fit oftium, ita ut multitudo hinc inde ad fidem Chrifti converfa, my- 
fteria cœleftia, Ecclefiafticaque fubfidia, defiderabiliter expeteret. Unde 
Domino Deo noftro laudes immenfas perfolventes, ipfum extollimus, 
qui noeris temporibus ,& ftudiis, fandam Ecclefiam , fponfam videli­
cet fiym, in locis ignotis finit dilatari atque proficere.
Quamobrem una cum facerdotibus , cæterisque Imperii noftri 
fidelibus, hanc Deo dignam cernentes caufam, valdè necefiariam, atque 
futuræ Ecclefiæ dignitati proficuam, dignum duximus , ut locum aptum 
. noftris in finibus evidentius eligeremus, ubi fedem Archiepifcopalem, 
per hoc noftræ authoritatis præceptum ftatueremus , unde omnes illæ 
barbaræ nationes, æternæ vitæ pabulum facilius uberiusque, capere 
valerent &c. Itaque ftatuimus, una cum confenfu Ecclefîaftico, præfata 
ultima in regione Saxonica , trans Albiam, in loco nuncupato Hamen- 
burg , cum univerfa Transalbinorum Ecclefia, proprii vigoris confti- 
tuere fedem Archiepifcopalem, cui, ut primum quis præeïTet, folen- 
niter confecrari, per manus Dragonis Epifcopi Metenfis , Ansgarium 
fecimus Archiepifcopum &c. cui tam noftrâ quam fanda Romanâ au- 
thoritate, hanc Deo dignam præfatis gentibus commifimus legationem 
&c. Aftum Aquisgrani in palatio regio , in Dei nomine feliciter, amen. 
834 Anno Domini noftri Jefu Chrifti, DCCCXXXIV. Hwtfeldius fiom.I.
pagina
Cap. VIII.
De GREGORIO IE Pontifice Romano.
GRegorius Epifcopus , fervus fervorum Dei, omnium fidelium di- gnofcentiæ certum elfe volumus , qualiter &c. Nos igitur o- mnem ibi Deo dignam ftatutam providentiam cognolcentes , inftrudi 
etiam præfentiâ fratris, filii noftri Ansgarii primi Nordalbingorum Epi­
fcopi , per manus Dragonis , Epifcopi Metenfis , confecrati, fandum 
ftudium magnorum Imperatorum , tam præfenti authorirate , quam 
etiam Pallii datione , more prædecefibrum noftrorum, roborare decre­
vimus. Quatenus tanta fundatus authoritate prædidus filius nofter, 
ejusque fuccefibres, lucrandis plebibus infiftentes, adverfus tentamenta 
diaboli, validiores exiftant, ipfum filium noftrum, jam didum Ansga­
rium,
____________SCOND. ILLUSTR. TOM. NONUS. 7 
rium , & fucceflores ejus, legatos in omnibus circumquaque gentibus^ 
Danorum, Sueonum, Norvegorum, Farriæ, Gronlandorum, Helling- 
landorum, Islandorum, Scrichfinnorum & Slavorum &c. delegamus , 
& pofito capite & pedore fuper corpus , & confeflione fandi Petri 
Apoltoli, fibi, fuisque fuccefloribus vicem noftram, perpetuo retinen­
dam , publicamque Evangelizaiidi tribuimus authoritatem &c. Datum 83$. 
DcCCXXXV. Mitfeldius ibid. pagin. 4%
Cap. IX.
De Sando REMBERTO.
SÆpe etiam B. Ansgarius monafterium Gallæ , quod dono Cæfarîs polTedit, Turholt vilitans , fratribus ibidem Deo militantibus, fa- lutaris regulæ tramitem verbo , exemploque monftravit. In quorum 
nobili contubernio jam tum â puero fallit fandus Rembertus ; quem 
adoptans S. Pater Ansgarius in filium, prophetico fpiritu, quo plenus 
erat , longe antea prædixit illum fuæ virtutis aemulum, & in cathedra 
Pontificali fucceflbrem. edamus pag. 20.
Ut autem fciamus nec fando Remberto gratiam defuifle mira­
culorum , fertur antiquorum more Sandorum, quædam fecilfe mira­
cula frequenter , fi-ilicet dum iret in Sueoniam, maris tempeftatem o- 
ratione fedalfe , & cæcum illuminalTe per confirmationem, quam Epi- 
fcopali inore faciebat in eo. /Idamus pag. 30.
Byrcam, port obitum S.Ansgarii, annis LXX. nemo aufus navi­
gare dodorum, praeter folum, ut legimus, Rembertum. Idem pag. 37.
Moritur Sandus Rembertus, II. Hamburgenfis &Scondiae metro- “ 888? 
politanus, DCCCLXXXVII1. «
Cap. X.
De OLAO Sueciæ ac Dani a Monarch a.
IS cognomento Tretelga, per fandum fuit Ansgarium baptizattis, & quod nollet idolis immolare, fuit ipfemet Upfaliæ immolatus, idque cönftanter fubiit martyrium. Chrontcon Norwegiœ pag. /p.
Audivi autem ex ore veracimmi regis Danorum, Sueni, cum no­
bis ftipulantibus, atavos fuos numeraret: Poft cladem, inquit, Norman- 
nicam, Helgonem regnalfe comperi, virum populis amabilem, propter 
juftitiam & fanditatem fuam. Cui fucceflit Olat, qui veniens a Sueo- 
nia, regnum obtinuit Danicum vi, &. armis, &c, hdamus pag, 32.
Cap. XI.
De FROTONE, Danor um Rege.
F Roto Rex,Suenonis frater, Angliam vicit, ubi & fidem Chrifti edo- dus Chriftianiffimus evafit. Volens igitur toti Daniæ communem elfe hanc felicitatem, milio legato ad Romanum Pontificem, fidei Do- 
dores poftulavit. Sed priusquam legatus rediilfet, in Domino mortuus eft. 
Lindenbruchivs pagina 23. & Saxo 161,
CAR
8 histor. sanctor, et præsul. LIB i. 
Cap. XII.
De HENRICO, Germanorum Rege.
/A T vero Henricus Rex , jam tunc à puero timens Deum, & in J- a ejus mifencordia totam luam habens fiduciam, &c. Sia vorum po­
pulos uno grandi piœlio ita percuflit, ut reiidui, qui pauci remanfe- 
rant, & Regi tributum, & Deo Chriftianitatem , ultro promitterent.
Dan°se° ternPore Oorm regnavit, crudeliflimus inquam vermis, 
& Chnltianorum populis non mediocriter infeftus. Ille Chriftianitatem 
928. ?uæ in iania fuit ’ Prorfus delere molitus , facerdotes Dei â finibus 
luis expulit, plurimos quoque per tormenta necavit. Proinde Henri- 
931. CUS ’ CUm exerchu ingreflus Daniam, Gorm Regem primo impetu adeo 
perterruit , ut imperata fe facere mandaret, & pacem fupplex depo- 
» \ef. S1C V1<a°r Henricus, apud Slesvig , regni ponens terminos,ibi 
& Marchionem ftatuit &c. Adamus pag. 36.
Cap. XII!•
De H AQUINO ADELSTENIO, 
Norvegorum Rege,
933« j^kl .9rve&i Ericum ob crudelia nimium facinora deteftati, fratrem il- 
lips Haquinum ex Anglia vocarunt, & cum Britannorum auxilio 
mox advenientem fceptro donarunt , Erico in exilium demigrante. 
Haquinus autem Regum primus Noricorum Chriftianus, annisregnans 
XXVI. mfignem navat operam, patriæ ad Chriftum convertendæ. Ve-
contumaciter obluttantibus, modicum profecit ; Quibus nihilominus extitk chanffi- 
mus, ob prudentiam, & vitæ innocentiam. Chronicon Ntrrtjtg. pag. jo.
Cap. XIV.
De B. UNNONE, Sconchorum, &Nord- 
albingorum EI. Archiepijcopo.
Une venerabilis Archiepifcopus Unni videns oftium fidei gentibus 
elie apertum, gratias egit Deo, de falute paganorum &c. Poft- 
quam vero confeftbr Dei pervenit ad Danos, ubi crudeliffimus Gorm 
regnavit, illum quidem, pro ingenita fletftere nequiit fævitia ; Filium 
autem Regis, Haraldum, fua eft prædicatione lucratus , quem ita Chri- 
fto fidelem perfecit, ut Chriftianitatem, quam pater ejus femper o- 
dio habuit, ipfe haberi publice permitteret, quamvis non dum baptismi 
iacramentum percepiflet.
932. 4 L Qrdinaf*s haque in regno Danorum per lingulas Ecclefias facer- 
dotibus , multitudinem credentium Haraldo fanétus Dei commendavit; 
Cujus etiam fultus adjutorio, & legato , omnes Danorum infulas penetra­
vit , Evangelizans verbum Dei gentilibus, & fideles quos illic inve­
nit captivos , in Chrifto confortans.
Dein-
£)f O’TTO NE 1. Imperatore Romano.
OTto igitur Rex, divino fultus auxilio , cum primum ab infidiis fratrum ereptus eft, judicium & juftitiam populis fecit. Deinde&c arma in Danos corripuit, quos ante pater ejus bello comprefhr.
Enimverb tunc rebellare moliti, apud Heideby Legatos Ottonis, cum 944, 
Marchione trucidarunt, omnem Saxonum coloniam funditus eXtinguen- 
tes Ad quam rem ulcifcendam, Rex cum exercitu invafit Damam; 
transgreflus terminos Danorum, apud Slasvig olim politos , ferro & 
igne totam vaftavit regionem , usque ad mare noviffimum, quod a 942. 
Danis Normannos dirimit, & usque in præfentem diem a vi&oria 
"Rporjc Orrinhmt dicitur»S Ctresrredienti, Haraldus apud Slasvig occurrens, bellum intu­
lit in nuo utrisque viriliter certantibus, Saxones viflona ponti, Da- 
nos ad naves cedere coegerunt. Tandem conditionibus ad pacem in­
clinatis Haraldus Ottoni fubjicitur, regnumque ab eo fufopiens, Chn- 
ftianitatem in Dania recipere fpopondit. Nec mora, ipfe Haraldus cum 
uxore fim Gunhild, & filio parvulo, baptizatus eft ; quem filium Rex 
nofter â facro fonte fufceptum, Suen-Otto vocavit .ddänlvs pav. 41.^
In nomine Sanftæ & individu» Trinitatis , Otto Dei clementia 
Rex omnium fidelium noftrorum, tàm præfentium quam futuroium, 
prædevotioni pateat, quomodo nos ^ob petitionem, & interventum ,
SCONDIÆ ILLUSTRATÆ TOMUS NONUS. 9
Deinde v.eftigia fecutus magni prædicatoris , Ansgarii, mare Bal- 
ticum navigans , gravi labore venit ad Byrcam ; quo jam poft obitum 935. 
San&i Ansgarii annis LXX. nemo Doftor aufus eft pertingere , præter 
folum, ut legimus, Rembertum. Byrca eft oppidum Gothorum , in me­
dio Sueoniæ pofitum , non longe ab eo templo, quod celeberrimum 
Sueones habent in cultu Deorum, Upfala diflo &c. In eo portu con- 
felfor Domini egreffus, infolita populos appellare cœpit legatione. Qtiip- 
pè Sueones & Gothi, vel ita fi melius' dicuntur, Normanni, propter 
barbaricæ excurfionis tempora, qua paucis annis multi reges cruento 
dominati funt imperio, Chriftianæ religionis penitus obliti, haud fa­
cile poterant ad fidem perfuaderi. Accepimus autem â fæpediéto Da- • 
norum Rege,Suen, tunc apud Sueones imperitaffe quendam Ing, cum. 
filiis Erich & Emund, ipfumquelng, ante fe habuifie Olaf, Anund, & 
Biorn &c. „ A „ „ . „ . a, ,
Sueones igitur & Gothi a Sanéto Ansgario primum in fide plan­
tati , iterumque relapfi ad paganifmum, â fanefto patre Unni funt re­
vocati Perfcâo autem legationis fuæ minifterio, cum tandem redire 
difponeret, Evangelifta Dei apud Byrcam ægritudine correptus, ibi- • 
dem feffi corporis tabernaculum depofuit. Anima verb cum multo 
animarum triumpho ftipata , cœleftis patriæ capiralium, femper læta- 
tura confeendit. Tune difeipuli Pontificis, exequias ejus cum fletu & 
gaudio procurantes, cætera quidem membra fepelierunt in eodem op­
pido Byrca, folum caput reportantes Bremam , quod decenti condide­
runt honore in Ecclefia Sandi Petri, coram altari. Obiit autem per- 
a<fto boni certaminis curfu in Scythia , ut feribitur, anno Dominic» 
incarnationis, DCCCCXXXVI. circa medium Septembris. M Sida- 936.
949*
i ve- 
bro-
1Œ
Cap. XVÏ.
De ADALDAGO I II. Archiprajule.
EO tempore Dania cismarlna , qliam Jutlant incolæ appellant, in très divifa Epifcopatus , Hamburgenfi Archiepifcopatui eft fubjefta.Servantur in Bremenli Ëcclefia Regis præcepta, quæ fignant Ottonem - 
in fua ditione Regnum Danicum tenuifie, adeo ut etiam ille Epifcopatus 
donaverit
Agapetus Papa, Hamburgenfi Èçcîefiæ de falute gentium con­
gratulatus &c. Adaldagofua vice jus ordinandi Ëpifcopos, tam in Da- 
niam , quam in Septentrionis populos, apoftolica authoritate conceflit. 
Igitur beatiflimus Archiepifcopus nofter omnium primus ordinavit in 
Dariiam Epifcopos ; Haraldum ad Slesvig ; Lifdagum ad Ripam; Rin- 
brandum ad Arhufam. Quibus etiam illas commendavit Eccléfias, quæ 
trans mare funt, in Fyne , Seland, Scone* & Sueonia, Hoc faétum an­
no Archiepifcopi XII. Edamus pagina 41.
Adaldagus igitur Archiepifcopus ordinavit in Daniam plures E- 
pifcopös, quorum nomina quidem reperimus ; ad quas verô fedesfpe- 
cialiter intronizati funt, noh fàcile potuimus invenire. Æftimo ea fa­
ciente caufa, quod pro rara Chriftianitate, nulli Epifcoporum adhuc 
certa fedes defignata fuerit. Verum ftudio plantandæ Chriftianitatis, 
quisque in ulteriora progrefiusi , verbum Dei tam fuis , quam alienis 
communiter prædicare certabat. Quod hodie trans Daniam per Nor- 
nianniam & Sueoniam facere videntur. Igitur Epifcopi, qui in Da­
niam ordinati funt, Inhored, Lifdag , Reimbrand; & poft eos > Harig, 
Stercolf, Folcbrecht * Merha , & alit Edamus pagina $0,
10 HISTOR. SANCTOR. ET PRÆSUL. LIB. Ï.
dile<fti hoftri Adaldagi, Bremenfis ECclefiæ videlicet Archiepifcopi
nerabilis, ac pro ftatu & incolumitate regni noftri, quidquid p ­
prietatis in regno Danorum ad Ëcclefîas in honorem Dei conftruclas, 
videlicet Slesvicenfem, Ripenfem. Arhufienfem , Ottehesvigehfém , vel 
adhuc pertinere videtur, vel in futurum acquiratur, â cenfu, vel fer- 
vitio noftri juris abfolvimus , ut & Epifcopis præfcriptarum Ecclefia- 
rum , absque ulla Comitis, vel alicüjus fifci noftri exaftoris infeftatiöne, 
ferviant & fuccumbant, volumus & firmiter jubemus. Infupèr con­
cedimus præditftarum Ecclefiarum Epifcopis , ut poteftatem habeant 
emendi agros, pofiefliönes, & prædia, in omnibus regni noftri parti­
bus , ubicunque velint, aut pofiint. Servos vero <3c colonos in eorum 
proprietatibus habitantes , nulli ni fi Epifcopis fer vituros, ab omni etiam 
noftri juris fervi tio abfolvimus, & fub nullilis barino vel difciplina il­
los, nifi fub illarum Ecclefiarum advocatis , efie volumus. Ad hoc 
etiam omnes fideles hoftri dignofcant, quod hos Folgeberti hiincii Ec- 
clefiæ, Epifcopi rogatu , omnes etiam inquilinos, five qualicunque pa­
ratu euntibus , in noftri regni finibus teloneum prorfus perdonavimus. 
Et ut hoc noftræ aùrhoriratis præceptum, firmum ac inconvulfum per­
maneat, hanc chartam confcribt, annulique impreffione fignàri jhffimus, 
quam & manu propria fubtus firmavimus. Datæ XV. Calend. Aprilis, an- 
987. no Dominica? incarnationis DCCCCLXXXVII &c, Huitjeldius in Hi^
floria EccUfiaflicat
Oft
■
______ scqndiæ hxustr. tomws nonus, n
CAPfxvii: —
De B. OTHINCARO & S.LIFDAGO 
Ripen/ïum Epifcopis.
OThincarum feniorem ferunt ab Adaldago in Sueoniam ordinatum, ftrenuè in gentibus legationem fuarn adimpleffle. Erat enim, ficu t fa­ma nos tetigit, vir fanftimrnüs, &. doftùs in fis , quæ ad Deum funt. 
Quantum verb ad feculum, nobilis, & origine Danus ; ünde & facile bar­
baris quælibet potuit de noftra religione perfuadere. Cæterorum verb 
Epifcoporum vix aliquem fie clarum prodit antiquitas , præter Liafda- 
gum , Ripenfem, qui& miraculis fuit celebris, & transmarinis prædi- 
cavit, hoc eft, Süeonibus, & Normannis. Adamus pagina $t.
Odincharus filius Toki, ducis Vinlandenfîs , federn in Ripa ha­
buit. Nam tertia pars terræ Vinlandenfîs , patrimonium ejus fuifie 
deferibitur ; Et tamen' vir tantarum divitiarum miræ fuit continenti«. 
Cujus unum virtutis exemplum erat^ quod omni Quadragefimali tem­
pore, femper alternis diebus jufierit fei verberibus â quodam luo affligi 
presbytero. Adami Scholia^ j
' Cap. XVIII.
De Beato HAR ALDO, Rege Danor um ö3 
Noricorum, Martyre.
H
- .. , i . • 1 • J
Araldus RexDanorum, religione & fortitudine infignis, Qhriftianita- 
tem in regno fuo Jam dudum benigne fufeeptam, usque in finem 
cönftanter retinuit. Unde & regnum fuum fanftitate & juftitia confirmans, 
ukra mare in Anglos & Normannos fuam dilatavitpotenciam. Emund. 
filius Erici, tune in Sueonia regnavit I qui Haraldo confcederatUs. Chri- 
ftianis eb venientibus placabilis fuit. In Norvegiä Haquin, princeps 
erat, quem &c. Haraldüs Ghrifticolis placatum reddidit. Adamus pag. 50.
Noviflimis Archiepifcopi temporibus, res nôftræ inter barbaros 
fraftæ ; Chriftianitas in Dania eft turbata; pulchrisque divinæ religio- : 
nis initiis, inirmcüs invidens homo, fiiperfeminare zizania conatus eft. 
Nam tunc SuenOtto, filius magni Haraldi Regis Danorum, multas in 
patrem molitus infidias, quomodo eum jam longaevum, & minus va­
lidum regno privaret, confilium habuit cum iis , quos ad Chriftiani- 
tatem pater ejus invitos coegit. Subito igitur fafta confpiratione Dani 
Chriftianitatem abdicantes , Suein conftituunt Regem, bellumque Haral­
do indicunt. ....
At ille qui ab initio regni fui totam fpem in Deo pofuerir, tunc 
vero maxime Chrifto rei eventum commendans, dum bellum exeera- 980, 
retur, armis fe tueri decrevit , 8c quafi alter David procedens ad bel­
lum , filium lugebat Abfolon , magis illius dolens fcelus, quam fua peri­
cula. In quo miferabili, & plus quam civili bello vifta eft pars Ha- 
rakfi ; Ipfe autem vulneratus, ex acie fugiens, afcenfa navi, elapfus eft 
a,d civitatem Slavorum, quæ Julinum dicitur. Ubi contra fpem , quia 
pagani erant, receptus, poft aliquot dies ex eodem vulnere deficiens, in
B 2 con-
    
12 HISTOR, SANCT. ET PRÆSUL, ; tffi. I.  
"confeflione Chrifti deceflit. Cujus corpus in patriam ab exercitu reporta­
tum , apud Rofchild civitatem, in Ecclefia , quam ipfe primus in ho­
norem Sandæ Trinitatis conftruxit, eft fepultum &cJ
At file nofter Haraldus ', qui populo Danorum primus Chriftia- 
nitatem indixit, qui totum Septentrionem Ecclefiis & praedicatoribus 
implevit ; Ille , inquam, innocens vulneratus , & pro Chrifto â regno 
expulfus, martyrii gloria , ut fperamus, non carebit. Regnavit autem 
annos quinquaginta , & obitus ejus in feftivitate omnium Sandorum 
contigit. Memoria ejus apud nos , & uxoris ipfius Gumld , perpetua 
manebit. Idem pagina 51.
Cap. XIX.
De SanEto PÖPPOÜE, ERICO Suecia, 
DaniaXI^orvegia Monarcha.
QUo tempore cum magnam Ghriftianorum perlecutionem in Dania Suein Rex exercuiffet, fupplicibus Arcfyiepiitopus legatis, crebris- ijuc muneribus laborabat, quatenus ferocis Regis animum manfuetum 
„ redderet Chriftianis. Quibus ille rejedis, in fua nimirum crudelitate , 
’ & perfidia perfeverare non cefi^vit ; unde & ultio divina Regem Deo 
rebellem eft Tubiecuta. ,Nam cum contra Slavos bellum fufciperet, bis 
98, captus in Slaviam dudus eft., totiens â Danis ingenti, pondere auri eft 
redemptus. Nec tamen adhuc ad Deum reverti voluit, quem primo in 
morte patris offendit. & deinde in nece fidelium irritavit, & iratus fu­
rore Dominus, tradidit eum in manus inimicorum ejus, ut difceretnon 
blasphemare.
«Tunc potentiflimus Rex Sueonum , Bricus, colledo innumerabili, 
y * ficut arena maris exercitu , Daniam invadit, & occurrit ei Suein â Deo 
derelidus , fruftrà Iperans in idolis fuis. Sed cum utrinque bello navali 
(fic enim gens illa confligere folet) omnes copias eïTent Danorum obtri­
tas , Ericus Rex vidor, Daniam obtinuit. Suein ergö depulfùs â regno, 
dignam fadis fuis â Deo zelote merce dem recepit. Adamus pag.
Ericus duo regna obtinuit, Danorum, Sueonumque , & ipfe pa- 
y ■’* ganus Chriftianis valde inimicus. Ad quem legatus miffus Cæfaris, ac 
t)86. Hamburgenfis Archiepifcopi, Poppo quidam, vir fandus, & fapiens, tunc 
in Slesvicenfem ordinatus Epifcopum , de regno Danorum, feu pace 
Chriftianorum Cæfaris partes expoftulavit. Quem etiam pro affertione 
Chnftianitatis, cum Barbari fuo more , fignum quærerent, nihil mora­
tum, fed ftatim ignitum ferrum, manu tuliffe, & illæfum apparuiffe tra­
ditur. Dumque hoc facile gentilibus omnem erroris ambiguitatem tol­
lere videretur, iterum fandus Dei pro fubmovendo gentis illius paga- 
nifmo, aliud æque magnum oftendit miraculum. Tunicam fcilicet in­
dutus ceratam, cum Itaret in medio populi circo, in nomine Domini 
praecepit incendi. Ipfe vero oculis ac manibus in coelum tenfis , li­
quentes flammas tam patienter fuftinuit, ut vefte prorfus ambufta » & in 
favillam redada, hilari & jucundo vultu, nec fumum quidem incendii 
fenfiffe teftatus iit. Cujus novitate miraculi, & tunc millia multa cre­
diderunt , & usque hodie per populos & Eccleiias Danorum , celebre 
Popponis nomen effertur. Idem pagina $6. & Qrant^ius in metropoli 9 
Lib.III. Cap. XXXIA. XLII,
Eri-
SCONDIÆ ILLUSTR. TOMUS NONUS. n
Ericus igitur Sueonum Rex, in Dama, converts ad Çhriftianita- 
tem, ibi baptizatus eft. Qua occafione praedicatores , à Dama in Sue- 959, 
diam tranfeuntes, fiducialiter agebant in nomine Domini. Dicebat ramen
clanffimus Suein Rex Danorum , Ericum poft fufceptam Chiiftianita- 992. 
tern, denuo ad paganismum fuifle relapfam. Quod verb cum Ottone 936*. 
Ill, pugnaverit, & vi&us fit, Rex tacuit, fed ab aliis audivi. Idem pa­
gina^ P.L. Nrpa&.$.
De LIBENT IO I. Scondiœ, & N or dal- 
bingia, VIII. Metropolitano.
INterea nofter Archiepifcopus , de legatione fua in gentes folïrcitus, plures ordinavit Epifoopos , quorum nomina & fedes incerta? font, quia tempus perfecutionis incubuit. Sicut enim patrum relatione cogno­
vimus i Efico apud Slasvich Popponi fucceflit Odincar, qui apud Ri­
pam infignis fuit. Et fermo eft poft obitum Adaldagi , totam Juclant 
regionern usque ad noftram aetatem in duos Epifcopatus bipartitam eile; 
tertio apud Arhufam deficiente. In Slavoniam verb ordinavit Archie­
pifcopus , Folquardum ; deinde Reginbertum : quorum prior è Slavo­
nia pulfus, in Sueoniam vel Normanniam miflus eft ab Archiepifcopo, 
qui multos in Domino lucratus, cum gaudio remeavit. Adamus pag.61.
Cap. XXI.
De OLAO Turgot 10, RegeNoricontm.
OLaus Trucchonis filius, â Norvegia expulfus , venit in Angliam, ibique fufcepit Chriftianitatem , quam ipfe primus in patrianTreve- xit &c. Alii dicunt olim, & tunc ab Anglia quosdam Epifcopos, vel 99y 
presbyteros , Evangelizandi gratia, egreflos â Domino , & ab illis Olar y ’ 
baptizatum, & cæteros. Quorum praecipuus erat Johannes, Epifcopus 
quidam ,& alii, de quibus poftea. Sed fi hoc ita eft, non invideat mater 
Hamburgenfis Ecclefia , fi filiis fuis etiam extranei benefecerint, dicens 
cum Apoftolo : Quidam praedicant per invidiam, & contentionem ; qui­
dam autem propter bonam voluntatem & charitatem. Quid enim dum 
omnimodo five per occafionem , five per veritatem Chriftus annunti­
etur , &in hoc, inquit , gaudeo & gaudebo. Adamuspag. 57.
Olaus, Tryggo, nomen habuit, inter Norvegiæ Reges quidam, 
non folum Norvegiæ , fed totius Europæ dignifiimus imperio heros; 
Qpidquid alii five per infcitiam, & ignorantiam hiftoriarum , five per 
invidiam criminentur. Hic cum in exteris militiæ non tantum caftrenfis, 
fed etiam Chriftianæ , non dicam tirocinia, fed magnos profedus fe- 
ciflet &c. Norvegiam adiit &c. caepitque veteri religioni Ethnicorum 992. 
exftirpandæ , totus illico non fine fruttu incumbere. Quæ res ab hujus 
Olai patruo magno , circa annum DCCCCXXXIII , Haquino 
nempe Adelftenio , qui in Anglia religionis Chrifti femina imbiberat, ten- 
tata , meliores fucceffus nunc experta eft , quamvis non fine maximis 
& difficillimis certaminibus.
Idem quoque Norvegiæ Rex, fecundum Deum optimum maxi-
B i mum
i
14 HISTOK SANCT. ET PRÆS1IL LIB. 1  
mum, totalis converfionis fuit author noftratibus. Antea verb in parti­
cularibus fidei indagandæ certaminibus , Thorvaldus quidam Conradi 
filius , borealis Islandiæ civis , laudabilem operam navavit Qui poft 
x longinqui orbis peregrinationem, & fidem in Saxonia fufceptam , quen- 
J * dam Fridericum, profeffiorem fidei fècum in patriam adducens, religio­
nis Chriftianæ præcô exftitit, circa annum DGCCCLXXXH-
Cæterum Norvegus ille Rex Olaus, cum jam in Norvegia ne­
gotium fidei ad bonam frugem promoviffiet, vellerque de Islandia, & 
996. infulis vicinis , aliquid tale tentare, mifit hujus rei gratia Stephne- 
rum huc Islandum , fed conatu irrito. Mifit proinde alium, anno 
997- DCCGCXCVIÎ. Tangbrandum nomine, facerdotem officio, qui licet 
difficulter, apud quosdam, tamen nonnihil profecit. Nec defiftit in pro- 
pofito fanâiffimo Rex laudatiffimus, qui Islandos in Norvegia , prius 
facro fonte ablutos, tertium in Islandiam ablegavit Gyfferum quendam, 
1000 & Hialtum, anno Chrifti M. Qui in foro magno infulæ id obtinuerant 
tandem , ut idolorum cultu fepofito , in Chriftianam religionem juratum 
effiet. Idem cum præftantiffimus hic Norvegiæ Rex , eodem quoque an­
no de Gronlandia etiam obtinuiffiet, ut & ante biennium, de infulis 
998. Farenfibus , & Hetlandia, aeterno Numini egit gratias. Qui domi in­
terim Sueciæ ac Daniæ regibus congreffiis, & viftus, fugâ in Syriam 
1000 evafit, ubi vitam amplexus eft monafticam. Hifioria lonA Islandica 
Libro L Capite X.
Cap. XXII.
De OLAO, Sueciæ ,& Daniæ Rege.
COnfimilis ejusdem Pontificis induftria , (nernpe Sivar di^ non Bern­ardi ex Anglia Epifiopi, qui & Olaum, Norvegia Regem lu- ftravit ) Sueciæ Regem Olavum ad Chriftiana facra perdudum , alio 
nomine vetiuftavit, morum profedui, decus vocabuli tribuens. Saxo 
pagina 171.
Mortuo pôft hæc Erico, Suein ab exilio regreftus, obtinuit re­
gnum patrum fuorum , anno depulfionis, & peregrinationis fuæ, XIV. 
accepitque relidam Erici, uxorem, matrem Olaf, quæ peperit Knut. 
Sed nihil illi affinitas connubii profuit, cui Deus iratus erat. Olaf au­
tem Rex Sueonum Chriftianiffimns, filiam Slavorum, Eftrid nomine, 
deObotritis, accepit uxorem, ex qua genitus eft illi filius Jacobus, & 
filia Ingard , quam Rex Gerzlef de Ruffia , duxit in conjugium.
Olaph fane, qui poft obitum patris fui Erici, regnum fuper Sueones 
accepit, cum exercitu fuperveniens, infelicem Suein iterum a regno ex- 
994. pulit, & Daniam obtinuit. Suein autem cognofcens , quia Dominus 
ipfe eft Deus, rediit in femetipfum, & peccata fua præ oculis habens, 
pœnitensque oravit ad Dominum, qui exaudiens eum, dedit ei gratiam 
- - in confpedu inimicorum fuornru, reftituitque ipfum Olaf in regnum 
* fuum, eb quod matrem fuam habuerit uxorem. Feceruntque padum 
ad invicem firmiffimum, ut Chriftianitatem in regnis fuis plantatam, 
retinerent, & in exteras nationes effunderent. Adamuspag. 58.
Simili autem religionis amore, alter Olaf in Suedia dicitur flo- 
999. ruffle. Isque fubditos fibi populos ad Chriftianam volens converrere fi­
dem , magno laboravit ftudio, ut templum idolorum Upfala, quod in 
me-
Cap. XXIII.
De’ UNIAXXO, Archiprafule gentium 
bore alium IX.„ & CANUTO Rege.
2Uare thefaurum Ecclefiæ diu folliciteque collegium, & quail mi­nus neceflarium , fi infra parietes clauderetur, ipfe ad commo- fuæ legationis ita curavit expendere , ut ferociflimos Aquiionis Reges hilaritate fuorum munerum , ad omnia quæ voluit, benignos 
obedientesque haberet. In qua re, non multum, ut arbitror., pecca­
vit , quia feminavit carnalia, ut meteret fpiritualia. Adamus pag. 6^.
In Dania fupervixerunt, Poppo, theologus, & ille nobilis Odin- 
ear, Epifcopus, quem pro fide & fan&itate vitæ familiariflimum ha­
buit Archiepifcopus. Hös duos Epifcopos folummodo in Jutlant fiiifle 
comperimus, antequam Knut intraret in regnum. Solus autem ex noftris 
Odincar, transmarinas aliquando vifitavit Ecclefias ; EficO domi fedit, 
& cæteros perfecutio retardavit. Archiepifcopus etiam alios viros do- 
ftiflimos ordinavit in Norvegiatn & Suediam ; Alios vero in Anglia 
ordinatos, pro amicitia regum , cum fatisfacerent ad ædificandam di- 
mifit Ecclefiam. Multos enim illorum fecum tetinens, omnes autem, 
cum abirent, donis cumulans, ad fubjeétionem Hamburgenfîs Ecclefiæ 
reddidit voluntarios. Adamus pagina 62.
Viöor ergo Knut ab Anglia rediens, in ditione fua per annos 1020 
multos, regnum Daniæ poflèdit , & Angliæ. Quo etiam tempore, 
inultos in Daniam ab Anglia adduxit Epifcopos. De quibus Bernardum 
pofuit in Sconiam , Gerbrandum in Selandiam , Reinerum in Fyne. 
Quod zelatus nofter Archiepifcopus, Gerbrandum ab Anglia redeuntem, 
camille dicitur, quem ab Elnodo Archiepilcopo Anglorum ordinatum 
efle cognovit. Illejvero ut neceffitas perfuafit, fatisfaciens, fidelita­
tem
SCOND ILLUSTR. TOMUS NONUS. r 
medio Sueoniæ litum eft, deftrueretur. Cujus intentiönefn~pagani me­
jentes, placitum tum Rege cönftituerunt, ut fi ipfe Chrifeanus efle 
vellet; optimam Suediæ regionem, quam vellet, fuo jure teneret in 
qua Ecclefiam & Chriftianitatem conftituens , nemini de populo vim 
recedendi â cultura Deorum inferret, nifi qui fponte ad Chriftum vel­
let converti.
Hujusmodi Rex placito gavifus, mox in occidentali Gothia,quæ 
Danis proxima eft, vel Normannis, Ecclefiam Deo, fedemque fundavit 
Epifcopalem. Hæc eft civitas Scarane maxima, in qua petente Chri- 
ftianiflimo Rege Olaf, primus ab Unyanno Archiepifcopo, Turgotheft 1015. 
ordinatus Epifcopus. Ille verb ftrenuè legationem fuam agens in gen­
tibus , duos nobiles Gothorum populos, Chrifto eft fuo lucratus labo­
re. Per illum ergo Epifcopum , Rex Olaf ingentia metropolitano Un- 
vanno, direxit munera. Prætereà duos idem rex fertur habuifle fi­
lios, quos ambos, Una cum uxore fua, ac populo baptizari præcepit. 
Quorum alter, qui natus eft de concubina, Emund nomen habuit ; 
alter Anund , qtiem rex â legitima genuit uxore, qui cognomento fi­
dei, & gratiæ,di(ftus eft Jacobus. Juvenis quidem ætate , verum fa- 
pientia , & pietate, omnes præçeflit, qui fuerunt ante eum ; nec quis­
quam regum fuit populo Sueonum tam acceptus , ficut Anundus. 
Adamus pagina 66.
1
' 1
0
'L111 III
ï6 HISTOR. SANCTOR. ET PRÆSUL. LIB. I._
tem Hamburgenfi Ecclefiæ, cum lubjeâione debita fpondens, familia- 
riffimus deinceps Archiepifcopo noftro, effe&us eft. Per quem file fu- 
os etiam legatos ad Knut, regem , transmittens cum muneribus, con­
gratulatus eft ei de rebus bene geftis in Anglia ; Sed corripuit etim de 
præfumptiône Epifcoporum, .quos tranftulitex Anglia. Quod Rex gra­
tanter accipiens , ita poftmodum conjun&us eft Archiepifcopo, ut ex 
lententia ejus, omnia deinceps facere maluerit. Idem pag. 6$.
Cap. XXIV.
De B. SIGFRID O, Sue ci ce ac Norvegia 
Apoßolo, nepotibus ; Beato VINO- 
MANNO,presbytero’, B. SUNAMAN- 
NO, diacono-, & B.UNAMANNO ,fub- 
diacono ; monachis Cluniacenfîbus U1 
martyribus.
HAbuit fecum Beatus Olaus Epifcöpos , & presbyteros multos ab Anglia , quorum monitu & doctrina, cor fuum Deo præparavit, fubjeétumque populum ad regendum commifit. Ex quibus clari doétri- 
na & virtutibus erant; Sigfrid, Grimchil, Rodolf, & Bernard. Hi 
juflu Regis, ad Suediam, & öo hiam, cæterasque infulas, quæ tranS 
Normanniam funt, accedentes, Barbaris Dei verbum & regnum Jefu 
Chrifti, Evangelizabant. -Mißt etiam Rex nuncios ad Archiepifcopum 
noftrum, cum muneribus, petens fuppliciter , ut Epifcopos ejus beni­
gne fufciperet, fuosque ad eum transmitteret, qui rudem Normanno- 
rum populum , in Chriftianitate confortarent. Edamus pag. 66.
In Normanniam primus ab Anglia venit quidam Johannes, Epi- 
fcöpuS, qui regem cum populo converfum , baptizavit. Cui fucceflit 
Grimchil, Epifcopus, qui tunc erat ad Unvannum Archiepifcopum Re­
gis Olaf legatus. Tertio loco advenit, ille Sigfridus, qui apud Suedos, 
& Normannos juxta prædicavit, isque duravit usque ad noftram aeta­
tem , cum aliis æque non obfcuris in illa gente Sacerdotibus. Idem 
pagina 148* & 70.
Beatus Sigfridus non timore paflîonis perterritus , fed fidei, & 
charitatis indutus armis , in terram quæ dicitur Verendia , ad locurrt 
■tyTxiö , feu Oftrobo diâum pervenit , Domino ducente. Ibique vit 
Dei, tentorium figens, paufàm modicam membris indulfit. Ubi iri fo- 
mnis vidit angelum Domini nimio fulgore amicftum, fibi afliftentem, Sc 
dicentem : Surge Deo dilecte , & fequere me. Illo autem in fpiritu 
fequente, duxit etim ad locum , quem certis ædificandæ Ecclefiæ ter­
minis præfixum oft -ndit, ficque difparuit. In quo loco templum ex la­
pide conftru&um poftea in honorem ejusdem Sanéti, & Johannis ba- 
ptiftæ, quod hodie èft cathédrale. Breviarium Scarenfè pag. iff. .
Aliquanto pöft incolæ terræ, coeperunt ad eum concurrere , alii 
propter admirationem , alii propter devotionem, qui Spiritu Sancfto ac-
ut reor
1022.
SCONDIÆ 1LLUSTRATÆ TOMUS NONUS. 17 
cenfî, verbüm vita? intends animis, absque Contradictione percipiebant. 
Erant autem XII. tribus in hac terra, per quarum magnates feu no­
biles, Respublica regebatur. Atque divina infpirante gratia ,ex iis de­
cretum eft, ut ex unaquaque tribu eligerentur , qui fidejuflores reli­
quorum exifterent in myfterio baptifmatis fufeipiendo. Hos igitur in- 
primis in fide Catholica benè prius inftrutftos , deinde alios in fonte 
juxta montem Gelboge manantem, baptizavit, & nomina illorum an­
notavit. Sic domum funt dilapfi , & poft XII. reverfi diem, prærer ti­
num , qui mortuus eft interea, conftans in fide ; quem Beatus Sigfri- 
dus Deo precibus commendans , mandat, ut in fignum fidei, crux 
juxta ejus defigeretur fepulcrum. Porro confluebat multitudo incola­
rum quotidie ad virum Dei, & baptizabatur in nomine Sacro-San&a? 
Trinitatis, augebaturque indies turba fidelium, Epifcopique fama di­
vulgabatur celeberrima. Breviarium U^ixionenfe.
Interea Regis præfe&us, explorata conditione advenarum, Olaum 
regem, Scaræ morantem, acceflit, & jufliis de moribus aliquid referre 
peregrinorum, refpondit homines efle pacificos ; Senem eis præefle 
vultu venerando , qui lintea & candida utatur vefte &c. cumque pa­
nem elevaret albiflimum, inquit, vifus eft mihi puerum parvulum val­
de fpeciofiim, fibi. arridentem, levare. Johannes Gothus, lib. XK1L 
Capite X1X. K
Beatus Sigfridus proinde vocatus a Rege m weftrogothiam ho­
norifice , neophytos Verendiæ fuis commendavit nepotibus , Vina- 
manno, Sunamanno, & Unamanno , & Olaum in Husby conveniens, a- 
manter fufeipitur , inque terra illa commorans, plurimos Domino lu­
cratur. Quando & tria ibi confecravit cœmiteria, nempe in Girhem, 
Angerftadum, & Frigacher. Sic prifea regni documenta.
Ad Beati Sigfridi prædicationem , multi zelo fidei accenlï, cœ- 
perunt utrobique templa conftruere ; Fana & delubra fubvertere ; lu- 
cosque fuccidere. Quibus invidens diabolus Chriftianæ fidei fucceifibus, 
in abfentia Epflcopi, prædicatoribus Verendiæ, procuravit exitium. Nam 
quidam ibi magnatum, quorum fuit antefignanus , Gunnarus Gröpa, 
ob poenitentiam adultera? impofitam,a novis Doftoribus offenfi , & fi- 
mul capti defiderio pretiofa? in Ecclefia1 fuppelleftilis, notftu viros a- 
poftolicos trucidarunt , & præcifa illorum capita, urnisque inclufa, 
laxo praegrandi oneratis, illa in ftagno propinquo demerferunt. Sed 
corpora illorum ad folitudinem protra<fta , lapidum congerie ob­
ruerunt Qua? videntes nocftu prodi cœlitus per columnam in aëre 
micantem, & interdiu vocibus corvorum ; Ideoque fibi timentes, 
alio illa loco condiderunt, nunquam inveftigata , fic occulto Dei judicio 
exigente , propter hominum peccata. Breviarium U^exionenfe.
Vir fan&us cum de fuorum nece nepotum nuncium accepiflet, 
grates Deo immenfas egit, qui eos de mundo per coronam martyrii 
ad fe venire difpofuiflet ; & in Verendiam regrefliis, corporum flagi­
tavit â Domino revelationem, dumque no&ùrno tempore fecus ftagnum 
deambularet, orans intente, confpicit â longe tria luminaria, clarè lu­
centia ad orientem ferri fuper æquora, moxque lætus vir Dei profter- 
nitur & Deo gratias agit , capitaque illico gaudens ad littus detulit. 
Atque cum ea rofeo adhuc cruore confperfa, mœrens intueretur, eis 
compatiendo, dixit : Vindicet Deus. Unum ex capitibus mox intulit: 
Vindicatum erit. Secundum ad hoc ait: Quando ? Tertium, inquit : in fi­
lios filiorum. Breviarium Scarenfe pag. 134.
C In.
Ig HISTOR. SANCT. ET PRÆSUL. LIB, I.
Interim Rex Olaus, valdè compatiens Epifcopo, & graviter fuc- 
cenfens homicidis, comparato exercitu, in Verendiam advolat. Inco- 
læ autem timore perculfi, auro Regem & Epifcopum mitigare cona­
bantur; quod hic recufans, fic Olaum alloquitur : Scimus divitias, & 
potentiam tuam, ô Rex , & quæ tu offers, aurum & argentum , te ma­
gis decent ; Manfiones autem in Hoff, & Thiurby, quas regia digni­
tate' poffides, ad honorem Dei & utilitatem Ecclefiæ ædificandæ , in 
fempiternum , precor ô Rex piiffime, non dedigneris concedere. Nec 
difficulter voti compos factus, non modo Verendiæ, fed totius Gothiæ, 
Sueciæque fe accinxit converfîoni ; cui plurimis infudavit annis , & 
demum ad præmia vocatus æterna , vitam in Domino finivit , XV. 
1050. Februarii, circa annum Chrifti, M L. & Wexioniæ tumulatus eft, 
Breviarium tfTêxionenjè.
Cap. XXV.
De S. OLA O, Doricorum Rege.
G Ubertus is primo vocatus fuit, & inclytum â prifcis Norvegiæ regibus genus ducens, abavum habuit Haraldum Pulchricomum, &• patrem Haraldum Grenfche , matrem vero, Aftridam , parti Norvegiæ 
cum regio honore dominantes. Ac illo in Suecia cremato, fub vitrici 
cura Sivardi educatus, inque regni divifione nullam ejus partionem 
adeptus, Regis Damæ Suenottonis militiam in Anglos fequebatur. Quan­
do etiam in Normanniam Galliae divertit , cognatum ibi fuum invifu- 
IOOO. rus Ducem Wilhelmum, ubi exhortatione Roberti commotus, Rotoma- 
genfium Epifcopi, dogma Chriltianum, &. facrum ab ipfo baptifma, no­
menque Olai fufcepit , nec diutius illic moratus, caftra repetit Sueno-
1011. nis. Sed MXI. per abfentiam ex Norvegia Erici Jerl Proregis, fe pa­
triae dominio potiturum confidens , Angliâ poflhabita , illam impugnat;
1012. Fruftra tamen, &. proinde anno fequenti convertit arma in Sueones, 
paternum ulturus interitum , quibus Meleri accolas populatur.
1013. Hinc porro in Angliam regreffus, & ob cladem Norvegiæ, Sue­
ciæque illatam, Suenonis fubveritus iram, ad figna fe contulit Edelredi. 
Quo deinceps vitâ funcfto , ficut & Suenottone, adverfus hujus filium, 
Canutum, pro Edelredi filiis , acriter pugnavit. Cæterum promiffam 
X016. regni partem non adeptus , indignabatur, & convertis iterum fignis in 
patriam, hanc auxilio vitrici occupavit.
Reges autem Sueciæ, & Daniæ, Norvegiam recuperaturi, bel- 
xnT-> !um moliuntur ; Verum Sanctus- Olaus petitâ, & obtenta Sueci filia 
'* in matrimonium, Aftride , hoftem placavit utrumque , & fceptrum 
Norvegiæ fecurus aliquandiu ufurpavit. Ex hißoria Elevi.
In regali faftigio conftitutus, fpiritu pauper erat,& licet terrenis 
implicatus negotiis, nihilominus meditabatur cœleftia. Quidquid lex 
Srohibet divina, vehementer abhorrebat; Quidquid autem præcipit,ar- 
entiffimo complectebatur affectu. Nec propria contentus falute, po 
pulos, quibus præerat, ad fidem convertere, vigilanti nitebatur inflan­
tia ; Et novo rerum ordine, Rex Apoftoli vicem gerens, ipfe dux ver­
bi, gratiam Chrifti paflim omnibus prædicabat. Non ceffabat indefes- 
fus Evangelii prædicator , obftinatos convincere , rudes inftruere, 8c 
in fide teneros confirmare. Nihil regii faftus , nihil tyrannidis in fuos 
exercuit fubditos ; Sed omnibus præbuit exempla humilitatis, <Sc man- 
fue-
SCONBIÆ 1LWSTRATÆ TOMUS NONUS. 19 
îuetudinis , legçsqüe condidit æquilîimas. Confluebant porro certatim 
ad baptisma populi , & numerus credentium augebatur indies ; Effrin­
gebantur ftatuæ J Succidebantur luci ; Avertebantur delubra ; Fabrica­
bantur Ecclefiæ ; Ordinabantur facerdotes ; Offerebant donaria populi; 
Érubefcebant cultores idolorum , & confitentes in fculptilibus ; Augu­
res, fortilegi, divufitores, magi, & incantatores, quibus peculiare Rex 
Olaus bellum indixit , profligabantur ; fvncerusque Dei cultus ubique 
profeminabatur. Breviarium Scarenfe.
Chriftianæ Beatus Olaus religionis obfervantiflimus , inter alia 
virtutum fuarum praeconia > & hoc reliquit exemplum fanffimoniæ. 
Die Dominico, cogitationibus gravatum cum gereret animum -, bacil­
lumque teneret manibus, cultello, ut fit, fcindulas fecit, nön advertens. 
Admonitus ab aftante per jocum de violatione Sabbati, non leviter in 
fe punivit admiffum ; nam fcindulas collegit diligentiflimè, manuique 
fuæ impolitas, juflit accendi, ut in fe Ulcifceretur, quod contra divi­
num incautus praeceptum admififfen Metropolis Crantai Libr„ L/. 
Capite MIL
Canutus Daniæ , Angliæque Monarcha , Olai fratris in Suecia 
dominantis cognita morte, gaudet fibi oblatam invadendae Norvegiæ IO2^' 
occafionem , & mox B. Olao demandat, ut fe vafallum Damae agno- 
iceret , cenfusque penderer annuos , vel armis ad imperata cogendus 
facienda. Quarnoorern Norvego illud obfequium penitus averfanre, 
bello fe Canutus accingit. Quod ipfum follicite facit quoque Olaus, & 
Jacobus Anündus, Süeciæ Rex, â fororiô imploratus , patruique detefta- 
tus avaritiam & perfidiam. His deindè Canutus in Sconia congres- 
fus, infigni eorum ftratagémâte profligatur. Quod igitur ferro nequi­
vit, auro effeffurus, potentiores Norvegiæ Proceres, Olaö Clam infeltos 
propter exftirpationem idololatriæ , & diabolicæ magiæ, feveramque 
piraticas inhibitionem , largitionibus ad fuas pellexit partesj Quorum 
confpiratione, Canuti roborata fubfidio , fanffus Rex patria expulfus, I205' 
ad Jacobum cum uxore , & liberis in Sueciam indè profugit. Canu­
tus autem Norvegia potitus , Proregem ibi confli tuit HaquinUm Jerl, 
& Daniam cum triumpho , non fatis honeftè obtento , repetivit. Sed 
B Olaus annO proximo , ex Suecia in Ruffiam feceffit ; Quando IO26. 
Haquinus in regno fucceffor, in Anglica interiit navigatione. Hinc 
lætati & animati optimates quidam Norvegiæ meliores, Olaique fau­
tores exulantis, miffo quantocius nuncio in Ruffiam, & auxilio pro- IO27, 
miflb, reditum illi perfuaferunt. Qui copias in Ruffia, & Suecia na- 
&US auxiliares, nempe tria pugnatorum millia, in patriam regredieba­
tur , & ab adverfariis, X* millions hominum flipatis ,. exceptus in villa 
Stichelftadenfi, XXIX.Julii, cum præcipüis commilitonum occubuit, Anno 
M XXVIII. Sepultus autem loco pugna? ab uno amicorum clàm, fignis iO2& 
innotuit, & pofteå Nidrofiam translatus, honorifice tumulo mandaba­
tur , exhumatusque demum, & argenteo impofitus loculo , in ara col­
locabatur. Islevut, aliique feriptores vetufti
Noffe vero diem præcedente, quâ inclytus Martyr paffus eft, ap­
paruit illi Dominus JEfus, verbis eonfolatoriis demulcens illum, dicens- 
que : Accede ad me, dileâe mi, ut laborum tuorum fruffus dulciffi- 
mos in fempiterna carpas lætitia, noflro fruens cönfortio. Quâ vifione 
admodum confortatus, paffioni fe lætus obtulit, jam divinitus fcalas 
fperans, quas nuper in fomnis ad coelos viderat ere&as, feliciter per
C 2 illas
20 HISTOR. SANCTOR, ET PRÆSUL. LIB. I,  
illas afcenfurus ad dulcedinem , quam modicè præguftaverat. Impera­
tor Græcus in prœlio ûppreflus , & attritus ab exercitu Barbaforum, 
depofcit opem Martyris gloriofi ; qui repente Chriftianis apparens, il­
los præcedit, infignis velut fignifer , hoftilemque profundit exercitum. 
Cæfar vi&oriam Deo , & S. Olao, acceptam referens, magnificam Con- 
ftantinopoli condit utrique bafilicam » hodie de Sanéto Olao nuncupatam. 
Breviarium Nidrofienje.
Igitur Olaph Rex & Martyr tali fine confummatus eft, corpus- 
3ue ejus in civitate magna regni fui, quæ Throrjdemnis dicitur, cum 
ecenti eft honore tumulatum ; ubi usque hodiè pluribus miraculis, & 
fanitatibus , quæ per eum fiunt, Dominus oftendere dignatus eft, 
quanti meriti fit in coelis, qui fic glorificatur in terris ! Regnavit vero 
annis XII. Cujus paffionis feftivitas agitur IIII. Calend. Augufti, omnibus 
Septentrionalis Oceani populis , Sueonum, Gothorum, Semborum , Da- 
norum, atque Slavorum, æterno cultu memorabilis. Adamus pag„ 6$.
Cap. XXVI.
circa
1026.
ioiy.
De ODINCHARO.y^w/or^,/// Ripen- 
Jium Epijcopo.
ODincari Senioris difcipulus, & nepos fuit alter Odincar, junior, & ipfe nobilis, de regio femine Danorum , adeo dives agri , ut ex il­lius patrimonio , Epifcopatum Ripenfem narrent fundatum. Quem Bre- 
mæ dudum fcholis traditum, Pontifex Adaldagus, manibus fuis bapti- 
zavit, fuoque nomine Adaldagum vocavit. Is ergo â Libentio Archie- 
pifcopo nunc ordinatus in gentes , apud Ripam accepit fedem. Nam 
& illuftri vitâ, & fan&e converfatioms , Deo , & hominibus, acceptus 
erat, & Chriftianitatem in Dama fortiflimé defendit. Adamus pag, 56.
Ifte Odincar â Rege Knut in Angliam du&us, literis eft eruditus. 
Deinde difcendo peruagatus, lapientis & philofophi nomen accepit ; unde 
& Theocarus nomen fortiri meruit. Scholiafles Adami.
Cap. XXVII.
De martyrio NALFREDl, natione Angli.
PEr idem tempus quidam ab Anglia Valfredus nomine, inftin&u amo­ris divini, Suediam ingreffus , paganis verbum Dei cum magna fi­ducia prædicavit. Qui dum multos ad fidem Chriftianam fua prædicatio- 
ne convertiffet, idolum gentis nomine Thorftang, in concilio paganorum 
ccepit anathematizare , fimulque arrepta bipenni, fimulacrum in fruftst 
concidit. Qui pro talibus aulis ftatim mille confofiùs vulneribus, ani­
mam martyrii laurea dignam, transmifît in cœlum ; cujus corpus Barbari 
laniatum, poft multa ludibria merferunt in paludem. Hæc veraciter com­
perta , memoriæ tradidi. Adamus pag. 6%.
Cap. XXIIII.
De ANLINDO JACOBO Sueonum Rege.
PRætereà duos idem Rex Olaus fertur habuiffe filios, quos ambos, una cum uxore fua, ac populo , baptizari præcepit. Quorum unus, qui / na-
SCONDIÆ ILLUSTRATÆ TOMUS NONUS. 21 
natus eft ex concubina, Emund nomen habuit : AltêFAnund, quem 
ex legitima Rex genuit uxore, qui cognomento fidei & gratiæ di&us 
eft Jacobus. Juvenis quidem aetate, verum fapientiâ & pietate, omnes 
præceifit , qui fuerunt ante illum ; nec quisquam regum fuit populo 
Sueonum tam acceptus, ficut Anundus. edamus pag. 67,
Eodem tempore memorabiles Aquilonis Reges obierunt, Knut & 
Olaph , fratres uterini. Quorum alter, videlicet Olaph, Rex Sueonum, °24* 
fuccefforem regni habuit filium , de quo fupra diximus, Jacobum , fub 
quo Junior Suein, filius Wolff, militavit in Suedia, XII. annis ; Qui 
etiam nobis retulit, Jacobo regnante Chriftianitatem latè in Sueonia 
diffufam effe. Idem pag. 74*
Cumque hæc ibi gefta eflent, Chriftianiflimus Sueonum Rex Ja- I0 , 
cobus'migravit â feculo, & lucceffit ei frater ipfius, Emund Gammul, • 
pellimus. Idem pag, 8^-
Cap. XXIX.
De Beato DAVIDE in Munch atorp Ab­
bate ordinis Cluniaceußr.
Dlle&us Deo David, ex Anglia oriundus, parentes ibi habuit nobi­les, non tantum ingenuitate fanguinis ; fed 8c fidei Catholica? præ- claros iynceritate. Qui devotione amdui, & Chriftianæ fidei zelatores 
præcipui, filium S. David imbuendum liberalibus ftudiis tradiderunt. 
Is puerilibus poftmodum annis, ut Patriarcha Jacob, domi fimpliciter 
transa&is, cœpit indolis bonæ adolefcens, non folum literarum fcien- 
tiâ proficere affluenter , fed & morum devotione , & vita? perfe&æ 
probitate pollere. Videns autem vir fandus, & diligenter attendens, fe 
tam per rerum temporalium iollicitudines, quam etiam per coniangui- 
neorum fuorum importunas frequentias , in Dei fervitio mu'tipliciter 
impediri, univerfa quæ habuit, diilraxit, ac Chrifti pauperibus eroga­
vit ficque ordinem eft ingreflus Cluniacenfem.
’ Ubi occultius fuæ mentis fecretarium natftus, in ârdiffima vitam 
abftinentia duxit, utque armaturam Chrifti fuo ferret in corpore, tan- 
tæ difciplinæ rigiditate fenfuales appetitus atterebat, ut vix neceffaria fu- 
meret fiiftentationi naturæ. Difficile enim fciebat effe, fenfualitati fatis- 
facere, & pronitati corporis non parere. Audito autem quod amabi­
les Deo, gloriofi martyres , B. Sigfridi nepotes, cecidiffent, mirando 
compaffionis dolore confoffus quiefcere non potuit , donec ad partes 
homicidarum illorum perveniret , ut 8c ipfe defideratam martyrii co- 1025. 
ronam attingere poffet. a a
Perambulans igitur inferiores Suecia? partes, tanta mentis conftantia, 
tantoque fervore fpiritus, annunciavit omnibus Dei verbum, ut veraciter in 
eo darefceret, quod ipfe â Chrifto accepiflet os & fapientiam, cui nonpos- 
fent contradicere adverfarii veritatis. Progrediens deinceps ultra, perve­
nit ad oras Suecia? fuperiores ,in terram, quæ dicitur Vesmannia, ibique 
ex confilio, & praecepto B.Sigfridi, fedem fixit, & præcipuè apud Eccle- 
fiam Suanvingenfem. Quantis vero follicitudinibus & periculis ; quantis 
laboribus, & ærumnis , ibi vixit , paucis non poteft verbis explicari. 
Nam diebus per villas, oppidaque circumiens, verbum Dei praedicavit; 
Noftibus autem in facris vigiliis orans, lachrymofis gemitibus fe , & 
prolem fuam, quam in Domino niimerofam genuerat, commendavit,
C 3 ut
-’S
  
22  HISTOR. SANCTOR. ET PCÆSUL, LIB. I;  
ut jam quafi Moyles » medius inter Deum & populum, divinam cle­
mentiam pro peccatoribus jugiter interpellaret. Breviarium ^ofienfi^ 
pagina 74. '' ' t • ■ *’
Tempore quodam , oculis ejus fenio & lachrymis , caligatis, fo­
liis in fella orat, exiftimans elfe baculum radios foils per feneftram 
intrantes, in ipfis fufpendit chirotecas. Veniente autem illo ad Eccle- 
fiam , & mittente quendam pro chirotecis, eas fine omni fulcimento 
invenit fcft aère pendere. Breviarium Upjalenfe.
Demum hujusmodi confeétus laboribus, fanftam Creatori animam 
zyJunu , & corpus in Ecclefia conditum decenter Suanvingenfi , multis
corufcavit diu miraculis. Breviarium Aroßmfi pagina 74
 Cap. XXX.
De LIBENTIO,X. Scondiœ Metro-
-, polit ano.
roso I îbentitts itaque bonus in præpofitura, multô melior in cathedra » 
JL_^ legationem fuam ad gentes ferventi animo ingreïfus eft. Et primo 
omnium concilians libi Knut Regem Danorum , in Seland Gerbrando 
fubrogavit Avoconem ; In Aldenburg, ordinavit Meinhardum. Tur- 
goto autem pofuit fuccefforem de*Ramfola Gotefchalcum Epifcopum. 
Illis namque diebus, beatifiimiis Turgoth Epifcopus, pro labore praedi­
cationis, Bremae cum Archiepifcopo diutius confiftens, afperrimo leprae 
percuflus morbo , diem vocationis fuæ, cum magna expe&avit patien-
3 ’ tia. Tandem bono confummatus fine , in S. Petri fepultus eft ba- 
filica ; ubi & Folquardus, & Harich, magnus Odincarus , & Poppo in 
pace requiefcunt.  Aderant vero tunc cum Archiepifcopo, prædicatores 
, inclyti, Odincar junior ex Dania ; Sigafred â Suedia ; & Rodolnh â 
I03l‘ Normannia, Epifcopi, narrantes ei quanta fecerit Dominus in ialute 
gentium, quæ quotidie convertebantur ad Dominum. Quos nofter
> Pontifex, ut par fuit, honorifice dimiifos , ad prædicationem denuo mi- 
fit. Tempore illo, Confadus Imperator, filiam Knut Regis, Henrico fi­
lio fuo accepit in matrimonium. Et regio ftatim faftu Italiam ingreflus, 
Knut Regem itineris fui habet comitem , potentia trium regnorum 
barbaris gentibus valdè terribilem ; regno tamen fecit juftitiam. Ille 
autem cum tres haberet filios, fingulos fuper lingula pofuit regna, ipfe- 
met aliquando vifitans Danos ; aliquando verô Normanuos, iæpimmè 
autem fedit in Anglia, edamus pag. 70.
Cap. XXXI.
De Beato HALIARDO, in Norvegia.
SAnftus Halvardus ex nobilioribus ortus natalibus, cujus paterVebiorn, mater Thorni, dicebantur. Mater verô Thorni fuit filia Gudbrandi comitis , qui genuit etiam Eftrid Sancti Qlai matrem. Erat corpore ca- 
ftus ; honeftate præpollens ; juftitiæ cultor. Fa&us adolefcens, cœpit in 
re familiari procuranda , adjutor patris exiftere. Duo pondera fibi fece" 
rat, ut minus fraudem fibi faceret ; fratri vero majus penfabat.
Inftante verno tempore , partes vicinas vifitavit, venitque ad fta- 
gnym Dram nomine , per quod iturus erat, ubi extraxit modicam de 
alga
SCONDIÆ ILLUSTRATÆ TOMUS NONUS. 23 
alga lintrem, & afcendit eam, & fubitb advenit mulier prægnans, ipfum 
rogans, ut eam fecum ferret, juifaque fedit in puppi , & fic iter ar­
ripuit. Mox videt tres viros , itinere quo mulier venerat, ad litus ac­
currentes ; Qui ftatim aliam arripientes cymbam , poft eos velocius 
navigabant. Tunc B. Halvardus mulieri ait ; nofcis hos ? Refpondit, 
agnofco. Ut video, te quærunt, quid fecifti ? Ait, imponunt fuper me 
caufam furti. Potes te purgare ? Ait, polium, fi mihi parcere velint. Inte­
rim viri prædiâi venientes dixerunt : Cur tu Halvarde, talis adolefcens, 
tam malam fufcepifti mulierem tuendam, quæ digna eft morte ? San- 
ftus pro ea multis refpondit modis, inter alia dicens : Redemptionem 
pro ea dabo, tantum ne occidatis praegnantem , & habentem in utero 
infantem. Illi vero contra illum furentes, & unus eorum arripiens ar- ro^2. 
cum intendit , & fagirta fortiter emilla , peftori Martyris infigitur ; iy. jJaji. 
Quando & mulier occiditur , & in litore fepelitur. Porro ad collum 
B. Halvardi faxo ligato , ipfum in profundo maris demerferunt. Sed 
per gratiam divinam, & merita martyris , corpus ejus longe poft cum 
faxo fuper mare natans, eft repertum. Breviarium Mdrofienfe.
Halvardus quidam nomine, inter Normannos fanétâ converfatione 
diu vivens, ac latenter, abfeondi non potuit. Is igitur dum protexit 
inimicum, occifus eft ab amicis. Ad cujus requietionis locum, magna 
hodiè fanitatum miracula populis declarantur. Adamus pagina 112.
Cap. XXXII.
De Sancio ERICO, Martyre.
ERicus quidam peregrinus, dum apud Sueones prædicaret ulterio­res, martyrii palmam , capitis abfeilione, meruit. Adamus paginaH2t ex relatione Suenonis Ulphonii, in Dania regis.
Cap. XXXIIL
De AD ALBERTO, XIII. eÿ ultimo Scon- 
dia Metropolitano.
IN legatione autem Ecclefiæ Hamburgenfis , quæ ad gentes fieri Co­let , quamvis magnus Pontifex Adalbertus, vigilanter omnes præde- celfores fuos laborafie cognoverit ; Ipfe tamen magnificentius., quam 
cæteri, potentiam Archiepifcopalem , longé lateque in exteras proten­
debat nationes. Ad quem extremi Grönland!, & Islandi, Gothorum- circA 
que, & Orchadum venientes legati, petunt ut illuc dirigeret prædica- IO.. 
tores, quod & ftatim fecit. Nam & in Daniam , Suediam, Norvegi- 
am, & infulas maris, ordinavit multos Epifcopos, Adamus pagina 126.
& 12/.
In Dania IX. conftituit ; Ratolphum ad Slasvig ; Oddonem ad 
Ripam ; Chriftianum ad Arhufin ; Heribertum ad Wiborgon; Magnum 
& Albericum in Vendilam ; Eilbertum in Farriam, & Fynem ; Wil- 
helmum in Seland ; Eginonem in Sconiam. In Suediam verb con- 
fecravit VI, Adalvardum , & Acilinum ; Item Adalvardum , & Tadi- 
cum ; Nec non Simonem , atque Johannem monachum. In Norvegiam 
duos tantum ipfe conlecravit, Tholf & Sivardum. Cæterum aliunde a 
or-
I
. ■ •
■1'1 hl
i ■ iW1 ' ii ii
I il
24 HISTOR. SANCT. ET PRÆSUL. LIB. I.  
ordinatos, cum fibi fatisfacerent, & fecum mifcAcorditer tenuit, Sc 
abeuntes hilariter dimifit ; Sicut Meinardum, Osmundum, Bernardum, 
& Asgotum, aliosque. Prætereà Thurolfum quendam , pofuit ad Or- 
chadas, &. alium quendam , Albertum ; Islef ad Island. Illuc etiam mi- 
fit Johannem in Scotia ordinatum. Idem pag. 128.
Poll quorum exceflum , nofter Metropolitanus, petentibus Nor- 
mannorum populis, ordinavit Tholf Epifcopum in civitate Throndemni, 
& Sigvardum in easdem partes. Asgotum vero, & Bernardum, licet 
moleftè ferrer â Papa confecratos ; tamen accepta fatisfaétione, dimifit a 
fe donatos &c. Inter Normannos tamen , &. Sueones, propter novellam 
Chriftianitatis plantationem, adhuc nulli Epifcopatus certo limite funt 
defignati ; Sed unusquisque Epifcoporum â Rege, vel populo affumptus, 
communiter ædificat Eccleiiam, & circumiens regionem, quantos po- 
teft, ad Chriftianitatem trahit, eosque gubernat fine invidia, quam diu 
vivit. Idem pagina 14^
Cap. XXXIV.
D<? Santto ADALVARDO, Scarenjîum 
Epifcopo.
E Münd Gamul, Rex Sueciæ, pellimus ; Nam ifte â concubina Olaph natus erat, & cum baptizatus effet, non multum de Chriftiana reli- iP5i„ gione curavit, habuitque fecum quendam Epifcopum nomine, Os­
mund acephalum , quem dudum Sigafridus , Norrnannorum Epifcopus, 
Bremæ fcholis docendum commendavit. Verum is pofteà bene­
ficiorum oblitus, Romam pro ordinatione accefiit, indeque repulfus, 
per multa loca circumivit erroneus , & fic demum meruit â quo­
dam Poloniæ ordinari Archiepifcopo ; qui veniens in Suediam, 
jaftavit fe â Papa cönfecratum, ad illas partes Archiepifcopum. 
iof2. Atque cum Archiepifcopus nofter legatos fuos ad Regem dirigeret 
’ Emundum , invenerunt ibi eundem gyrovagum , Osmundum, crucem 
Archiepifcopali more ante fe ferentem. Audierunt etiam quod Barbaros 
adhuc neophytos, non fana doétrinâ fidei noftræ corruperit,
Quorum ille territus præfentia, folitis Regem populumque dolis 
impulit, ut legati repellerentur, quafi figillum Apoftolici non habentes. 
Et illi quidem ibant gaudentes â confpe&u concilii, quoniam digni funt 
habiti, pro nomine JEfu pati contumeliam. Erant autem legati fratres 
Bremenfis Ecclefiæ, quorum potiflimus fuit Adalvardus fenior, olim no- 
flri decanus clauftri ; verum tunc Sueonum genti ordinatus Epifcopus. 
De cujus viri virtutibus multa poffent dici, nifi ad alia properaremus.
Legatos igitur â Sueonibus tali modo repulfös , quidam nepos, an 
privignus Regis, ignoro , profecutus eos cum lachrymis, fuppliciter fe 
commendans orationibus eorum. Nomen ei Stenchel erat, isque folus 
fuper fratres mifericordiâ motus, obtulit illis munera, transmifitque eos 
per montana Suedorum falvos , usque ad faneftiflimam Gude Reginam, 
quæ â Rege Danorum ob confanguinitatem feparata , in prædiis fuis 
trans Daniam commorata eft, hofpitalirati, eleemofynæque vacans, & 
cæteris infiftens fanftitatis operibus. Quæ legatos cum ingenti honore, 
quafi â Deo miftbs , recipiens , magna per eos xenià mifit Archiepi- 
. feopo noftro.
In-
_________ SCONDLEJLLUSTR^TOMUS NONUS. 2<ÿ
Intereà Sueones, qui Epifcopum fuum repulerant,”divina ultio 
fubfecuta. Et primum quidem filius Regis , nomine Anund , â patre 
mifiùs , ut dilataret imperium, cum in patriam feminarum pervenifiet, I0^‘ 
quas nos Amazones vocamus, veneno , quod illæ fontibus immifcuis- 
fent, tamipfe, quam exercitus illius perierunt. Deinde cum aliis cla­
dibus , tanta ficcitas, & frugum fterilitas Sueones afflixit, ut miflis ad 
Archiepifcopum legatis , Epifcopum fuum cum fatisfadione repofcerent, 
fidem gentis pollicentes. Gavifus ergo Pontifex , petenti gregi Adalvar- 
dum præfecit paftorem. Qui perveniens in Sueoniam, tanta omnium 
fufcipi alacritate meruit, ut gentem Vermilorum, & Schyfinnorum, 
Chrifto integram fit lucratus, ac etiam miracula virtutum in populo fe- 
cilfe dicatur &c. Hæc de Sueonibus fuo tempore gefta , fermone Ar- 
chiepifcopus amplifico omnia defcribens, etiam vifionem quandam A- 
dalvardi Epifcopi, quâ monitus eft, ut evangelizandi gratia pergere 
non tardaret, curavit anne&ere. /1 damus pag. gp.
Primus Gothorum Epifcopus , Thurgot fuit ; Secundus Gode- 
fcalcus, vir fapiens & bonus, nifi quod domi fedens , otium labori præ- 
tulerit. Tertium vero nofter ordinavit Metropolitanus, Adalvardum fe- 
niorem , verè laudabilem virum. Qui deinde ad Barbaros perveniens, 
ficut docuit, itâ vixit. Nam fände vivendo, ac benè docendo , ma­
gnam gentilium multitudinem ad Chriftianam convertit fidem. Qui 
etiam virtutum claruit miraculis, ità. ut pofcentibus in nectfiitate Bar­
baris , imbrem de ccelo faceret defcendere, & denuo feremtatem ve­
nire. Is autem vir memorabilis, in Gothia permanens , nomen Do­
mini Jefu conftanter omnibus prædicavit, ibidemque poll agones mul­
tos , quos pro Chrifto libenter fuftinuit , vidricem terræ carnem tra­
didit, fpiritus ccelum petiit laureatus. Idem pagina 142.
Libentius Archiepifcopus piratas, qui Epifcopatum vaftabänt, a- 
nathemate damnavit, quorum unus in Norvegia deficiens per annos 
LXX. integro permanfit corpore, usque ad Domini Adalberti tempora, 
quando Adalvardus Epifcopus illuc veniens defundum vinculo ex­
communicationis abfolvit, & mox cadaver in cinerem eft folutum. 
Idem pagina
Adalvardus quoque invitatus a Rege Haräldo in Norvegiam ve­
nit , & pro fanditate , & fama virtutum ejus, honorifice eft fufceptus; 
cui abeunti Rex tantum pecuniæ obtulit, ut exinde ftatim CCC.-redi- 
meret captivos. Adami Scboliaßes*
Cap. XXXV.
D<? STENCHILLO , Sueonum Rege , 
GNIPH fatrapa.
EOdem tempore mortuus eft Emund Rex Sueonum , poft quem Stenchil nepos ejus, de quo fuprà diximus, levatur in regnum.Qui fidelis erat Domino JEfu Chrifto , & de cujus religione omnes 
fratres teftimonium perhibebant, qui eas partes adiverant. Adamus 
pagina 88^
In Süeonia per idem tempus Chriftianifflmus Rex Stenchil de- 
fundus eft ; poft quem duobus Ericis de regno certantibus, omnes I007‘
D Sue-
26 __________HISTOR, SANCT. ET PRÆSUL. LIB. I.
Suedorum potences in bello feruntur occubuïfle : Nam & ambo Reges 
ibi perierunt. Ità prorfus deficiente omni regali profapiâ , & flatus re­
gni mutatus , & Chriftianitas ibi turbata eft valdè. Epiicopi qüos illuc 
Metropolitanus ordinaverat, perfecutionem metuentes , domi federunt. 
□olus Epifcopus Sconiæ, procuravit Ecclefias Gothorum ; Et quidam 
Sueonum latrapa Gniph, ad Chriflianitatem confortavit ibi populum. 
Adamus pagma m.
De Beato S1EPHANO, Geßricia, Ale- 
delpadia, Anger manniœ, Jempti a
Helßngia Apoßolo.
T—jElfingaland regio eft, & civitas ibi maxima, quo primus eft ab Ar- 
^;nr ^pifcop° deli?nar“s ’ Stenphi Epifcopus , quem ipfe mutato no­
mine Simonem vocavit. Qui etiam multos earum gentium fua prædi- 
catione lucratus eft. Adamus pagina, 142,
?fePha™s ab infidelibus inter Geftriciam & 
HefinfSv in,fy^a Od™alen1 vulgo dicfta , & fepultus apud Ecclefiam 
Hellingiæ Noralenfem. Ex Archivo regni.
Cap. XXXV11.
De ADALVARDOjuniore, Sigtonen- 
ßum Epijcopo.
ISftolJm C',|Cia rUper rescontiK't memorabilis, & pro dignitate 
dam enim py a? lv}d£ata> pervenit etiam ad notitiam Pontificis. Qui­
dam enim ex facerdotibus, qui apud Upfalam dæmonibus aftare folpfar 
nequicquam juvantibus Diis/faftus eft cæcus. Cumque -vir faxens in-
lætus fpopondit. Ad hæc virm 5 Pubire Pro boc dono , ita fe facere 
ubi nunc tantus innocentium crui/effimdv? ’• cerhffi,m^.hunJc locum’ 
ximè honore. In qua re nè tibi aliqufduh X’ me° dedlcandum Pr0' 
mine Chrifti, qui eft filius meus h d“bietatl.s hSna remaneant, in no- 
Moxille lumine recent-n tU reciPe lumen oculorum tuorum.Xes facTfide uaKni.c;ed'dia-Pc"™licr,Sq(,e totas in circuitu re- 
fuminavit P g P “ ’ "crederent m eum , qui cæcum il-
D0litan^n£-fl‘raC'J,0rUm ca?fis “pe'lentibus , ftatim nofter Metro- 
ouonlam r£„ T ™C* ’u?"? dicit,: RelPidæ, & levate oculos veftros, 
Adalvardnmg,'i>n-Sdam a d:cdjnt ad meflem. Ordinavit in eas partes, 
morum orobidr^eT ’ C C Beemenfi choro affumptum, virum literis &
P fulgentem. Cui etiam per legatos clariflimi Regis
Sten-
SCONDIÆ, ÏLLUSTR. TOMUS NONUS, 27 
Stenchil, fedenTpofuit in Sigtona civitate , quæ diftat abTjpfala itine­
re diei unius &c. Relatum eft autem nobis â quibusdam Adalvardi ftipato- 
ribus Epifcopi, cum Sigtonam primum accefliffet ad unam miflarum 
celebrationem, ad manum illi oblatas LXX. marcas argenti. Tantæ e- 
nim devôtionis funt omnes populi ar&icæ plagæ. Tunc etiam occafîo- 
ne itineris divertit Birkam, quæ nunc in folitudinem reda&a eft, ita 
ut veftigia civitatis Vix appareant ; Quare nec tumulus S. Unni Archie- 
pifcopi potuit inveniri.
Adalvardus igitur Evangelii magnô prædicandi fervore Suediam 
ingreflus, omnes qui in Sigtona erant, & in circuitu, brevi temporis 
fpatio ad fidem perduxit Chriftianam. Confpiravit etiam cum fanftiffi- 
mo viro Eginone, Sconienfi Epifcopo , ut pariter adirent illud templum 
paganorum, quod Upfala dicitur, fi forte aliquem Chrifto laboris fui 
fruftum ibi polfent offerre, omnia tormentorum genera libenter fufce- 
pturi, ut illa deftrueretur domus , quæ caput erat barbaricæ fuperfti- 
tionis. Illa enim diruta, vel potius cremata, fore, ut tota gentis conver- 
fio fequeretur. Quam confeffbrum Dei voluntatem, piiflimus Rex Sten­
chil in populo fentiens murmurari, callidè fubmoyit eos â tali cœpto, 
afferens & illos ftatim morte damnandos, & fe âregno depellendum, 
qui malefaftores in patriam duxiffet, & facile omnes ad paganifmum 
relapfuros, qui nunc crederent, ficut nuper fa&um in Slavonia poffet 
videri. TalibusRegis allocutionibus confentientes Epifcopi, omnes Go­
thorum civitates peragrabant, idola confringentes, & multa paganorum 
millia deinceps ad Chriftianitatem trahentes, sidamus pag.
Adalvardus autem junior, eo tempore veniens in Gotniam, co­
gnominem fuum reperit infirmum , cujus exequias cum luftu procu­
rans, Sigtoniam properavit. Sed pofteà cum repulfus effet â paganis, 
invitatus venit ad Scaranem civitatem, quod noftro Archiepifcopo valde 
difplicuit ; quare ficut violatorem canonum Bremam eum vocavit. 1067. 
4darni vtius Scholiafics^ & ipfemet sidamus pag. 128»
Cap. XXXEIII.
De B. EGINONE, Sconorum,NIallando- 
rum, Blechingorum, Borenholmenfium, 
zl Gothorum Apojlolo.
SConia bis tantum habet in fpacio , ut Sielandia , hoc eft', CCC. Ec- clefias cum Seland dicatur hodiè dimidium habere Fyne; tertiam nartem In’eadem regione Sconiæ nemo Epifcopüs fuit adhuc incardinatus, 
nifi ouod ab aliis partibus quidam venientes interdum illam procurarint 
dimeefm Deinde Gerbrand, Seladenfis Epifcopus, & poft eum Avoco, 
fimul Utramque gubernabant Ecclefiam. Nuper vero mortuo Avocone, 
Rex Suein parochiam Sconienfemin duos Epifcopatus fegregayit, unum, 
id eft Lundenfem , Henrico tribuens ; Alterum , id eft, Dalbogenfem , 1065, 
Ep-inoni quem ordinavit Archiepifcopus. Henricus autem apud Or- 
chadas fuit ante Epifcopus, isque in Anglia facellanus Regis Knut fuifle 
narrat çæferunl Egino cum effet vir fapiens , & literatus, ac infignis
D 2 ca-
1072.
28 HISTOR, SANCTOR. ET PRÆSUL. LIB. I. 
caftitate, tunc etiam totum ejus exarfit ftudium in converfione paga­
norum. Quapropter multos adhuc populos , idolorum cultui deditos vir 
ille Chrifto lucratus eft ; Illos præfertim Barbaros , qui dicuntur Blei- 
chani, & qui in Hulmo degunt infula, qui omnes ad ipfîus praedicatio­
nem converii in lachryïnas, poenitentiam fui erroris ità monftrarunt, 
ut confraétis ftatim idolis , ultro certarent ad baptifinum properare. 
Mox etiam thefauros, & omnia, quæ habebant, fternentes ad pedes 
Epifcopi, flagitabant, ut hæc dignaretur accipere. Quod renuens E- 
pifcopus, docuit eos ex eadem pecunia fabricare Eccleflas , egenos a- 
lere , &. captivos redimere , qui multi eflent in illis partibus.
Fertur idem vir magnanimus eo tempore, quo in Suediam per- 
lecutio magna Chriftian itatis incanduit, Scarenfem Eccleflam, cæteros- 
que fideles, eô quod paftore carerent, frequenter vifitafle, confolationem 
iis miniftrans, qui in Chriftum crediderant, incredulis verbum Dei fi- 
mul annuncians ; Ibi etiam opinatiflimum Fricconis fimulacrum, in fru- 
ila concidit. Pro quibus virtutum infignibus, â Rege Danorum ma­
gno deinceps vir Dei honore habitus, defunfto mox pingui Henrico,u- 
tramque Sconiæ parochiam , fcilicet Lundenfem & Dalbogenfem, re­
cepit gubernandam. Qui mox Lundæ federn Epifcopalem conftiruens, 
apud Dalbogiam præpolituram fçatrum regulariter viventium efle prae­
cepit. Itaque XII. annis in facerdotio nobiliter exadtis, clariflimus vir 
Egino, à Romana regrefllis urbe, mox ut domum pervenit, feliciter mi­
gravit ad Chriftum, eodem quo nofter Metropolitanus, & Fyonenfis E- 
pifcopus , anno decelferunt. Adamus pagina
Cap. XXXIX.
De SUENONE ULPHONIO, Dano, 
rum Rege.
j^kjArravit fiobis, diu memorandus Rex Danorum', qui omnes Bar- 
X n bar or um res geftas , ac fi fcriptæ eflent, in memoria tenuit. &c. 
Adamus pagina 5p.
• tempore clariflimus inter Barbaros fuit, Suein RexDanorum, 
qui eges Normannorum Olaph & Magnum conftrinxit magna virtu­
te, <\c. Chriftiamtas autem ab ifto Suein Rege, in exteras nationes 
onge ateque diftlifa eft ; & cum multis polleret virtutibus, folâ ægro-, 
tavir luxuria. Noyiflïmis Archiepifcopi temporibus, cum ego Bremam 
veni , audita ejusdem Regis fapientiâ, mox ad eum venire difpofui, â 
quo etiam clementiffime fufceptus , ut omnes, magnam hujus libelli 
materiam ex ore illius collegi. Erat enim fcientiâ literarum eruditus, 
oc hberaiiilirnus in exterraneos, ipfeque prædicatores fuos clericos in 
omnem Suediam direxit, Sc Normànniam , atque infulas, quæ funtin 
illis partibus. Cujus veraci, & dulciflimâ narratione, didici, fuo tem­
pore multos ex narbaris nationibus ad Chriftianam fidem converfos; 
aliquos etiam tam in Suedia quam Norvegia martyrio coronatos. 
Idem pag. 112,
Non paucos etiam inDania  fundavit Rex Eueno Epifiopatus, ut 
liquet ex vita Eginonis} & Huitfeldii çhronologia.
CAP.
 SCOND. ILLUSTR, TOMUS NONUS. 2
Cap. I.
Libri II. in Hiftoria Sanétorum Scon-
dicorum.
De Regina GUDE filia Jacobi Sueçiœ, 
uxore Suenonis Dania, Regum.
STenchil transmific Adalvardum & focios per montana Suedorum falvos, usque ad fanâiffîmam Gude Reginam ; quæ â Danorum Rege pro confanguinitate feparata, in prædiis fuis trans Daniam commorata eft, 
hofpitalitati eleemofynisque vacans, & cæteris fanftitatis infiftens operi­
bus. Quæ legatos cum ingenti honore , quafi âDeo millos fufcipiens, ma­
gna per eos xenia mißt Archiepifcopo. Âdamus pagina 87.
Gude quoque paternos repetens penates, fufceptis viduitatis infi- 
gnibus, cum fumma morum finceritate confenuit ; caftitatemque' votis 
profefla , virilis concubitus experientiam abdicavit. San&itatis liquidem 
1 D 3 am-
■De Beato W1LHELM0 Rojchilden/ium 
Epijcopo.
Wllhelmus olim Epifcopus Rofchildenfis, præftantibus Dei relucebat donis, pietate, religione, percelebri vitâ, & fan<ftâ, onmique vir­tutum genere illuftri, adeo ut incerto erat, is nè officio tali dignior e- 
rat, an illo officium. Tam fpeftatum Epifcopatus præftitit fui exem­
plum -, hic fretus innocentia, atque item jufto, injufti homicidii dolore 
permotus. Quöd â Rege faâum erat libidine magis , quam ratione, 
Regem ipfum quamvis magnum, & tali potentem regno comitatuque fti- 
patum , magno repulfum baculo , prohibuit templo, rebusque facris, do­
nec pœnitens faâi , in gratiam cum Ecclefia ac Deo offenlb rediiflet. 
His aftis, tempore non ita multo poft, mortui jam Regis huc defere­
batur funus. Quod ut relcitum appropinquare urbi, duo fepulcra con­
fici juflit, duobus etiam feretris adornatus ibat Vilhelmus obviam. Poft- 
quam ad funus ventum eft, oratione fa&a, ut illi, quem in terris Deo 
Patri lucrifecerat fanam per admonitionem, commori poffit, mox mem­
bra collapfus, animam fanftam coelo reddidit. Atque inde uterque fuo 
loculo impolitus , hanc facram ad ædem , mirabile diâu, magno omnium 
ftupore, deportati funt. Wilhelmo honorifice fepulto, ac de more Epi- 
fcopalibus inlignibus, una cum illo terra conditis , novo Deus funus 
miraculo hominum memoria? confecravit. Nam ipla membra, ut obru­
ta cumulo terra?, ultro fepulcfum reddidit. Translatum ergo huç funus 
eft ac magna cum religione hoc in loco commendatum fepulturæ.
Hoc efl Epitaphium X IdXilhelmi, quod hodie proflat in Ec­
clefia RoCchildenfi. Sed copiofius de ifto agit fanfto, Qrantÿus in 
fitaDania Lib. IK Capite XXXIII. & XXXKL Saxo pagina 195. & 
Huitfeldius Tomo E pagina 189. '
JHISTOR. SANCTOR. ET PRÆSUL. LIB. IL 
laiuns iuæ magntro, ae oapnlmi virtutibus, iplu 
presbytero impertiri, quod & faâum eft. Dein-
32_________________________________________
amplexa propofitum, reliquum vitæ tempus cælebs exegit. Sednecinerti 
ocio effluere paffa , confuetudine quotidiana, exquifita facrariorum orna­
menta fingebat, inque eandem operam, continuam ancillarum copiam 
cogebat. Sano libro XI. pag. 188.
; Cap. III.
De EMUNDO, Sueonum Rege.
JDolum Upfalenfe, tam pertinaciter gentiles coluere, ut Reges etiam fuos Chrifti facris initiatos , adigerent munera in templum mittere, alioqui regno exigendos. Inventus eft Rex, tantum in Chrifti religio­
ne fervens devotione, inclytus Emunder, ut regno carere potius, quam 
facrilegio fidem fuam polluere maluerit. Ibat itaque gaudens â confpe- 
&u concilii, quoniam dignus habitus eft pro nomine Chrifti abjici & 
regno deftitui. Granicus lib. K fit a Suecia cap. XII.
De S. BOTHV1DO, Suder manno.
GLoriofus Chrifti martyr Bothvidus , in regno Sueciæ ex hone- ftis parentibus , licet paganis , oriundus , cum adhuc juvenis effet, nè qciofus commederet panem fuum, negotiationis caufa in An- 
gliam feliciter eft profeétus. Martyr ergo Chrifti divino nutu â quodam 
ibi facerdote, miræ fanclitatis , & fcientiæ viro, fufceptuS eft hofpitio; 
vitamque fuam cum omni obedientia, & manfuetudine, facerdotis mo­
ribus conformavit. Cernens vero facerdos Bothvidum ceu paganum, â 
fide penitus alienum, ipfum in articulis fidei perfecftiflimè erudivit) ut 
perfectio difcipuli, gaudium foret magiftri, & corona* Audiens inde 
humilis difcipulus , â falutis fu agiftro, de baptif i virtutibus, ipfum 
fibi petiit humiliter â
de fub ipfius facerdotis difciplinâ ferè per dimidium annum in Anglia 
moram traxit, demumque exemplo illius felicis Eunuchi, qui â Phi­
lippo baptizatus, ibat per viam fuam gaudens, in propriam rediit re­
gionem, ubi incredulos ad fidem Dominicam, exemplis, & falubribus 
exhortationibus reduxit •
Cum^ autem die quadam tempore vernali, quando pifces ad ex­
cutiendum a fe feminaria fua glomerarent, & in majori abundantia 
capiuntur, contigit ut B. Bothvidus cum familiaribus fuis, & vicinis, 
apud quandam infulam pro captura pifcium fe pararet. Superveniens 
itaque pqfièiïbr loci illius , Bovinus nomine , retia iis laxare pro­
hibuit , nili quartam partem de captura pifcium fibi promitterent, fe 
daturos. Beatus autem vir malens liti cedere, quam inaniter conten­
dere, ad propriam infulam, quæ in eodem ftagno eft, rediens, in ter­
ramque defcendens, & vacans orationi, famulis fuis, ut ibi traherent,im­
peravit. Mira res, dum beatus vir ibi procumbendo oravit, Deus o- 
rationem ejus exaudiens, tantam copiam pifcium donavit famulis , ut 
ambas implerent naviculas. Quod vir Dei videns , fuis dixit : Laude­
mus Deum , qui fecit cælum & terram, mare, & omnia quæ in eis funt; 
qui etiam hoc dedit nobis munus.
Audientes porro qui circa poffeflionem ipfius Bovini per totam 
noftem pro capiendis pifcibus in vanum laboraffent, miraculi virtutem, 
illico ad fandum virum properant ; Et obtenta ab eo licentia, naves 
fuas
SCONDIÆ ILLUSTRATÆ TOMUS NONUS. 31 
fuas pifcibus repleverunt, folo Bovino nihil in captura proficiente qui 
predicatione deinceps S. Bothvidi ad fidem catholicam eft converfus. 
Cùm denique placuit Deo omnipotenti, ut famulo fuo Bothvido premi­
um laboris donaret, accidit, ut quendam Slavum , quem â captivitate re­
demerat, & baptizari fecerat, ac libertati donaveratj remittere vellet in 
patriam, utque commodius hoc fieret , cum illo navigat Gothlandiam 
verfus. Atque labore fatigati , ad quandam infulam , Rogo voca­
tam, applicuerunt,, ubi poft jejunia & labores , & orationes , fub qua­
dam arbore , S. Bothvidus obdormiens, propria fècuri â Slavo pre- 
fato trucidatur. Cum vero parentes , & familia ejus , propter 
diuturnam abfentiam ipfius , nimium triftarentur, decreverunt B. vi­
rum per mare & terras inquirere , fi forte corpus illius , jam de 
vita ejus delperantes, invenire poflent. Congregata igitur multitudine 
propinquorum fiiorum, unà cum lacerdote, Henrico nomine, ex hujus 
confilio Deum deprecabantur , ut B. viri corpus oftendere dignaretur, 
& finitâ oratione, nutu Dei aviculam quandam albam, dulciter intonan­
tem , proræ navis infidere viderunt , quam ceu itineris fui du&ricem, 
fequentes , usque ubi facrum corpus jacuit, falvo du&u pervenerunt. 
Tunc univerfi, qui aderant, gaudentes, Domino Deo gratias referebant, 
qui in fanâis fuis eft femper mirabilis. Funus porro indè translatum, 
fundata de illius nomine Ecclefia , in ea ipfum depofuerunt, quod ibi 
fignis corufcavit. Ita Stregnenje, & alia regni Breviaria.
. Cap. V.
De S. ESCHILLO Sudermannorum
Apoftolo.
SAnflus Efchillus poft infantiæ rudimenta, contemptis illecebris fecu- li , fe transfudit in amorem Dei, & dum ad virilem perveniflètæta- tem, tantum â Deo infpiratus eft, ut B. Abrahæ meritis æquaretur, cui 
dictum eft : Egredere de terra tua, & de cognatione tua, venique in 
terram quam monftravero tibi, & faciam te crefcere in gentem magnam. 
Et tunc fpretis parentibus, & patria, ex Britannia, in qua natus erat, 
in RegniimSueciæ perrexit, certus quod quanto longius propter Deum 
recederet â proprio folo, tanto plus coelo appropinquaret. Sane cum 
divina voluit providentia , ut lampas tam clarè accenfa, fuper cande­
labrum Ecclefiæ conftituta, multis lumen preberet, confenfu omnium 
eligitur in Epifcopum Ecclefiæ, quæ vocatur Nordanfkog, & honorifi- 
cè confecratur.
Videns porro hoftis antiquus , & invidens, quod multiplicatis fi­
delibus , Eccleiia triumpharet, moliebatur vitam Paftoris extinguere, ut 
oves gregis difperfe , infernalium morfibus luporum paterent. Denique 
idem adverfarius quosdam perverfos , jam retro poft Sathanam abire 
volentes, contra Regem Ingonem, fidei defenforem, acri livore inflam­
mavit. Qui videntes fibi fub ipfo illicita non licere , colle&o exercitu, 
Regem in bello viftum fugarunt ê regno. Atque eje&o Principe Chri- 
ftiano, idololatram elegerunt, preficientes fibi in Regem quendam im­
pium, nomine Suenonem , regio decore indignum, di&um Blodfven , 
quod illos permiferit bibere fanguinem animalium fimulacris libatum, & 
velci idolo tnitis.
Nam multitudo infidelium cum Rege fuo convenit in Strengenes, ut 
im-
Df CANUTO, Danorum Rege.
Loriofus Rex Canutus , igenio fuit acutus , Ipecie decorus , ar­
mis , Ôc animo ftrenuus , mentisque induftria & oris facundia 
pollebat ; pauperibus & afflicftis lubens fuccurrebat, miræque fuit ab- 
« n^ntiæ‘ p Nam privatis, & folennioribus jejuniorum diebus ; nec non 
& iextis feriis , panem folum cum ïàle & aqua comedebat, licet aliis 
tercuhs regalibus, quæ coram ipfo ponebantur, uti crederetur. Confi- 
derans vero le Regem proptereà fa&um, ut fuo in regno juftitia colere­
tur, incepit pravas regni confuetudines pro viribus exftirpare. Atque 
mprimis edicto minaci propofito , juffit, ut populus decimas folveret 
Ecclefiæ, & jejunia per Ecclefîam indiéta obfervaret. Qui his de cau­
lis Regi graviter fuccenfens , coepit primo in occultis conventiculis in
necem illius confpirare, incentivum habens per Olaum, Regis fratrem, 
& procerum alios, Olavo clam adhærentes.
Quo Canutus tempore , venit ultra Limifiord in Vedelam, ut ibi 
ad tempus in fua curia relideret. Quod cum intellexiffent incolæ, tam 
nobiles quam plebei, palam concluferunt Regem vel necare , vel inde 
profligare. De qua fadus Rex certior confpiratione, aliö feceflit, & 
plebecula hinc animata , regiam diripuit fupelledilem, & quos invenit 
Regis feétatores, occidit, Canutumque infequitur, Viborgi refugia ca­
ptantem. Sed cum neque illic foret fecurus, in Fioniam ex Jutia pro-
fu-
32 HISTOR. SANCTOR. ET PRÆSUL LIB. II.
immolatis bobus , vidimas ibi Diis fuis offerret, fecitque ibi grande 
convivium, ob reverentiam Regis & Deorum. Tempore illo Epifco- 
pus apud Ecclefiam Fors refidens , his auditis, cum clericis fuis ido- 
lolatras acceffit, intrepidusque in medio illorum ftans , accepto fpiritus 
gladio , qui eft verbum Dei, arguit impios , quod obliti Domini crea­
toris fui, daemoniis immolarent, & non Deo vero. At illi ut afpides 
obturaverunt aures fuas, ne audirent verbum Dei. Idque vir Dei ani­
madvertens , oculis ac manibus in coelum levatis , .rogavit Deum, ut 
faceret aliquam fuæ oflenfionis evidentiam , per quam incredulorum faxea 
corda cognofcerent Chriftum folum verum effe Deum. Finita igitur 
oratione , mox fragore magno Dominus intonuit, & grando , nix ac 
pluvia defcendentes, aras immolantium, & hoftias, deftruxerunt ; Su­
per Epifcopum vero nec una pluvia? defcendit gutta. Quo vifo, filii 
Belial, furore repleti, impetum fecerunt in eum, unusque ex illis ano- 
lus, Spabodde diffus , caput Epifcopi lapide percuffit, & alius teftam 
capitis fecuri confregit. Tunc fanguine facro de vulneribus fluente per- 
, fufus eft lapis in quo Itetit, qui, ut dicitur, adhuc in eo apparet inde­
lebilis.
Semivivus autem S. Martyr in terram corruens , â quibusdam per­
trahitur ad Regem , & ne fine caufa pati diceretur, afferebant magicis 
ipfum artibus , ob injuriam Regis, & Deorum , fic aerem concitaffe. 
Ideoque ftatim â Rege iniquo , lata mortis fententia, duffus eft in vallem, 
ubi nunc fitum eft coenobium fratrum prædicatorum , ibique pro fidei 
zelo lapidibus obrutus, temporalem finivit vitam , & æternam feliciter 
in coelo inchoavit. Paffus eft autem tempore vernali , quo &. Chriftus, 
ad fepulcrumque martyris non pauci â variis funt curati langvoribus. 
Jix Brrwar Jcarenfi pag. yyo.
L-XI
1087.
no6.
gmundus , vir magni nominis, 
jadis in fchola Islebiana , bona-
1121.
1200.
Df A. CANLITO, D anorum Principe, 
Rege Obotritorum.
ILIuftris Dux Ganutus , in fufpicionem immerito vocatus apud pa­truum , Regem Nicolaum, & Magnum patruelem, affedati regimi- E " nis,
Bp 1
O-
De Beata RAGNILDE.
HAbuit Rex Sueonum Ingo conjugem nobiliflimam , Ragnildem, quæ quantæ fuerit fandimoniæ, fatis oftendunt ejus reliquiæ, in oppido Telgenfi depofitæ, atque in fumma veneratione hadenus ab o- 
mnibiis piis incolis habitæ. ‘Johannes Gothus lib. XIXIII. cap. XI1C 
Ericus Upfalenfis } pag. 79. Çÿ Jacobus Xieglerus ? in faa Scondia.
De S. J ONA, primo Holenßum, apud h- 
landos, Epifcopo.
ANno MC VI. in boreali Islandia, Epifcopatus peculiaris eft funda­tus , quam primus geffit Jonas Oex meridionali oriundus Islandia ; Qui jadis in fchola Islebiana , bona­
rum literarum fundamentis , exteros invifit, Romam usque penetrans. 
Deinde cum in aula Suenonis Ulphfonii, Daniæ Regis, aliquantifper vi- 
xiffet, in patriam reverfus, defignatur Epifcopus , Islandiæ borealis. 
Qui fimiliter Pontifice falutato , in Daniam, ad Lundenfem Archiepi- 
fcopum, ablegatur &c. Moritur Jonas Ogmundus, ânno M CXXI. in 
Sandorum relatus numerum, poft annos demum, LXXX, Sic ‘jonas 
Arngrimus in Chronico Islandia, pag. 108.
SCONDIÆJLLUSTRATÆ TOMUS NONUS. 33 
fugit, Ottonia?fubfiftens î cumque hujus populum infulæ, fibf eadem 
moliri pericula intelligeret, divina? committit fe difpofitioni. Confluens 
autem Ottoniæ plebs indies frequentior , verfutiflimum habet conful- 
torem , qui Regi fe amicum fimulans, ab illo lautè tradatur, & fa- 
dus fequefter inter Regem & plebeculam , hanc magis in Dominum 
inftigat. Cujus Rex fraudis ignarus , ad preces vefpertinas in Eccle- 
liam fe contulit S. Albani. Quem furens fremensque mox populus in- 
fecutus, & non intromifliis , valvas templi confringere , & ignem fub- 
dere tentabat. Quapropter Canutus de fua defperans vita, fumptis 
Ecclefiæ facramentis, fe ad mortem præparavit, Sc faxis, haftisque per 
feneftras â populo fe inevitabiliter impeti videns, coram altari proftra- 
tus in modum crucis, fe, & fuos, Domino commendavit. Moxque lan­
cea transfixus, fandam ibi animam efflavit. Occubuit etiam frater Re­
gis , Benedidus, & XVII- illorum propugnatores. Plurimis autem li­
gnis Dominus Regem gloriofum magnificavit poft obitum ; Sed per­
emptores multis plagis , & morte horrenda , punivit. Sic Breviarium 
Aroßenfe fol. XCL & Nidroßenfe. Saxo lib* Xl. pag. 199. Crantons 
in Dania libro IK. capite XXXh^IL
'i
34____ histor, sanctor, et PRÆSUL. Liß. n. 
nis, neci deftinatur ; cujus in locum pervênitûr, quem Magnus tene­
bat , isque dejeéto infidens robori armatus , vix aflurgit venienti. Ca- 
nutus quid arma velint interrogat 5 Ille refpöndit, militaria membra 
talibus difficulter pofle carere ; Interea qui infidiis erant milites, pau- 
latim appropinquant. Quid ea fibi manus velit, Canutus petit ? Elfe 
fibi refert Magnus, cum agricola contumaci caufam , quam vadat di­
rimere. Obfecro, inquit, Canutus, (biennes iftos dies , lucrifica armo­
rum vi, ne obfcures, fafturum alioqui hominem , quod fit ex æquo, fe 
vadem fieri ; nifi fecerit ille, fe facturum. Benè, inquit Magnus, men­
tionem infers te fafturum , quod æquum eft ; Hic ergo regni fucceflio- 
nem æquo jure partiemur. Diu, inquit ille, parens tuus regnet, in- 
tempeftivus eft (ermo, quem dicis. Hæc dicenti manum infert Magnus, 
& Canutus id videns, manum & ipfe capulo admovet. Sed ante me­
dium Magnus educentis gladium diftrinxit caput, quàm ille gladium 
nudaret. Cæteri profiliere , quisque manum infert jacenti. Ferunt 
exfiliille fontem eo loco , quo vir eximius cæfiis corruit. Crantons 
lib. IX cap. XI, E) ani aSaxo hb.XIH, pagina 216, & Breviarium 
^Iroßenß.
Cap. X.
Df B. HELENA, Veßgotbica.
^yAnfta Helena, de nobilibus edita parentibus, utSufaftna quondam, 
'in lege & juftificationibus Domini erudita eft. Ciim autem anno­
rum nubilium attigiffet habitudinem , fecundum morem terra?, viro 
traditur. Quem ut Sara uxorTobiæ, cum timore Dei fiifcipere con- 
fenfit. Tandem cum mortuo marito, ad iterandum thalamum, ætas, 
& opes, vocarent, elegit magis fpiritualibus nuptiis Deo copulari, quam 
carnalibus (ubjici. Igitur (bluta vinculo maritali, laboriofam viduita­
tis. aream terens , Judith in fe fanétam mulierem reprælèntavit, inftar 
cujus jejuniis , & orationibus, Domino ferviebat. Oftium fuum, ut 
fanfti Job, viatori patuit, & velleribus ovium fuarum calefaftus eft 
pauper. Infuper ail exit decorem domus Dei, & zelus domus fic ei 
inerat, quod partem Eccleiiæ Schödvicenfis , ubi nunc corpus ejus fa- 
crum requiefcit, de impendiis propriis fabricant. Cæterum quando 
porticus illa , quæ eft Schiodvii inter turrim & Ecclefiam, fabricaba­
tur , quibusdam (cifcitantibus , ad quid interftitium illud fieret ? ita re- 
(pondit. Dabit nobis Deus aliquem fan&um , cujus reliquiæ ibi decen­
ter poterunt collocari. Quod de fe, tanquam de alio, prædixiflè per­
penditur, quod eo loco ejus venerabile corpus, poft paffionem fuerit 
tumulatum.
Accidit ut quidam nobilis filiam B. Helenæ matrimonio fibi 
copularet, & illam deinde nimis exofam habens, frequenter verbis, & 
verberibus pulfaret ; Servitores autem contumelias Dominæ fuæ illatas 
injuftè , ferentes moleftius , tetenderunt domino infidias, & illum occi­
derunt. Propinqui ergo occifi , pro nihilo duxerunt, mittere ultrices 
manus in fervos illos, fed admiflum crimen, famulæ Dei impingentes, 
ipfam confciam , & machinatricem, fufi fanguinis dixerunt, divexarunt- 
que proptereà multimode. Atque cum tutius eft urfo fævienti ob raptos 
catulos occurrere, quam viro confidenti in ftultitia fua , ut locum da­
ret iræ , mint Deus in mentem fuam, ut tantifper loca San&orum vi- 
fitaret. Quæ laborem non abhorruit, fed ad videndum o Dmini feput- 
dirum»
SCONDIÆ 1LLUSTRATÆ TOMUS NONUS.
1140.
1140,
Hfr.
__________________________________________ 35 
pulchrum , & loca paffionis, ut quondam illa gloriofa Cæfaris-Conftan- 
tini mater, Helena, Hierofolymam petiit, caufam luam Divino commen­
dans examini.
Peragrata porro illa regione, & aliis devote locis pluribus , in 
Domino confidens, & ad nullius expavefeens hoftis occurfum, in patriam 
reverlaeft. Verum inimici adhuc in malitia pertinaces, ac indurati, 
cum illa quodam die pro indulgentiis iret impetrandis , ad confecratio- 
nem Ecclefiæ Gothenenfis, funefti in eam infiluerunt , & diris vulneri­
bus infiiétis , velut ovem innocentem, occiderunt. Occubuit autem lan- 
(fia Helena III. Calend. Augufti, & fepulta in Schiödvii , circiter annum 
falutis humanæ, M C XL. Et quia Dominus fan&am fuam , ibi pluri­
mis miraculis mirificare dignatus eft, procurante, piæ recordationis, Ste- 
phano, Archiepilcopo Upfalenfi , Dominus Alexander III. Pontifex Maxi­
mus , illam catalogo Sanftorum cenfuit adfcribendam , anno Domini 
currente M C LXIV. Breviarium Scarenje pagina 27^
De Santto HENRICO.
REgnante illuftriflimo Rege S. Erico in Suecia , venerabilis Ponti­fex , beatus Henricus, in Anglia oriundus , confpicuus vitæ fan&i- tate, & morum hôneftate præclarus, Upfalenfem regebat Ecclefiam. 
Cum vero plebs Finlandia?, tunc cæca , & crudelis gentilitas, gravia 
Ex da-
De B. CLAUDIO Arhujîenjî.
BEatus Claudius Arhufienfis, erat nepos Waldemari, apud Slesvicenfes Epifcopi, ex fratre, & pronepos Canuti Regis, qui vitam innocenter adam finivit, anno M C XL. Sepultus quo par fuit hönore in Eccleiia 
Arhufiæ littorali. Inde autem pofteà translatus fuit ad cathedralem , â 
S. Clemente nuncupatam ; atque cum in utraque plurimis corufcaret 
miraculis, ideoque follicitaretur Papa, Innocentius II. de illo canonizan­
do , commilit aliquot in Dania Epifcopis , in eadem prodigia fedulam in- 
quifitionem. Quæ cum in veritate ita contigifle deprehenderentur, mor­
tuo Innocentio interim, fucceflbr in cathedra Roipana, Alexander III. 
B. Claudii apotheofin , Anno M C LX. celebravit. Idem Huitfeldius , 
eodem tomo, pagina 47.
Cap. XIL
De Beato CHELIO,
BEatus Chelius, feu Chelianus, natus in oppido Daniæ Winningenfi, pro­pe Randerfium, olim præpofitum egitWiborgi in Ecclefia Parthenica, & Epifcopum ibidem, poftque mortem, quam obiit Anno M C LI. V. 
Calend. oSobris , faftus eft Wiborgenfium Patronus, & Apoftolus. 
Nam propter miram vitæ làn&imoniam , fignis poft obitum plurimis 
comprobatam, in numerum Divorum relatus eft â Clemente III. Papa, 
anno M C LXXXVIIL Arildus Huitfeldius tomo ZZ, pagt 27,
q6 HISTOR. SANCTOR. ET PCÆSUL. LIB. II.  
damnâErëbro per piraticam inferret,“Rex Ericus accepto fecum beato 
Henrico, & coile&o exercitu , contra nominis Chrifti, & populi fui ini­
micos , proficifcitur. Atque illos Chrifto , & fibi fubjugatos, baptiza- 
tosque B. Henrico demandat, porro informando?, & ipfemet cum glo- 
riofa viétoria in Sveciam remeavit.
Sanâus autem præfiil mox alacriter fe accingit ad irrigandos neo­
phytorum animos imbre cœleftis do&rinæ , & volens quendam homici­
dam difciplinâ Ecclefiafticâ corripere, illum adeö in fe irritavit, ut ne­
farie ab eodem,XIX. Januarii, anno MC LV. fit trucidatus , & fpolia- 
tus bireto capitis, annuloque djgiti fignatorio ; Qui protinus in cumulo 
nivium amiffus, & veris tempore inventus, prodente illum corvo, ad- 
motusque oculis cæci cujusdam, vifum ipfi reftituit. Sed biretum ho­
micida ille, diéius Lalle, fuo mox capiti imponit, idque cum vellet a- 
movere, cutim & carnem , fimul homo fceleftus , â cranio detrahebat, 
Breviaria Regni Syecia, & Finlandia ? Norvegtaque.
Cap. XIV.
T)e ERICO, Succorum Rege.
SAnäus Ericus t^m Regali profapiâ , quam nobilium Suecicorum Procerum , éxqfijt oriundiis ; Qui regno vacante, propter innatam clementiam , & bonitatem , in regem unanimiter â Sueonibus eleftus, 
Upfaliæ corona hqnorificè donatur. In quo conftitutus officio , inpri- 
mis divinum gnavifer promovit cultum , Ecclefias conftruendo, & Cle­
rum adjuvando. Deinde fedulam geflit curam populi commifli, juftifli- 
me regendi ; legps condendo æquas , & infuetis, nimiisque illum non 
onerando tributis. Denique ad expugnandos fidei holies, & regni fui, 
totum fe convertit, qporum fuere præcipui , Finnones, illosque tfadit 
B. Henrico in fide Chriljiqna inftpuendos.
Gæterum decimo regiminis fui anno, infurrexerunt contra illum Ma­
gnus quidam, nepos Ragvaldi Regis ex filia , & alius quidam Princeps 
Gothorum , aliquod fibi jus competere , ad Sueciæ thronum prætenden- 
tes, & infperati Upfaliæ ijlum opprelferunt, cui compræhenfo ibidem, 
. caput venerandum iniquiflime XVIII. Maji, anno M CLX. præciderunt. 
Atque cum innocentiam , & fanâimoniam Regis Erici per annos plu­
rimos Deus fæpilfirpè, & clariffîfnè prodidiffet , illis tandem Romanus 
Pontife^ commofus, beatum Principem , Divis folenniter adnumeravit. 
Verum B. Henrjcus , iisdem fuit adfcriptus > M GCC. Breviarium 
Upfalenfi.
Cap. XV.
De Beata MARGARETA.
HUjus quoque tempore , fcilicet anno M C LXXV. paffa eft beata Margareta Rofchildiæ. Fricus Upfaknßs lib, III,pag, 99,Cap. XVI.
De Beato STEPHANO.
Beatus Stephanus, in parochia natus Brönnenfi, dioecefis Ripenfis, homo fimplex , & manfuetus, inprimis evafit canonicus Ripenfis ; DeindeAb-
SCONDIÆ ILLUSTRATE TOMUS NONUS. 37
Abbas Hereuadenlis ; Tandem anno MCLXXI. Epilcopus Ripenfis ; Qui u~r 
morte fublatus anno, M G LXXXII. & humatus in cathedral] Ripenfium nb>2 
bafilica, juxta parietem auftralem ex oppofito archiodæi. Ad cujus pofteà 
tumulum, non pauci, morbo quopiam laborantes, fanitati fe reftitutos 
effe conteftabantur. Huitfeldius in chronico Epifioporum Ripenfium.
Cap. XVII.
De Santto TORLACO.
SAnftus Torlacus , in adolefcentia bonis moribus ornatus, & litterali fcientiâ eruditus , dignanter ad presbyteratus ordinem eft promotus.Pofteà venit Lutetiam Parifiorum , nec indè nifi omnibus legis divinæ 
artibus fufficienter edoftus, difcedit. In patriam vero reverfus Islan- 
diam , Canonicorum fe regula? fubdidit, & qualis diu in divinis confpe- 
ftibus fuerat, cun&is innotuit, inprimis Prior , inde Abbas, effeâus, 
fuos in regulari obfervantia diligenter inftruxit. Quamobrem venerabi­
lis præliil Scalholtenfis, Eloningus , fenio confe&us , illum delegit fuc- 
ceflbrem, clero & populo confentiente. Cumque in utroque conftitu- 
tus effet officio, multas per eum Dominus fanitatum virtutes operatus.
Poft Eloningum integra potitur cathedra Epifcopali, MCLXXI. 1171. 
faâus VII. in ordine antiftitum Scalholtenfium. lllâ porro cum annis, 
XV. magna cum laude fanâitatis gavifus effet, incidit in morbum le- 
thalem , & neceffariis Ecclefiæ facramentis, congrua fufceptis devotione, 
migravit ad Dominum, die XXIII. Decembris, anno M C LXXXVL & ng6. 
aetatis fuæ LX. Breviarium Nidrofienfi.
Cap. XV///.
De Beato W7LHELM0.
BEatus Wilhelmus, natione Gallus, per Abfolonem Roichildiæ præ- fulem, ex cœnobio S. Genoveuæ Parifîis , vocatur cum tribus fra­tribus monachis \ ut ordinem S. Auguftini, juxta reformationem S. Vi- 
(ftoris, in Dapja plantaret. Quod non impigrè præftitit, fa&us Abbas in 
monafterjo Ëbbeholtenfi ad S. Paracletum. In quo etiam anno MCCI. I20r 
beatam exhalans animam , progreffu temporis ob non pauca miracula, 
San&orum rationario adfcribitur, &fequens habet merito Epitaphium ;
Parifiis natus, faâis, diâisque beatus,
Mundo fublatus, jacet hic Wilhelmus humatus.
HuitfeldiuSf iom.2. pagina 70.
Cap. XIX.
De B. ANDREA, Presbytero.
BEatus Andreas, facerdos in Ëccleûa Daniæ Slagelfenfi, anno MCCV. I20^ floruit. Qui etiam Præfatæ urbi privilegia impetravit eximia , â Re­ge WaldemaroII. Deindè votivis fe accingens peregrinationibus, ad plu­
rima Sanàorum loca proficifcitur, inter quæ fuerant, Nidrofia, Compo- 
ftella, Roma, & Hierofolyma, hincque rediens, cum nollet abire ex Joppen,
E ? • nifi
I2OI.
'à
'X 
L-xi
nili prius iàcris interfuiflèt, comites illum deferendo , indè abiverunt 
Sed ipfe dum interea in Miffa precibus vacaret confuetis, obdormivit, 
& evigilat in colle Huilenfi, prope Antvorfchovium Daniæ, multo qui­
dem tempore prius , quàm comites in patriam redirent. Nec pauca 
referuntur alia de B. Andrea prodigia, iliaque cognofcendi cupidus, in- 
telligere poterit ex tabula, qua? in templo S. Petri, Antvorfchoviæ mon- 
ftratur ; Sicut etiam ex quadam de iisdem quæ circumfertur, Cantione. 
Huitfeidius tomo II, pagina gi.
De Beata MAGNILDE.
r\Lata Magnildis,inSconiaDanorum, orta exiftens circa annumMCCXV. 
•■—'a propria nuru, per fummum fcelus trucidata, & in facello humata 
rulletoftenfi minus quidem decenter , fignis non obfcuris luam prodi­
dit innocentiam , fandimoniamque. Unde B. Andreas , tum temporis 
Aichipræful Lundiæ, non dubitavit illam appellare fandam. Quo motus 
teftimonio, ficut & novis fignis, Magnus,Lundiæ fimiliter Archiepifco- 
pns , anno M CCC LXXXIli. ipfam tranftulit indè ad Ecclefiam Lundiæ 
cathedralem , ut in hac, major illi honor pollet exhiberi» Huitfeldius in 
Ehronico Epifioporum Lundenfium.
De B. ANDREA, Eundiœ Archiepifcopo, 
Reatus Andreas, illuftriadmbdum natus eil proPapiâ , & patre Sunone 
.. Ebbeûnio ; led tlluftrior multo fuerat virtutum ornamentis. Qui ar- 
tium iioerahum iludia in gymnafiis pàtriæ gnaviter inchoata, in celebrio- 
1 rI1S 5a;rnlan’æ ’ Angnæ , Galliæ, & italiæ ita continuavit , confumma- 
vnque Academus , ut in Dodorem IV. magna cum laude fublimaretur 
Tantum itaque virum mde reverfum, Rex Daniæ Canutus, fibi Cancel­
lum merito deputavit ; Quo fæpius legato ufus , in arduis regni nego, 
tiis, ad varios orbis Chatham monarchas. Deindé virtutum meritis n^or- 
ro efflagitantibus, Archiepifcopus regni, anno MCCI. jure evafit, quo 
XXII. annis fungitur, tanta quidem cum fandimonia, ut integrum cir 
cumferatur hodie volumen, illius plenum miraculis ; Quorum^edo 
toDulnaSntmüffl’n?UOî’ ïn * præfentîa, U’usUani, gentiles Efthoniæ impugi rent, illp manus aa Deum protendente, prævahierint, & eas 
cXerim. Pr0P ’ m°r(>Um’ paul,‘i,tr «ibmitten’ce, fc,
Cæterum illius libertatem , & pietatem, bafilica Lundenfis etiam 
verfamf curriculov>X?‘ Celebrare- In 'H,JUSmodl ^tem duS
verfatur curr culo virtutum, lepræ contagio inquinatur, ideoque infulæ 
ignans , fohtariam agit vitfcm, Deo folj deinceps vacans, interimque 
aliquoties aquam in vinum transmutaffe perhibetur Ex cornoris tan ■ 
1228 j™” eannoUM GC XXVl'lf “vo™m domicilia, XXIV*
X in corPore Lundiæ relido, in fâcello fan&æ 
Martbæ HmtfMms tomo ZZ, çaflîm , & hifloria Prxfidmn 
^unaenjntm^ .7 J
* CAP.
HISTOR. SANCT. ET PRÆSUL. LIB. II.
•v
SCONDIÆ lEtUSTRATÆ TOMUS NONUS. 39 
--------- ' Cap. XXII
De B. HOLLINGERO, Schogen/ï.
HOllingerufi magnæ nobilitatis vir , in horum numerum majore fua imprudentia, quam malitia incidit. Quem Rex Ericus, præ- cipiti fuga elapfum , miflw confeftim militibus, apprehendendum cura­
vit. Deinde capite plexum honeftiffimâ fepulturâ in monafterio mona- 1230. 
Eum, quod Schog vocant, non longe ab Upfalia, decorari præcepit. 
Quo fado vifus eft pius Rex, nobilimmiviricafum dolenter fuftinuiffe, 
clique â pluribus creditum , magis eundem ob alienam , quam pro­
priam culpam periilTe, & ob id miracula ad illius fepulchrum, in te- 
ftimonium innocenter adæ vitæ, aliquando increbuiffe. In hiftoria Jo­
hannis Gothi Hb. XIX. cap. XIK Epitaphium ejus tale eft:
Natum præclarâ, & regali ftirpe Sucorum, 
Holmgerum morum fpeculum mors ftravit amara, 
Hicque cubat capite plexus, fed mors preciofa, 
Monftratur rite multis lîgnis fpeciofa.
Cap, I.
Libri III. in hiftoria Sanctorum Scondico-
rum, & inprimis
De Santto ERICO, Danorum Rege.
GLoriofus Princeps S. Ericus, patre Waldeftraro II. Danorum Re- e nafcitur anno MCCXVI. & cum ætate, morum integrita­te virtutumque fuavitate, adoleviffet, matrimonio fibi junxit, filiam 
Alberti Ducis Brunfuicenfis, Juditham. Deinde anno M CC XLII. pa- I242i 
rente fatis fublato, velut primogenitus, filiorum, thronum Daniæ, ca- 
nefcit Nihilominus tamen magis de cœlefti, quàm terreftri follicitus 
reeno* priori voverat anno, fe in habitu velle omnino mori, & fepe- 
Uri monachico, idque apud Francifcanos Rofchildiæ, quorum hafte- 
nus cœnobium fuis conftruxiffet fumptibus. Abel vero fratrum fecun­
dus luthiæ Princeps auftralis, quasdam cum Rege Erico inique gerens 
fimultates illi propterea continuas tendebat infidias.
Verum fandus Rex, Deo & caufæconfifus æquitati, eascontem- 
nfit in Eftoniamque , anno MCCXLIX. profedus , fedulam ibi dat 1249. 
nneram Ecclefiafticis optime rebus difponendis. Quando per quietem 
jlli e Venceslaus apparens, manifeftat, quod ut ipfemet quondam a fra- 
1“ Boleflao foret occifas, ita & Ericus per Abelem, effet modo truci* 
dandus • Prius tamen in Dei gloriam, & fuam foret memoriam , ia 
Ffthonia cœnobium fundaturus. Nec vanum cenfuit elfe mfomnium, 
cum evieilaffet ; Ideoque & fratrem exhorruit Abelem, ac cœnobium 
orditur Padiflenfe. Cæterum reverfus in Daniam , non fat memor illius 
revelationis, fecure ad fratrem fe contulit SIesvici morantem ; A quo
I«
if
■>> 
t 
i'l
i
40 ______HISTOR.JANCT. ET PRÆSUL. LIB. III.
aÉhitùm co mpræhenfus, catenis oneratus , & noftu in propinquum cym­
ba elatus Itagnum , jubetur morti fe accingeré , facftâque cuidam facer- 
doti confeflione, interrogatus, ubi haberet. fuum thefaurum ? Refpon- 
dit,in quadam Rofchildiæ cifta, intelligens monachalemin ea habitum, 
thefauro preciofiorem, eiTe aflervatum. Mox fecuri percufliis , animam 
tradidit Creatori ; fed corpus, catenis, & faxis, oneratum prægrandi- 
bus, in fundum Sliæ mergitur.
Attamen poft bimeftre temporis fpacium emergens, dexteramque 
protendens coelum verfus, inde vindifftam inclamat , quod rofeum & 
fanguinolentum adhuc , fratres Slesvici Praedicatores, audaâer arripi­
entes , in fua tumularunt Ecclefia. Contigit porro S. Erici cædes, V. 
I2f °, idus Augufti, anno M CC L. quam nemo complicum tulit inultam. Nec 
multo poli tempore , cum S. Regis mors emanaret, & corpus lignis 
corufcaret magis indies , illud effoflum, ex coenobio , ad bafilicam illic 
Carhedralem Senatores regni transportarunt, & fequenti fepulchrum in- 
fcriptione decorarunt.
Hic jacet Ericiis Rex, Magni Regis amicus.
Denique port feptennium tertius fratrum, Rex Chriftopherus, incly­
tum prodigiis S. Erici corpus, cum ingenti tranftulit honore Ringftadium, 
ubi Divos inter folenniffime relatum, loculo imponitur argenteo. 
Crant^ius m Adetropoli, & Huiifeidius tomo bifioria 1I>
Cap. Jl.
De SanEla INGR1DE, Scheningenfî.
TEterum beatiflime Pater, quafi ex officio noftro præmiffis adiici- 
mus per præfentes, quod fons fapientiæ, verbum Domini, in excel­
lis , Dei & virginis filius, JEfus Chriftus , novum etiam quendam flu­
minis impetum, Dei civitatem lætificantcm profuderat in terra noftra, 
venerabililhmam quandam dominam , videlicet Ingridem de Scheningia, 
quandam Sanctimonialem , genere quidem nobilem, fed moribus nobi­
liorem, ex Gothorum profapia oriundam, memoriâ celebrem, & in- 
fignem. Haec ab illo , qui coelis exceliior eft , tam in vita, quam poft 
mortem , in omni verbo gloriæ , ne dum per civitatem Scheningen- 
lem, lui incolatus, terram Oftrogothiæ, & totam diœcefîn noftram; ve­
rum etiam per totum Sueciae regnum, aliasque exteras regiones coru- 
icantibus lignis , ac prodigiis , claret inceflanter, & jam annis plurimis 
continuatis, tam excelfa, & Domino dilefta, inventa , & reputata eft, 
, nulli penitus dubium iit apud nos, quin digna iit in memoriam, 
& laudem verti hominum, & tanquam lucerna candelabro Ecclefiæ lu­
culentius imponi. Fumus enim aromatum ejus indicat, quid in ea 
cœlitus agatur, Sc eft adum. Siquidem ab infantia fua , per omnem 
.^f^m vitæ fuæ, Domino Deo toto corde dignofeitur in jejuniis, vi- 
giliis 5 orationibus & àbftincntiis multis^ clc einofyn is 5 ne cætcris pic- 
tatum operibus , fubmifle, fobrie, pie, ac juftè, vivendo in hocfeculo, fe 
m juftiflcationibus Domini jugiter exercens. Et maxime poftquam ad 
viduitatis aream terendam â Deo transmifla eft. Mortuo namque ma­
rito , poftquam hæreditario multa bona, tam mobilia, quam immobi- 
ia, ad illam client devoluta , Chriftum fecit hæredem univerforum, 
eiplam fuperimpendens , & confeftim renuncians mundo, coepit ar­
dentius fohto, cœleftia meditari, &. in lege Domini, tanquam â volu-
SCONDIÆ ILLUSTRATÆ TOMUS NONUS. 41 
ptatis abfoluta vinculis , attentius ambulare. Örävft 'enim ad Do- 
minum , cum clamore valido , lachrymisque, & exaudita eft pro fua 
reverentia. Hinc eft, quod locus in quo monafterium & Ecclefiam 
inftauraret, fibi divinitus eft oftenfus.
Deinde expetitis vicibus Romam expetiit pro .ejusdem monafte- 
rii confirmatione , quam tandem â Martino Papa quarto obtinuit ad 
votum ; non tamen fine magnis laboribus , & expenfis. Sed & Hiero- 
folymam , & alia Sandorum loca, veluti Regina Saba, venit audire 
fapientiam veri Salomonis , JEfu Chrifti , & femitas veftigiorum ejus 
confiderare. Demum vero ad propria rediens, cum fororibus , quas 
Domino acquifiverat, ad ferviendum Domino , in monafterio fuo præ- 
dido, quod de novo conftruxerat, perpetuo fe reclufit; ubi tandem 
cum curfum, multis plena meritis, & virtutibus, in Domino confum- 
maftet, cœlo fpiritum, terræque carnis materiam feliciter commenda­
vit , anno M CC LXXXII. Ex literis Procerum-) & Epifcoporum Sue- 1282. 
deorum nd Papam} armo X1C.E) XllX, & E)laus XVlagtiuS) cap,XIX. 
libr, IXI.
Cap. III.
De Beata MEGTILDE.
BEata Mechtildis, in Holfatia, patre Adolpho Comite , poftea mona- fticen amplexo , genita, inprimis Abeli Slefvicenfium principi, nupfit, Anno 1237. Quo per mortem fublato, ilia parentis invitata éxemplo, fe 
caftiratis voto adftringit. Unde cum illuftris quidam Heros , eam violen­
ter ad luum pertrahere thalamum niteretur , adfuit vindex Deus , & ille 
ruens ex altis gradibus, cervice frada, præfubito exfpiravit. Ipfa porro 
effugiens nodis beneficio, virginüm monafterio Rofchildenfium fe manci­
pat ? fandimonialis futura.
Deindè non parvi caulis momenti permota , & perfuafa in- 
fuper â Lundenfi archiepifeopo , cum Alexandri IV. licentia, Birgerum 
Jerl Sueciæ proregem, acceptat maritum, nec illo diutius fruitur, quam 
per odennium, cum MCCLXVI. in fata concelTerit, & fie B. Mechtil­
dis denub libera, fe totam divino tradidit obfequio, individuaque comes S. 
Ingridiseffeda, devote plurimaSandorum loca obluftravit. Denique inco- 
columis in Gothiam reverfa, novum Scheningiæ ordinem, S. Ingride antiftita, 
lubens, anno MCCLXXXI. amplexatur. Gæterum quod cœnobium ex­
tra civitatem , loco non fatis commodo , effet hadenus conftrudum, rex 
Magnus, illius privignus, & regina Hellevigis, cognata, illud in urbem, 
cuius faxum Rex primum apud S. Martinum pofuit, centum argenti li­
bras fimul fabricæ legando, MCCLXXXVIII. transtulerunt. Quo etiam 
anno, B. Mechtildis, terram cœlo feliciter permutans, Scheningiæ corpo­
ris requiem adipifeitur, non obfcuris & paucis corufcam prodigiis, ufque 
tempora Lutheranæ religionis. Quando monafterio terræ adæquato, reli- 
quiæ Sandarum Ingridis , & Mechtildis, Vaftenum, zelo Catholicorum, 
migrarunt; ubi à Lutheranis, Anno MDXCIX. cum aliis Divorum 
exuviis,fecretè abfeonduntur. Huitfeidius tomo II. Olaus Magnus pag. 
21p. & Jacobust in fua Scondia.
F CAP.
12 8r.
1288.
42 HISTOR, SANCT. ET PRÆSUL. LIB, III.
Cap. IV.
De B. BERONE Klockericenß.
SAn&us Bero cum laéle nutricis (lib vigilantiffima optimorum infpe&io- ne parentum, quaslibet imbiberat virtutes. Quibus deinde, cum fo­ret egreflus ephebiam , ita litterarum adjunxit fcientiam, rerumque pru­
dentiam, ut prius multo , quam virilem attingeret aetatem, digniffimus 
illas propter dotes, Praepoliti officio Lincopenfis , cenferetur , ipfoque 
donatur. Relidebat eo tempore Præpofitus apud Ecclefiam rure Klocke- 
ricenfem, ubi propterea & B. Bero morabatur, velut pater egenorum , 
confolator mœflorum, & auxiliator oppreUbrum , omniumque â tramite 
circa virtutis deviantium, benigniffimus informator. Quos idcirco afflixit 
ijoo. magnopere univerfos, illius ex vita migratio, quæ acciderat annoMCCC.
& fpiritu ccelum adeunte, corpus in' æde tumulatur Klockericenß in- 
primis.
Cæterum quandoquidem variis inclarefcere fignis mox occiperet, 
translatum fuit decenter poftmodum inde , ad Cathedralem Lincopiæ ba- 
fflicam , & augufto ibi ccenotaphio, talibus non indigno exuviiSjinclude- 
batur. Proflabat diu advenarum venerationi S. Beronis tumulus, donec 
novatione religionis invalefcente, fuerit folo adæquatus. Cippus tamen 
hodie alieno collocatus loco, fequens retinet Epitaphium :
In maufblæo tenet hoc fu a membra locata 
Bero, volente Deo, de Klockerike levata* 
Ad laudem Chrifti, vires & opes pofuifti, 
Sic cum vixifti, fervire Deo ftuduifti !
Sandus erat curæ Bero propter talia jure
Munera. Petra premit, jus morti Chriftus ademit; 
Quorum Ledor eris memor? huic nam commorieris.
Cap. V.
De Santto BRTNOLPHO.
SAn&us Brynolphus, Algotho Equite , 8c legislatore Veftrogothorum , genitore , de nobiliflima Folchungorum profapia oriundus, cum per annos XVIII. fedulam Lutetiæ operam artibus impendiflet liberalibus, in- 
deque in patriam rediiflet, Canonicus Scarenfis, & Decanus Lincopenfis 
principio evafit. Nec virtus, ac eruditio talibus contentæ præmiis, mor­
tuo Scarenfium præfuli, Achatio , digniffîmè illum fubrogarunt. Quo 
perXXXIX. annosfun&useftmunere, tanta quidem excellentia virtu­
tum, ut mortuum interea lufcitafTe ,& aquam in vinum transmutafle, 
certo certius perhibeatur. Ter almam vero clauferat vitam, VI die Fe- 
1317. bruarii , Anno MCCCXVII. & merito poft Sanflis adnumeratur,
Breviaria regni Suecici, & Çhronisou Epifîoporum,
CAP.
SCONDIÆ ILLUSTR. TOMUS NONUS. 41
Cap. VI.
Df Beato MATTH I A.
BËatüs niagifter Matthias, pietate, & multa confpicuus eruditione,in Canonicum Ecclefîæ Lincopenfis eligitur. Qui tantis deinde virtutum meritis apud Deum, & homines, percrebuit, ut ipfe, quod fpiritus nofceret 
difcernere, divinitus fit affignatusS. Birgittæ Confeflarius, ScConfiliarius. 
Interim non paucas habuit S. Birgitta, de fan&imoniaB. Matthiæ apparitio­
nes, quas volumen apocalypfeos Brigittinæ, paflim Le&oribus inculcat. 
Rogatus porro illeâ Diva, latinæ adhuc ignara linguæ, Sacrum Bibliorum 
codicem, in Sueticum transtulit fermonem; verum prius contextum lati- 
num, do&ifiimis illuftravit Commentariis. Denique poftremis vitae tem­
poribus, propter multa devotionis exercitia , libentius & frequentius, 
apud Dominicanos Stocholmiæ conVerfatur; Quorum etiam in amplexi­
bus , circa annum MCCC.LII. beatam exhalavit animam, ad fuperos, du- 135-2. 
bio procul, transmiffam ; fed corpus exangue, in illorum reliquit Ecclefia 
humandum , quod viri fan&imoniam multis prodidit poftea miraculis. 
Revelationes S. Birgitte ■> & liber fotorum ibi exhibitorum.
Cap. V//.
De San Ao HE MINGO.
SAn&us Hemingus, in parochia natus Uplandiæ, Belingenfi, tale in juvenili ætate præbuit de fe virtutum fpecimen,, ut omnes illarum æfti- matores , in magnum quandoque virum prædixerint evafurum. Nec fe­
fellit eos opinio, cum Cyclopædiâ feientiarum multa cum laude domi ab- 
folutâ , forisque, inprimis Canonicum Upfaliæ, & Abogiæ eifer benefi­
cium confequutus. Quoin officio infigniter adeo fe geffit, ut Benedifto 
Abogenfium Epifcopo vivis exempto , vacuam na&us fit Cathedram. 
Quam deinceps, XXVII. quibus in ea fedit annis, tot ornavit beneficiis , 
quot anteceiforum nemo, tantisque enituit interim virtutibus, ut earum 
admiratores, & cenfores, etiam vivum San&i nomine dignarentur, multo- 
oue maffis ob crebra miracula , poft mortem, quam fan<ftiffime obiit,XI 
Calend. Junii, Anno ætatis , LXXVII ; Sed Chrifti, MCCCLXVII. & Ca- ^67. 
talogo Divorum follenniter notatus,MDXIIL Chronicon profatum Abo- 
genfatm.
Cap. VIII.
De SanAa BIRGITTA.
SAnfta Birgitta nobilis genere; fed nobilior moribus, potentes, & fe­cundum feculi dignitatem, progenitores excelfos habens , in juftifica- tionibus Domini ferventes, & peregrinationis labores ad terram Sancftam & 
alia loca Saniorum fufeipientes, Deoque magnam reverentiam fuis 
temporibus exhibentes, in hujus mundi tenebras , velut quædam cœl eftis 
aurora, proceflit, ex fimetorum regum progenie. Cum utero matris 
geftaretur, in naufragio multis fubmerfis, mater divinitus præferyatur,no-
44 HISTOR. SANCTOR. ET PRÆSUL. LIB. III. 
&e audiens fequenti : Salvata es proprer bonum, quod geftas in utero,, 
proindeque nutri illud cum Dei caritate.
Sacerdos quidam parochialis, vitæ beatæ, vicinus domui pa­
rentum illius, inter orationes fuas ipfa node nativitatis ejus, vidit nubem 
lucidam & in nube federe virgunculam, quæ haberet librum in manu 
fua , illique admiranti, vox cœlitus dixit : Nata eft Birgero filia , cujus 
vox audietur per mundum. Profecit ab infantia ætate, & gratia , Deo 
providente, & in feptimo anno, vidit in fpiritu, circa le&um & altare, 
Dominam fulgidam, fuper illud fedentem, häbentemque in manu coro­
nam, & fibi dicentem : Birgitta veni. Cui accurrenti Domina dixit ; 
visne coronam habere iftam ? Et mox impofuit capiti ejus, ita quod fen- 
tiret circulum coronæ caput tangentis.
In decimo autem anno ætatis, audivit de paflione Domini prædi- 
cantem, &nofte fequenti vidit Chriftum quali eadem hora crucifixum , 
& dicentem: Taliter plagatus fum. Et fubinferente illa : ô Domine, quis 
fecit iftud? Refpondit Chriftus: illi qui me contemnunt, & negligunt cha- 
ritatem meam. Ex hoc tam ardenter affetfta fuit ad paffionem Chrifti, ut 
raro fine lacrymis , poenarum talium pollet recordari. Deinde quadam 
nofte, honorabilis domina matertera ejus , fub cujus cura, jam matre 
defuncta, degebat, ingrefla latenter cubiculum virginum,invenit B.xgit- 
tam , nudam, flexis ante leâum gèhibus, cum lacrymis orantem. Qpæ 
fufpicata levitatem virginis, cum allatam extendiflet virgam fupra dorfum 
ejus, comminuta eft in particulas ; unde cum admiratione dixit materte­
ra : Quid fecifti , nunquid te docuerunt muliercula?, aliquas orationes fal­
laces ? Refpondit illa cum lacrymis ; Non Domina mea , aft de lefto 
furrexi, ut laudarem eum qui mihi femper eft adjutorio. Interrogata 
porro quis ille ? Refpondit: crucifixus quem vidi. Exilia die ccepit ma­
tertera eam ferventius «diligere, atque venerari.
Cum tredecirh foret annorum , defponfatur â parente 
.cuidam prænobili adolefcenti, nomine Ulphoni, oftodecim annorum, 
filio principis Nericiæ. Concordi autem voluntate , ultra annum 
continuum â concubitu abftinueruht , ipfaque, quam ab infantia Dei 
gratia perfuderat , furfum totis defideriis ad Deum ferebatur , & 
ferventiflimè ccepit meditari cœleftia. Tandem mortuo marito, quem 
fuo fecit exemplo beatum, ex mandato Chrifti, Romam & Hierofolymam 
peregrinatur, hineque reverfa, feliciter ad fponfum fuum migravit Chri­
ftum, XXIII. Julii , Anno MCCCLXXIII, Canonizataque, VII. O&obris, 
MCCCXCI. Breviaria Suecia.
Cap. IX
' De Eeato PETRO Alvqftrenß.
BEatus Petrus, ordinis Ciftertienfis, in cœnobio Oftrogothiæ Alva- ftra vocato , propter raras ingenii, & genii fpiriruales dotes , in Priorem ibi conventus dignilfime promovetur. Nec talentum fibi con- 
celfum divinitus in terram ftatuit defodere, fed ita perdius & pernox cum 
illo negotiabatur, ut multiplicem inde frueftum Domino adferret, abeo- 
que propterea fic compellatus : Euge ferve bone, fuper multa te con- 
ftituam , intra in gloriam. Verum prius ille coeli, terræque oeconimus, 
S. Birgittam, velut preciofius longe talentum, B. Petro commendavit,ut 
ipfi maritoque adhuc fuperftiti, â facris effet confeflionibus, confiliisque, 
in tali que promeruit officio immortale illud brauium, quod illi omnium
bo-
SCONDIÆ ILLUSTRATÆ TOMUS NONUS. 4$ 
bonorum remunerator Deus, in apocalypfi Brigittina pollicetur. Ad quod 
ter fauftus per mortem evolavit, terream lui molem, corpus, tantif- 
per in Ecclefia linquens Alvaftrenfi ; quod nec ociofum manfit, cum 
admirandis ibi fignis diu corufcarit. Ex prœfato Revelationum libro, 
& archivo Kaftenenfi , Alvaftrenfiquè^
Cap. X.
Df B. Magi/lro PETRO Vaflenenß.
B Earns Magifter Petrus Olavius, ab infantia in timore Domini edu­catus , in exi mum virum , literis & virtutibus apprime imbutum, adoleverat. Quibus commota ornamentis S. Birgitta, illum fibi facella- 
num delegerat, & liberorum fimul pædagogum j præcipuè tamen S. 
Catharinæ præceptorem, inlpedoremque. Quibus in officiis ita fedu- 
lum, &. maturum fe geflerat, ut mariti poft obitum S. Birgitta illum 
111 obfequiis retinendum ‘fentiret domi , & in Italiam peregre
abiens , Hierofolymamque proficifcens. Intereà temporis , quod plus 
quam XXIII. durat annis, B. Petrus facris coram Diva operatus eft, & 
quæ divinitus eidem revelabantur, calamo fideliter excipiebat j Latine 
vertebat , & in juftum redigebat volumen , cum nonnullis collegarum 
aliis. Sicut etiam cantum , quo Brigittinenfes funt ufe poftmodum San­
ctimoniales , non minus ingeniofè, quàm religiofè, componebat. Illarum 
porro, monachorumque, ante profeffionem , inclufionemque , multa cum 
laude fanditatis , & prudentiæ , confeflarium egit.
Nec indormiit negotio canonizationis Brigittinæ interim , quod 
lingulari cum encomio in Suecia, & Romae, promovit, vitam Divæ, 
& miracula , confcribens fideliffimè , votique occipiens fieri compos, 
translatione S. Birgittæ folenniter Vafteni, anno MCCCLXXXI. con- 
fummatâ, dixit cum B. Simeone : Nunc dimittis in pace fervum tuum 
Domine. Atque ita fuaviter in Chrifto obdormiens, fepeliturin Ecclefia 
cœnobii, & fignis micat flupendis. Revelationis lib, & documenta 
coenobii lAaßenenßs.
Cap. XI.
De Sancta CATHARINA.
ASfeverat Volateranus, S. Birgittam, odo genuifle liberos, omnes re , ac nomine fandos , quatuor fcilicet filios , & totidem filias, harumque unam fuilfe B. Catharinam. Quæ cum nubiles attigiffet an­
nos , ex confenfu parentum illuftri viro Echardo â Kernen, traditur m 
matrimonium. Sed prima nuptiarum node , fponfa permovit Iponfum , 
ad vovendum Deo fecum perpetuam caftitatem. Poftea matris, in Ita­
lia morantis, defiderio vifendæ inflammata vehementer, cum mariti ve­
nia honeftum providentis comitatum, in Latium feftinavit. Romæ au­
tem ingenti amoris affedu â matre fufcepta eft, & vifitatis aliquan- 
diu ibi religio^ admodum facris ftationibus, ad remeandum in patriam
P Cæterum advolat interim nuncius, de mariti obitu illam faciens 
certiorem, proptereaque decrevit inpofterum matri adhærere, ac Deo 
liberius fervire. Nec multo poft tempore, comes quidam Romanus» 
illuftris, & prædives, captus B. Catharinæ pulchritudine, illam expetiet
F ; enixi
46 HISTOR. SANCTOR. ET PRÆSUL. LIB. III.
enixè uxorem^ repulfamque fæpenumero paflus , violenter ipfam ten- 
tavit auferre. Mox vero percuflùs cæcitate, & (upplex veniam (celeris 
â SS. Birgitta, Catharinaque obfecrans , illarum precibus â Deo illumi­
natur. Cujus infignis prodigii , aliorumque perplurium, matronæ non 
ignaræ Romanæ , cum anno MCCCLXXIX Tyberis ad tredecim cu­
bitus , cum grandi urbis periculo, excrevifiet , ab illis amicè coa&a, 
Diva procedit aquis obviam, quæ priftinum extemplo alveum repetive­
runt. Demum, negotio apotheofeos maternæ ibi confummato fermé, in 
Sueciam regreffa, in febrim incidit, quâ Vafteni fan&iflimè vitam termi- 
navit, XXIV. Martii anno MCCCLXXXHL Laurentius Surtus La­
tine & bifloria Divorum Saxoni ce.
Cap. XII.
De S. NICOLAO, Epijcopo Lincopen/i. 
fx honeftis , & juftis, natus eft parentibus S. Nicolaus , qui adeo 
^innocenter annos domi pueriles transegit, ut non tam parentes 
quam cognati & vicini, de hoc plurimum mirarentur. Deinde cum 
primis artium liberalium rudimentis in patria effet imbutus, Lutetiam 
emittitur ; ubi, ficut & Aureliani, facræ Theologiæ , ac utrique juris 
prudentia?, ita ferventer infudavit , ut merito laurea do&oratus orna 
retur. Inde autem reverfus in patriam , & gratia proficiens cum æ 
täte, in archidiaconum affumitur Lincopenfem. Tum ad vitam cœnit 
aufteriorem tota mentis aviditate anhelare, & quavis fextâ feriâ rank- 
buccella, cum fale, atque aqua,comedendi, quietavit appetitum Immo 
nonnunquam a prandio fenæ quintæ , usque prandium fabbathi feou^ 
tis, nihil omnino guftavit. «qutn-
Verum in Epifcopali poftmodum fpecula conftitutus , omnes vi­
gilias, & Sanflorum profefla, in folo pane , & aqua, ieiunavit cæm 
rum quanta nufericordiæ, clementiæ, & humilitatis opera quotidie fueZ 
cranda exhiberet, quanta fan&imoniæ argumenta ederet, integri font 
libri pleni. Itaque cum vita? curriculum adeo laudabiliter emenfiis foi(l 
fet, ut fanctum omnes illum nominarent virum, in lethalem incidit 
morbum , quo B. Præful fint Lincopiæ extinftus, & honorifice fepultus 
ad llliusque ibi tumulum non pauca diu contigere miracula, quæ pro^ 
pter fuit propalam Divis adfcriptus. Breviarium Lincopenfa Ecclefa 
& Chronicon Epijcoporum. ‘ J J 9
CAP. XIIL
De B. STEPHANO, Utroque.
'NUOn poftremo quondam inter Sanftos Sueciæ gradu honoris collo 
À Scabantur, quidam fandimonia quoque infignes viri, famaque in 
clyti, fcilicet B. Stephanus, Arofiæ Dominicanus, Walter homonymus 
B. Stephanus in Husby, ordinis Ciftercienfis. Utpote qui tam vivi’ 
quam mortui, non obfcuris fan&imoniæ notis , & prophetia? donis in 
fuis floruerint ccenobiis ; ubi propterea illorum tumuli tempore diutur 
no , hominum illuc confluentium proflabant venerationi. Et in amoré 
honoreque ipforum extiterunt exuvia? » usque tempora aovatæ per Lu­
the-
SCONDIÆ ÏLLUSTRATÆ TOMUS NONUS. 47 
theranos religionis, quorum de prophetiis fummoperè admirandis, lê- 
q-uentes circumferuntur verficuli ;
Entheus hoc quidam conventu vixerat, alba 
Multum de picà vaticinatus erat.
Nempè fuburbani, quod pullos abiete prati 
Exclufura foret, candida pica fuos ;
Regeque tum peregre quodam redeunte, cruentos 
Tam fore conflicftus , hos fecus urbis agros, 
Civibus ut lignum, cæforum haftilia bello 
Annis fufficiens exhibitura tribus.
Non procul hinc alius florebat tempore eodem 
Vates, Bernardi porro ftatuta fequens,
Nomine qui Stephanus, mirus fuit incola clauftri 
Husbygii, Suecis multa futura loquens ;
Præcipuè argenti prædixerat ille, fodina
Quod quandoque ferax invenienda foret, 
Lœfofio flueret, ceu ftiria crebra, metallum;
Effet at omnigeni Suecia panis inops, 
Ut pluris panem, quam venderet illa metallum 
Argenti; crimen fic lueretque fuum.
Salveto falus, tum temporis diceret horrens* 
Te falvum fecit, qua Deus arte rogo!
LIBER IV.
Hiftoriam Virorum, fidei Catholicæ in 
Suecia adhærentium, induâis illorum Epitaphiis, 
aliisque fimul metris, veraciter de- 
monftrans.
Caput Primum.
De PETRO jACOBIO, Aroßenßum 
Epifcopo.
QUæ mea conditio fuerit, cognofce Viator ;Quod genus, & mortis quae quoque caufa meae ? Efl
V27-
48 HISTOR. SANCT, ET PRÆSUL. LIB. IV. 
Eft nomen Petrus ; fed me cognominat aufter, 
Præfes fcribarum, dum Steno regnat > eram.
Hinc mihi Velmannæ merito datur infula gentis, 
Curoque nè fallax lædat ovile lupus.
Objiciens Regi, quod contra pa&a, Lutheri
Sit fautor ; per eum privor honore palam.
Sic magis indignor , Patriæque obtrudere dogma
Illud quod vellet, vulgus ad arma voco.
Nidroliam fugio, non procedente tumultu,
Publica me revocat protinus inde fides ;
Quâ mihi non licuit, canonum nec jure fruifci
Speétaclo infami fufcipiebar inops.
Morte Lutheranus me dignum cenfuit ordo,
Sed non Catholicus; prævalet ille tamen:
Upfaliæque rotis ponor , prius enfe necatus,
Tres monftrans foies, condolet æthra mihi.
Inde fèpulturæ monachorum trador in æde ;
Martyrii palmam , da mihi, quæfo, Deus.
Cap. II.
De PETRO G ALLE, S. Aheol. Doëlore 
Ar chi diacono, & PrqfeJJbre llpjalict.
G Alle quidem di&us, cognomine ; Sed tamen expers Fellis , nequaquam nomen & omen habet.Nobilis ingenio , pariter quoque nobilis ortu, 
Ne&are mularum pe&us abundè rigat;
Hinc Do&oratus, præcinxit tempora, laurus, 
Archique Levites Upfalienfis erat.
Sublimi refidens Cathedra, myfteria facræ
Pandit doétrinæ, gymnadis ante gregem.
Catholicæ fidei paraftata , fupremus, Olavo
Congreditur Petrio , Gallus , ut accipitri;
Judicio Regis caufam, populique lubornat
Hic, ideo Gothice verba difertus habet.
Concilii Patres optans, Papamque , fequeftros.
Ille, Latinorum more, dilemma facit;
Difputat & Gothice, vulgi clamore coaétus ;
Rex lucrum fpe<ftan$ , vicit Olavus, ait, 
Dogma novumque probat, vetus abrogat, & bona Cleri 
Confifcat ; Petrum morsque, dolorque necant.
Doéti, ftella velut, fulgent poft funera, teftis
Ut Daniel ; coelo quam Petrus ergo micat !
Cap. III.
De THURONE fOENSONIO -, MAGNO BRUN- 
TONIO ; AHURONE ERICIO -, &t NICO­
LAO OLSONIO.
VOs hyperaspiftas celebravit Suecia quondam Catholicæ fidei , quos tacet illa modo. OThu-
SCONDIÆ ILLUSTRATÆ TOMUS NONUS.
O Thuro Joenfoni ; Thuro qui Patre natus Ericoj 
Niciae Olfoni ; Magneque Bruntonides 1
Qui genus illuftri traducitis ordine Patrum,
Prima Senatorum vos loca jure tenent. 
Relligio curæ vobis fuit illa vetufta ,
Qua cum Guftavus belligerare ftudet. 
Armis hunc igitur , fociati gi nte Gothorum ,
Impetitis ; populus nec borealis abeft, 
Quem tuus educit Thuro natus ; Magne crearis 
Rex novus , adverfa parte tremente nimis. 
Attamen infidiis fit vitftrix ; trifte Thuroni
Exilium placuit, fors ubi pejor erat.
Danicus ille Nero, Kungellæ vincitur, â quo, 
Ut fuafor belli , cædicur indè Thuro.
In patria remanent alii, Guftavus eorum
Enfe duos perimit , vivit at ære Thuro; 
Holmia Nicolai, & Magni ; Kungella Thuronis,
Membra tenent; animas vexit ad aftra fides.
Cap. IV.
De Dotfore PETRO MAGNISONIO, A} 
jïenfîum Epifcopo.
MEque, measque morans paulisper, nofce querelas Advena, quas fortan nec tibi foire nocet ?Petrus eram Magni, Suecorum more vocatus ;
Vafteni monachus; Doélor & inde creor.
Miflus enim Romam, difco non fegniter artes, 
Præcipüe facras, quaeque dedere gradum ;
Ac fuit interea curæ mihi nofter ibidem
Fundus, & ad campum , Chloridis ipfa domus.
Præful ab Arofns eleftus patribus, illic
Confecror, ad cathedram denique pergo domum.
Pœnituit reditus, patria? quod dogma Lutheri
Rex obtruforus , cuncfta novaret ibi;
Nec datur ad clauftrum regredi, quod fæpè cupivi;
Nec fidei curam, fas ut habere, licet.
Per me facratus non paucus Epifcopus extat. 
Quorum nonnulli deferuere fidem.
Inde Lutheranis procrevit Clerus in orbe
Suecorum, mentem fauciat idque meam.
His , aliisque malis , quæ ftellis plura fuerunt, 
Confe&us , propter relligionis opus,
Defeflam fuperis animam commendo ;. fed ifti 
Corpus humo : rumpas, Advena,jamque moras«
$o ffiSTOR. SANCTOR. ET PRÆSUL. LIB. IV.
Cap. VT ———
De fOHANNE BRASCHIO, Lincopen- 
ßum Epifcopo,
LEflor ab extrema Boreæ regione Sueoriim,Clarus Johannes Brafchius hic recubat ;Qüem genuit Petrus, majorum fanguine fulgens’, 
Et fchola Doflorem , poft peregrina facit.
Patria Præpofiti reducem, donavit honore
LineOpiæ ; ïùmmi præfulis indè gradü.
Ut prius Arrhii mendis Athanafîus obftat,
Dogma Lutheranum fie premit ille modo.
Arguit hærefeos Regem, multosque Gothorum;
Infîdias igitur prævidet, atque fugit.
Extorrem Patria, fufeepit Pruffia primo, 
Inde ad concilium pergit, ut æger erat.
Cœnobio Lendæ moritur, quem contegit ifte 
Cippus, & ut mentem recreet æthra precor.
Cap. VI.
Dc MAGNO, StregnenfiitmEpiJcopo.
Hic tumulus Magni, Sommar cognomine difli, Qui Stregnefenfi præful in urbe fuit;Idque labore gravi, Suecis quod dogma Lutheri
Obtrufum fuerit, quando fedebat ibi.
Obftitit ut licuit, fimulare deinde coaflus;
Nec minus Arofius, Vexoniusque Patres.
Hic nihil ob fenium valuit quoque grande juvare ;
Ob fimplex peflus nec potis ille magis.
Fugerat Upfalius , Scarinus, Lincopiusque ;
Præful at hæreticos Abogianus amat.
Ut quoque qui profugis mox fuccefiere. Quid ergo
Efficiet Magnus, viribus hofte minor ?
Proditur, & tandem fidei ceu fautor avitæ, 
Munere privatum dira catafta ligat.
Hoc, aliisque malis fraflum mors ftraverat, æqua 
Sors humat; huic, Leflor dic, mi fer er e Deus?
Cap.VII.
De Laurentio foENsoNio, Catholico 
rum in Oftrogothia Archiftratego.
AUfus erat facinus Lars Joenfon , laude perenni Quod dignum ; cœli nec minus arce quidem.
_________ SCONDIÆ ILLUSTR. TOMUS NONUS._________ 51
G ultor is agrorum non paflus dogma perire 
Catholicum, contra belligerare ftudet.
Convocat Oftrogothos, minus haud pugnare paratos, 
Ut patriam hæreticis evacuare queant.
Proditur accinftus bello , cum parte necatur 
Confocia : Quivis martyr honore fuit.
Cap. VIII.
IV NICOLAO DACHIO, Sudrogothorum 
contra Lather anos Arcbißratego.
NOmine Nicoleos, cognomine Dachius idem, Agricolæ fimilis conditione fui.Auftrogothus patria , non alfecla martis, & artis 
Ingenuæ fueram ; mars tamen ipfe favet.
In quo natus eram , defendo dogma ; Lutherum 
Contendo veram non docuille, fidem.
Hanc quoque Guftavo, plebs intulit arma , tuenti, 
Me duce, quem fceptro defpoliare volo.
Danus id affectat , comes Hojus, Duxque Suerini ;
Atque Palatinus, Cæfaris inftat ope.
Nobile ftemma mihi, feudumque infigne fpopondit, 
Et vetus in Patria, relligionis opus.
Impulit extorris pariter me turba Sueorum, 
Quæ nervum belli pollicitata diu.
Nacftus at inde nihil, Suantoni defero Iceptrum, 
Quod renuit : fugio, nullibi adeptus opem.
Delitui peregrè , multis incognitus annis, 
Cæfum fama refert, ftipite membra locans ;
Filius intereà fuccelTerat unus, & alter
Guftavo, reducem me capit ifte domi.
Mulfta mihi fuerat, cupreum diadema , folutus
Quod gefto ; défunt non alimenta feni.
Demum parca necat, fepelit Stocholmia Regem.
Heu fortuna vale , ludito nunc alios!
Cap. IX.
De M. GEORGIO THURSONIO, Upfalen- 
s ßum Vrapoßto.
COnditus hic jacet ille Georgius arte Magifter, Upfalienfis erat munere Præpofitus.Patre Thurone fatus Joenfono ; Rex ametinus 
Guftavus, quo cum jurgia fævus habet.
Obftet ut in faciem violanti jura facrorum,
Elfe nefas Clerum defpoliar®, probans;
G 2 At.
De MAGNO, Scarenfîum Dpifcopo.
Agnus in hoc tumulo requiefcit Haraldius , olim 
JLvAl Præful Vellgothiæ, nomen & omen habens.
HISTOR. SANCTOR, ET PRÆSUL LIB, IV, 
Atque ridem Patrum cum relligione Lutheri
Permutare nova, Spretus ad arma volat, 
Dum Pater occiduos ; boreales filius urget
Contra Gullavum fub fua figna Sueos, 
Marte fed adverfo, nam captus , carcere mceret, 
Et mater, peregrè dum pater exui abit.
Officio caruit, poft menfes inde folutus
Bis denos : monachas illa fed inter agit.
Optat uterque mori potius», quam dogma Lutheri
Ample&i ; conflans & Thuro fentit idem. 
Spe dubitat mortem nec obire Georgius iftâ ;
Non fîmili moriens, haud fapit, inquit, homo.
De JOHANNE G OTHO, Upfalenjwm
Archiepifcopo.
mihi Roma dedit tumulum; Lincopia vitam, 
Magnus ubi genuit , nobile flemma gerens.
Gotthus Johannes vocor hinc; mens imbibit artes 
Lovanii, Doélor Brundufianus eram.
Sueticus orator , Proregis nomine caufas
Romæ gnavus ago ; creverat inde decus.
Sedis Apoflolicæ patrias dimiffus ad oras
Legatus, reperi triftia quæque flatus ;
Scilicet haud paucos Sueonum, cum Rege , Lutheri
.Partibus addi&os fpernere dogma vetus;
Cum quoque Præfulibus gladio cecidiffie Senatum, 
Qui prifcæ columen relligionis erant;
Metropolimque fuo viduatam Antiftite dudum, 
Impia qui diélæ cladis origo fuit.
Huic 'ego fuffeâus, quôd confentire Luthero
Nodem , fuftinui damna, pericla fimul ;
Ex patria pulfiis , Sueonum diadema Polono
Offero, Schismaticam pelleret ut inde fidem.1
Aut, genero Guftavo per connubia faéto, 
Efficeret veterem , quo colat ille fidem ;
Nil ago : proptereà Papam cum Cæfare pofco, 
Atque Palatini flagito mceflus opem.
Interea patriæ Chronicon confcribere pergo, 
Et Venetis præfum fub patriarcha lubens.
Concilii auxilium præflolor , denique Romam
Progredior , mihi quæ meta laboris erat. "
Condor honorificè Petrina, mortuus , æde ,
Sub vultu Domini , quem Veronica tulit;
Mens mea fic ipfi confiftat proxima Chrifto :
Corpore non bene fum? menteque non benefum?
Ma-
F
1
„J
I
SCONDIÆ 1LLUSTRATÆ TOMUS NONUS.
Magnus erat quoniam , fidei defenfor avitæ, ”
Propter & hanc conftans magna pericla fubit.
Arteque quod nequiit , faéturus marte capeflit
Arma ; fed eventus non fat amicus erat.
Prævalet hæreticus , permifcens facra profanis, 
Præful in exilium, ter gemebundtîs abit.
Magnipolenfis opem fruftra Ducis, atque Senatus
Lubcenfis , Dani, Cæfaris inde petit.
Suadet & intereà bellum , quod Dachius infert;
Nil tamen efficiens, feque fidemque Deo
Commendat mceftus , morbis confeâus & annis, 
Obdormit : rogo fit mens vigil ante Deum»
Cap. XII.
De oLAO G OTHO, Upfalenßum Ar- 
chiepifcopo.
F Rater Johannis Gothus , hic tumulatur Olavus, Moribus excellens, ingenioque fuit.Oftgothus ergô virum , quoque Sudermannus honore 
Afficiunt, Clerus Præpofitumque creat ;
Cinxit Apollinea prius aft Germania lauro, 
Illi quam Gothica? promeruere fcholæ.
Relhgionis amans mavult cum fratre perenne
Exilium , prifcam quam temerare fidem.
Quare dile&us tantum fuit ille Polono, 
Ut data Polhaniæ fit Canonia viro.
Attamen in Latium fratrem comitatus egenum, 
Illius Romæ lumina claufit inops.
Cujus & in Cathedra fucceflor nomine folum 
Eft faétus, Venitis fub patriarcha fimul.
Fraternis patriam , propriisque ornare ftudebat,
Eximie libris : grata fed illa minus,
His aliisque , monet Sueones ut dogma Lutheri
Pofthabeant ; furda temnitur aure fonus.
Hinc fatis efle fuo fatftum non ambigit omni
Officio, & mortem jure quietus obit.
Quinque & fex denis , vitam transegerat annis;
Plus quam ter denis , exui egenus erat.
Ad latus invenit fratris, quam fæpè quietem
Optavit, celebris fama fuperftes ovat.
Cap. XIII.
De M.THORERO, LincopenßumCanonico.
PErlege qui tranfis, hoc carmen,Jnambulo,conftansSi vir Catholicus , relligione manes.Vivus ut hæreticos quosvis, fic mortuus, odi ;
Ergo fi meus es, quod rogo, fac, vel abi.
G Nq«
V93-
54_______ HISTOR. SANCT. ET PRÆSUL. LIB. IV.
Nomine Thorerus ; Magno fum patre fubortus;
In tantum favit dofta Minerva mihi,
Cinfta Magiftrali fint, ut mea tempora ferto, 
Aflèflor fuerim, Lincopiæque Patrum;
Quando Lutheranus, Suecos fubvertere cœpit 
Heu furor’, obtrufit queis male dogma novum.
Sed caput objeci non fegniter hoftibus, undè
Horrendis adii mille pericla modis,
Ipfemet infregit colaphum Guftavus ad aram 
Idcirco, cælebs vivere quodque velim.
Pergo tamen dubios redocens, & furrigo lapfos. 
Frater & Antilles , me monitore fapit,
Lincopiæ Cathedram potius qui fpontè refignat, 
Quam velit ulterius diffimulare fidem.
Hinc Rex excandens, me feditionis amicum
Clamitat, & longo carcere claudor inops.
Liberor at tandem, morbis confumptus & annis, 
Ægros Vafteni gratis & inter alor.
Termino fic vitam, membris hac æde fepultus 
Coenobii, coelum ipiritus, oro, colat!
Cap. XIV.
De NICOLAO BRASCH, StocMmenfium 
Conjlile.
On bene Nicoleos Brafch hic fuit inter humatus 
JL Haereticos, queis non convenit ille fide. 
Præful Johannes fapienter avunculus illum
Educat, eudoxum Catholicumque facit.
Artibus imbutum, Princeps fiifcepit in aulam 
Johannes , conjux & Catharina fuam.
Queis captis capitur , damnatus fubque metalla 
Evadit, falvo redditur inde Duci.
Cui fafto Regi bis denis navat opellam 
Infignem annis ; conful in urbe fuit
Nam Stocholmenfi, quoque caftellanus ibidem, 
Officiis quibus haud aequior alter erat.
Sed prius archivo regni prarfederat, atque 
Præcipuè curam relligionis habet ;
Catholicam fatagens Regi fuadere vocandam 
Huc iterum, cujus, ceu Paraftata, viget.
Hinc aflertorem fidei , diplomate fummi 
Pontificis faftum, Sueca per arva, liquet.
Ergo demoreris , Brafchi, cum dogma ruinae 
Finitimum cernis ? mors ità, vita tibi.
CAP.
SCONDIÆ ILLUSTRATE TOMUS NONIR
»
Sicttt
De quatuor viris,fcilicet PETRO LATER­
NA., PETRO ERICIO, ZACHARIA ANIHELIO, 
& GEORG IO BER.SIO , qui avo prajenti pro 
■ fide Catholica mortem in Suecia con-
JlantiJfime oppetere non du­
bitarunt.
De MAGNO LAURENTII, GOPHO, Af- 
chiepijcopatus Candidato.
IGnotus latui, terræ fub mole, Viator, Ha&enus atque mei non memor ullus erat Donec ab innata quidam virtute clientum 
Motus, me tali proderet arte tibi.
Hic fua depofuit Magnus Laurentius ofla, 
Qui Schenmgenli natus in urbe fuit 
Patre quidem primis ex mercatoribus uno ;
Munere cui clarus frater uterque fuit, 
Qualis Johannes, & Olavus, metropolitan 
Qui patriæ , titulo fed tenus ambo, fuæ.
A Patruis Magnus, Romam perduâus ibidem 
Artibus imbuitur, relligione fimul.
Talibus orbatus verb per fata patronis, 
Cogitur Hilparii Belgica caftra fequi;
Ducit & uxorem , quæ citra mortua prolem, 
In patriam viduus fufcipit ergo viam.
Regis Johannis fit fervitor, & Catharinæ 
Aulicus, huic morum de probitate placet.
Nec minus & Regi, dignum quod cenfeat illum 
Upfalici Cathedra Præfulis, atque pedo.
‘ Metropolitanum regni, fed fpreverat ordo 
Catholicum, tantum myffa fit ergô fàcer 
Cœnobioque præeft,quod Vaftenenfe vocatur/ 
Cœlica jura diu, non fine laude docens.
Interitum clauftri, nè vivus cerneret, ante 
Demoritur paulo, corpus ibique manet;
Spiritus aft cœli merito penetravit in aulam, 
Ut fpero, omnipotens & fimul oro Deus? 
Hinc tibi fat notus, levior mihi terra videtur.
Grate cliens valeas, tuque Viator, item.
.f
HISTOR. SANCTOR. ET PRÆSUL. LIB. IV.
1624,
Sicut etiam de VIII. aliis, patientia non de­
fraudandis encomio athletis, quorum aliqui 
pro eadem non mortem quide,fed diuturnos 
carcerum Jqualores , nonnulli acerbijjimos 
equuleorum cruciatus, reliqui utrosque in- 
viclijjimis animis tolerarunt, his vo­
cantur nominibus:
JOHANNES JOSVELA, M. LAUREN1IUS BOR- 
LANGIUS, M. CAROLUS NILSON1US, ERICUS 
ANDERSONIUS, JOENS HANSONIUS, JOHAN 
NES MESSENIUS , HENRICUS HAMME- 
RUS, & ARNOLDUS MESSENIUS-,
Ode Panegyrica. 
gaudes, Anglia , martyrum 
fufo, quo nimis haétenus 
Inebriavit te frequenter 
Prô fcelus ! hærefis execranda.
Dextras eodem Suecia polluit
Suas piaclo , quæ nece feviit
i In Orthodoxos , dogma nollent
Quod leviter vetus abnegare.
Caufam nefandi fed tamen alteram 
Plerumque faâi fingere moris eft
Illi, velut palam afferendo, 
Ob fcelus in patriam necatos! 
Horumque primus Petrus Ericius, 
Qua Campianus mortuus in fide, 
Ccetusque Majorum fidelis, 
Se morier quoque confitetur.
Ferro refe&um pedus is infpicit,
Cum matre JEfum fuaviter invocat;
Dum corde privatus , fupremam 
Funderet ex animo querelam.
Mox ultionem Lidor adiverat, 
Secare nulli qui caput amplius
Valet, quod hoc fàâurus uno 
Pro, duo tum capitella cernat.
Athleta Chrifti Zacharias fuit
Alter, ftupendi robore pe&oris
Dives ; Georgius minore, 
Tertius ille nec extat aufo.
Quod
ïéo6-
SCONDIÆ 1LLUSTRATÆ TOMUS NONUS <
Quod clam vocaflènt presbyterum fibï^ "------- -—------ ‘
Et hunc foverent relligionis ut,
Sacræ miniftrum ; comprobarent 
Ullatenus nec apoftafiam,
Damnantur ergô : mortis ad horridum,
Ad nuptiarum, ceu nova gaudia,
Locum cucurrerunt, uterque 
Certat amanter obire primus. 
Hic vincit autem, volvitur & caput 
Ejus referium, tranfiliens manus
Satellitis captantis illud, 
Obftupuit populusque figno!
Inufitate fertur & illius
Caput per orbem fupplicii procul,
Qui denuo datum reculât
Vivere fub fidei periclo.
His, confitentes dogma fuum quoque
Palam, adnotantur tres alii viri,
Tormenta qui funt tanta pafli
Carceribus , caperent ut inde
Mortem : vocatur primus Hamerius .z
Henricus : alter diftus Ericus eft. ' .
Johannis aft nomen gerebat 
Ultimus hoc ftratiota circo.
Infcripta quorum nomina, redius
Ut Ipero certus, cœloculum libro, 
Affliétio fie jure pofeit ; 
Relligionis amorque flagrans.
Sæviflimorum non cruciatuum
Minus ferebat ; Sed tamen horridam,
Citra necem Laurentius j nec
Carolus abfuit â fodali, loOf.
Mentis remotæ quem toleratio
Fecit cataftæ , bis ferè quatuor
Durantis heu trifles per annos. 
Sub nimio vigilum rigore. 
Haud Jofuelæ Finnonis extitit 
Præter dolores conditio quoque, 
Qui tortus ac incarceratus
Ante diu, remanet fidelis.
Egoque tentus carcere bis decem tfa6.
Annis molefto , nomine dogmatis,
Paflus quot ærumnas, & uxôr, 
Non memorare volo libenter. 
Sed diriores filius interim
Arnoldus, annis ter quater arcibus
Captivus alteris, fidemque
Propter habet, minorennis etfi ;
Fuit gravatus quippe biennio,
Heu ponderofâ compede ferrea !
Horrore tormenti , necisque 
Pellitur ad facinus nefandum!
H i ■ Ut
58
1598.
Johannes 
Luth.
Laurentius.
Anfajjo-
nius,
HISTOR. SANCTOR; ET PRÆSUL LIB. IV.
Ut nempe primum fiat Apoftata ;
Deinde crimen grande parentibus
Affingat : atqui (pes malorum
Vana fuit, Domino juvante !
Fœcundus hortus protulit undecim i
Plantas, proborum, ceu fchola fertilis, 
Has Jefuitarum , beata 
Prata per Elifii ferendas.
Exempla palmæ difcipulis dedit
Pugnax magifter , magnus in ordine
Patrum, Sigismundoque Regi 
HinC animæ bonus archiater;
Laterna Petrus dicfius , origine
Fuit Polonus : mergitur in mari, 
Et amputatur enatanti
Enfe manus tabulam prehendens»
Tum pugionis cufpide fæpius
PerfoiTus, undis obruitur : fcelus
Ex Suecia patravit aufo 
Miles id hæreticus cruento.
Sed non inultum liquerat hoc Deus ;
Fit unus impos mentis , & extitit 
Convi&or huic diu catellus 
Solus, amabilis hofpes idem.
Sicariorum non minus alter eft
Plexus, reatum flagitii novi
Propter necem fubit fceleftè, 
Carnificis jugulatus enfe.
Pun&o fed ipfo mortis oborritur
Oppaca nubes aere verticem
Sontis fupra, murmurque coeli 
Subgrave , vox fimul ejulantis,
Inaudiuntur ! figna graviffimé
Sunt vindicantis Numinis iftamet;
Et martyri fed hoc faventis 
Indicium, mage fole clarum.
Quod Chriftiano, vincula Tartarum
Diu ferenti , vifus ademerit
Benignus illa : qui folutus 
Non benefada tacet fuperna.
Placatus ergo fanguine martyrum
Deus ter aimus , pertrahat ad fuum
Ovile Suecos : Martyresque 
Quæfumus, illud idem rogetis.
Cap. XVII.
Epitaphium prafati ERICI ANDERSONii, 
producens. ■■
PAufat Ericus in hoc tumulo Anderfonius, ortuSuecusj vir xquus, dodus, honefius, item
Ca-
SCONDIÆ ILLUSTR. TOMUS NOXUS« £7 
' Catholicus , propterque fidem bis tortus & exui
Conftans : Martyrii dignus honore proin’
LIBER V.*
Qui Catalogos fideliter producit omnium in 
Scondia, E? infulis, ad illam pertinentibus, 
Epifcoporum Catholicorum, Legatorum,
Parochiarum, Monajle- 
riorum
Caput Primum.
Catalogum recitat Prafulum,^ Archipra- 
fulum, quotquot ab octavo Chriftifeculo, us­
que decimum quintum, Scondica prajue- 
runt Ecclefice ; ac inprimis
Hamburgenli:
I, S« nsgarius, Anno DCCCXXXIV.
IL / Vs. Rembertus , DCCCLXV.
III. Adalgarius , DCCCLXXX1X.
IV. Hogerus , DCCCCIX.
V Reginvardus , DCCCCXVL
VI S. Unno , DCCCCXVH.
VII Adaldagus, DCGCCXXXVI,
Vili. Libentius I. DCCCCLXXXVIII.
IX. Unvannus , MXIII.
X. Libentius II, MXXIX.
XL Alebrandus, MXXXIV.
XII. Adalbertus , MXLIIL
XIII. Liemarus , MLXXIL poliremus Scondio-
rum Archiepifcopus externus.
Cap. II.
De Epifiopis Sueciœ Byrcenfibus, quibus 
incerti paffm apponuntur anm,
I. Ç?Imon , DCCCXXXVI.
H. CyHeribertus , DCCCLV.
III. Johannes Hiltinus > ML. E
6o HISTOR, SANGT, ET PRÆSUL, LIB. V.  
Epijcopi Suecia Norlandenjes.
I. B. Stephanus , MLV.
Epijcopi Suecia Sigtunenfes.
I« Adalvardus junior, MLXIV.
Epijcopi Suecia Hpjalenjes,
I Severinus , MCI.
IL Nicolaus , MCXX.
III. Sueno, MCXXX.
IV» Sivardus t MCXLI.
V. S. Henricus , MCLII.
VI. Copmannus » MCLV,
Archiepijcopi llpjalenjes.
I. Stephanus , MCLXIII.
IL Johannes , MCLXXXV.
HL Petrus , MCLXXXVIII.
IV. Olaus , MGXCV1H.
V. Walerius , MGCVI.
Vi. Oiaus II. MCCXX.
VH. ülpho , MCCXXIX
VIII. Jerierus , MCGXXXIV.
IX» Laurentius , MCCLV.
X» Folcho, MCCLXVIII.
XL Jacobus , MCCLXXVIIL
XIL Johannes IL MCGLXXXl.
* ! ’ Magnus , MGCLXXXIIL
XIV* Johannes III. MCCLXXXIX.
xv‘ Nicolaus I. MCCXCII.
XVL Nicolaus II. MCCGVIII.
XVIL oiaus III. MCCCXV.
X\ ni. petrus IIt MCCCXXXII.
XIX- Hemingus , MCCCXXXVIL
xx* Petrus III. MCCCLI.
XXL Birgerus , MCCCLXVI.
XXIL Henricus , MCCCLXXXIIL
XXIII. Andreas , MCDVIII.
XXIV. Johannes IV. MCDX.
XXV. Johannes V. MCDXXI.
XXVI. Olaus IV. MCDXXXI.
XXVII. Arnoldus , MCDXXXHI.
XXVIII. Torlacus , MGDXXXIV.
XXIX. Nicolaus III. MCDXXXVIII.
XXX. Johannes VI. MCDXLVIII.
XXXI. Jacobus , MCDLXIX.
XXXII. Guftavus , MDXV.
XXXIII. Johannes , MDXXIII.
XXXIV. Olaus V. MDXLIV.
CAP.
SCONDIÆ ILI USTR. TOMUS NONUS.M
Cap. III.
De Epifcopis Suecicc Lincopenfibus, quo­
rum X.ferme apponuntur anni incerti.
j Ï3 Ichardus , MCI.
H, xxGiJo , MCXL.
III. Bono , MCLX.
IV. Colo , MCLXXX.
V. Johannes , MCCXVI.
VI. Carolus , MCCXV11I.
VII. Benedidus , MCCXX.
VIII. Laurentius , MCCXXXII.
IX. Colo II. MCCLpL
X. Henricus , MCCLXIII.
XI. Benedidus II. MCCLXXXVI.
XII. Laurentius II. MCCLXXXVIII.
XIII. Carolus II. MCCCX.
XIV. Petrus , MCCCXXXÏX.
XV. Nicolaus I. MCCCLII1.
XVI. Gotfchalcus , MCCCLXVI.
XVII. S. Nicolaus II. MCCCLXXIV.
XVIII. Canutus , MCCCXCL
XIX. Benedidus III. MCDXXXVI.
XX. Nicolaus Ill. MCDXLI.
XXI. Catillus , MCDLIX.
XXII. Henricus , MCDLXVI.
XXIII. Hemingus , MDII.
XXIV. Johannes II. MDXIII.
XXV Johannes III. MDXXX.
Cap. IV.
De Epifcopis Sue ciæ Scarenfibus, quorum 
pleris que incerti apponuntur anni.
j I 'Urgotus , MXV.
II. JL Gotfchalcus , MXXX.
HI. Omundus , MLI.
IV. S. Adalvardus , MLV.
V. Acelinus , MLXIV.
VI. Adalvardus junior , MLXVI.
VII. Tadico , MLXXII.
VIII. Afrnundus , MLXXXVlII.
IX. Stenfinderus , MCI.
X. Rodulvardus , MCXII.
XI. Ricolphus , MCXXV.
XII. Henricus I. MC XXXIV,
I XIII, Hed-
I.
IL 
IIL 
IV* 
V.
VL 
VIL
VIII.
IX.
X.
XIII.
XIV.
XV.
XVI.
XVII.
XVIII.
XIX.
XX.
XXL 
XXII. 
XXIIL
XXIV.
XXV.
XXVI.
XXVII.' 
XXVIII.
XXIX.
XXX.
XXXI.
XXXII, 
XXXIil. 
XXXIV.
XXXV.
XXXVL 
XXXVII.
XXXVIII.
XXXIX.
XL.
XII.
XLII.
XLlIL 
XLIV.
XLV.
XLVI.
XLVII.
XL VIII.
XLIX,
Hedvardus , MCL. 
Storbernus , MCLX. 
Odgrimmerus , MCLXX. 
Benedi&us L MCLXXX. 
Jerpulphus , MCXC. 
Benediâus II. MCXCVII. 
Bernhardus , MCC IL 
Benediâus III. MCCXVII. 
Stenardus , MCCXXXV. 
Laurentius , MG CL. 
Waldemarus , MCCLIV. 
Ragvaldus , MCCLX. 
Ulpho , MCCLXV. 
Achatius , MCC LXIX. 
S. Brynolphus , MCCLXXVI1I. 
Benediâus IV, MCCCXV1I. 
Encus , MCCGXXV, 
Petrus , MCCCXXXI. 
Gunnarus , MCCCXXXVIII. 
Siggo , MCCCXL11I. 
Benechinus , MCCCXLIX. 
Laurentius IL MCCCLVL 
Nicolaus , MCCCLXIII. 
Rodulphus , MCCCLXXII. 
Torftanus , MCGCLXXXL 
Chriftianus , MCCCXC VIII. 
Brynolphus II. MCDV. 
Siggo II. MCDXXXIiI. 
Sueno , MCDXXXVI. 
Benedi&us V. MCDLII» 
Bero , MCDLXI. 
Johannes , M( DLXXIX. 
Siggo III, MCDLXXX, 
Brynolphus III. MCDLXXXIV. 
Vincendus , MCDXCVI1I, 
Theodoricus , MDXX. 
Magnus , MDXXH.
De Epifcopù Sueciæ Stregnenfibus
SEfchillus , circa MLXXil.• Gerderus , MCXXXI.Wilheltnus , MCLXXVI.
Trogillus , MCCXXLV. 
Anundus , MCCLVI. 
Ifarus , MCCXCII.
Storbernus , MCCCVlIL 
Frenderus , MCCCXLII. 
Siggo I. MCCCXLV. 
Turgillus , MCCCLX.
HISTOR. SANCTOR. ET PRÆSUL. LIB. V.
■
>” f
SCONDIÆ ILLUSTR. TOMUS NONUS. 63
XL ’ Tordo , MCCCLXXIX. "
XIL Conradus I. MCCcXcVHL
XIII. Petrus , MCDIV.
XIV. Giörderus , MCDVIII.
XV. Andreas I. MCDX.
XVI. Arnoldus , MCDXVIT.
XVII. Thomas , MCDXXX.
XVIII. Andreas 11. MCDXLlil.
XIX. Encus , MCDXLV.
XX. Siggo II. MCDL1II.
XXL Johannes I. MCDLXIV.
XXIL Conradus II- MCüLXXlX,
XXIII. Matthias , MDI
XXIV. Johannes 11. MDXX.
XXV. Magnus , MDXXII.
I Cap. VI.
De Epifcopis Sueciœ Arolienfibus, quorum 
multis dubius adfcribitur calculus.
I. JOEtrus I. MCXLlX.
IL 1 Magnus I. MCCXXXL
HI* Israel I. MCCLXVIl.
IV. Petrus II. MCCXCII.
V. Nicolaus I. MCCXCV.
VL Carolus , MCCCV.
VII. Israel IL MCCCX1X.
VIIL Haquinus , MCCCXXII.
IX. Od gislus , MCCCXXXIII.
X. Elchillus , MCCCXL1V.
XL Magnus IL MCCCL1II.
I?!'1' ’
f 1
J'i ng 
y»
I
1
J
■ «
5®
XIL Matthias , MCCCLXXVI.
XIII. Hartlevus , MCCCLXX X.
XIV. Benedidus I. MCCCXCU.
XV. Nicolaus II. MCCCXCVI.
XVI. Petrus III. MCD.
XVII. Nauno , MCDXVII.
XVJII. Olaus I. MCDXXI.
XIX. Achatius , MCDXL1I.
XX. Petrus IV. MCDLIV.
XXL Olaus 11. MCDLV.
XXIL Benedidus II. MCDLXII,
?d 5
XXIII. Birgerus , MCDLXIII.
XXIV. Lydechinus , MCDLXVI.
XXV. Johannes , MCDLXXXV,
XXVI. Olaus III. MCDLXXXVI.
XXVII. Otto , MDVII.
XXVIII. Petrus V. MDXXII.
XXIX. Petrus VI. MDXXlV.
I 2 CAP H
1
1 '1
I
1
i1
HISTOR. SANCTOR. ET PRÆSUL. LIB. V.64
■ ■
A
K'i
■■■ :
ROdulphuS , MCLXXII.Folquinus , MCXCIII. Thomas , MCCXX. 
Bero , MCCXLVIII. 
Ragvaldus , MCCLVII. 
Catillus , MCCLXVI. 
Johannes I. MCCLXXXVIIL 
Magnus I. MCCLXXXIX.
L 
IL 
III. 
IV* 
V. 
VL 
VIL
VIII.
IX.
X. 
XL
XII.
XIII.
XIV.
XV.
XVI.
XVII. 
XVIIL
XIX.
XX. 
XXL 
XXII. 
XXI1L 
XXIV* 
XXV. 
Xxvi»
IL
III.
IV.
V.
VI.
VIL 
VIIL
De Epifcopis Sue cite Abogenfibus, quorum 
primis IV. incertus apponitur calculus.
tur anm.
S. Çlgfridus > MXX.
C^Nicolaus I. MXLIX. 
Sigvardus , MLXXXV. 
Johannes , MCXXX. 
Stenarus , MCC. 
Johannes IL MCCV. 
Gregorius , MCCXVII. 
Bono , MCGXXXVI. 
Forcundus , MCCLX. 
Afferiis , MCCLXXX. 
Boètius , MCCLXXXVIIL] 
Thomas , MCCXCII. 
Henricus •, MG CCI. 
Magnus , MCCCX. 
Petrus I. MCCCXXIV. 
Boètius II MCCCXLIII. 
Godechinus , MCCCLXXV, 
Henricus IL MCCCLXXX. 
Petrus IL MCD. 
Hemingus , MCDI. 
Efchillus , MCDXII. 
Nicolaus IL MCDXXXL 
Laurentius , MCDXL. 
Gudmundus , MCDLXX. 
Nicolaus III. MCDLXXXIV. 
Ingemarus , MCDXCV.
Cap. VIII.
Cap. VII.
De Epijcopis Sued ce Wexionenübus, quo 
rum plerisque incertiferme apponun-
SCONDIÆ ILLUSTRATÆ TOMUS NONU£. 67
jX Ragvaidus IL MC C C V111.
X. Benedi&us , MC CC XX IL
XI. S. Hemingus , MCCCXLL
XIL Henricus I. MCCCLXVIL
XIII. Johannes II. MCGCLX1X.
XIV. Johannes III. MCCCLXXI.
XV. Birgerus , MCCCLXXXiV.
XVI. Magnus IL MCDX1I.
XVII. Olaus , MC DL.
XVIII. Conradus , MCDLXI.
XIX. Magnus III. MCDLXXXIX.
XX. Laurentius , MD.
XXL Johannes IV. MDVII.
XXII. Arvidus , MDX.
XXIII. Johannes V. MDXXIL
XXIV. Ericus , MDXXIV.
Cap. IX.
De Epijcopis Dant a Lundeafibus.
1. T7* Gino , MLXV.
IL «LjRichvaldus , MLXXIII.
Archiepifcopi Dania Lundenfcs.
I. Afferus > MXC1X & MC V1.
II. Efchillus , MCXXX1X.
III. Abfolon , MCLXXVJ1.
IV. Andreas , MCCL
V. Petrus I. MCCXX1V.
VI. Uffo , MCCXXX.
VIL Jacobus I. MCCL1V.
VIII. Erlandus , MCCLXX1V.
IX. Trugotus , MCCLXXV1I.
X. Johannes I. MCCLXXX.
XI. Johannes 11. MGCLXXX1X.
XII. Ifarnus , MCCCIII.
XIII. Esgerus , MCCCX.
XIV. Carolus , MCCCXKV.
XV. Petrus II MCCCXXXIV.
XVI. Jacobus IL MCCCLV.
XVII. Nicolaus , MCCCLXI.
XVIII. Magnus , MCCCLXXIX,
XIX. Petrus III. MCCCXC.
XX. Jacobus 111. MCCCXCHL
XXL Petrus IV. MCDX.
XXII. Petrus V. MCDXVIT
XXIII. Johannes III MCDXXXÄ I.
XXIV. Tuvo , MCDXLIII.
XXV. Johannes IV. MGDLXXil.
XXVL Birgerus , MCDXCV IL
R AA V 11.
t:
HISTOR. SANCT. ET PRÆSUL. LIB. V. 
xxvil 
XXVIII
XXIX.
XXX.
XXXI.
MCXXX1X.
, MCXLIII.
MCL.
MCLVII.
MCXCL 
MCCXV. 
MCCXX. 
MCCXXVI.
MCCXLVL
I.
II.
g ~Erbrandus , MXII. 
VT Achatius , MXXXI. 
S. Wilhelmus , MXL1V. 
Sueno , MLXXV. 
Aflerus I. MLXXXVIL 
Arildus , MXCVIII. 
Petrus I. MCXXIX. 
Efchillus , MCXXXVL 
Richo 
Hermannus 
Afferus II. 
Abfolon , 
Petrus II. 
Petrus III. 
Petrus IV. 
Nicolaus I.
Jacobus I. ______
Petrus V. VCCLIV. 
Stigotus , MCCLXXV. 
Inguardus , MCCLXXXII, 
Johannes I. MCCC1X. 
Olaus I. MCCCXV. 
Johannes II. MCCCXX. 
Johannes III. MCCCXXX. 
Jacobus II. MCCCXLIV.i 
Henricus , MCCCLIV. 
Nicolaus II. MCCCLXX. 
Petrus VI. MCCCXC. 
Johannes IV. MCDXVI. 
Johannes V. MCDXXXI. 
Olaus II. MGDXLIX. 
Olaus III. MCDLXl. 
Nicolaus III. MCDLXXXV. 
Johannes VI. MD. 
Lago , MDXII. 
Joachimus , MDXIX.
Georgius , MDXIX. 
Theodoricus , MDXXI. 
Johannes V. MDXXII. 
Achatius , MDXXIII. 
M. Torbernus , MDXXXII.
De Epifcopis Dania Sicsvicenfibus.
Araldus , DCCCCXLIX.
Folcbertus , DCCCCLXlV.
De EpifcopùDaniœ Rofchildcnfibus 
t 
IL
III.
IV.
V.
VI.
VII.
VIII.
IX.
X.
XI.
XII.
XIII.
XIV.
XV.
XVI.
XVII. 
XVIII.
XIX.
XX.
XXI.
XXII. 
XXIII.
XXIV.
XXV.
XXVI. 
XXVII. 
XXVIII.
XXIX.
XXX.
XXXI. 
XXXII. 
XXXIII. 
XXXIV. 
XXXV. 
XXXVI.
in.
Ai
SCONDIÆ ILLUSTR. TOMUS NONUS. fv
ÏÏL S. Poppo , DCCCCLXXXVL - ---------
IV. Efico , MXV.
V. Rodulphus I. MXXXV1II.
VI. Siguartus , MLX11.
VIL Rodulphus II. MLXV.
VlII. Gunnerus , MLXXII.
IX. Albertus , MLXXXVÏ.
X. Richo , MCXXXVIiL
XI. Hermannus , MCXLIV.
XII. Ocho , MCLIX.
XIII. Esbernus , MCLXT.
XIV. Fridericus , MCLXIII.
XV. Waldemarus , MCLXXXIL
XVI. Nicolaus I. MCC.
XVII. Thyco , -MCCXVI.
XVIII. Johannes I. Mé CXL.
XIX. Efchillns , .MCCXx.lV
XX. Nicolaus II. McCLVi
XXL Bundo , MCÜLXIII.
XXII. Jacobus , MCCLXXXI.
XXIII. Bartholdus , MCCLXXXV1II.
XXIV. Johannes II. MCCC1X.
XXV. Helimbertus , MCCCXXXVL
XXV1. Nicolaus III. MCCCL.
XXVII.! Henncus I. MCCCLXlî.
XXVIII. Johannes III. MCCCLXX1II.
XXIX. Henricus II. MCDXXI.
XXX. Henricus III. MCDXXil.
XXXI. Nicolaus IV. MCDXXIX.
XXXII. Heldericus , MCDLXXV1I.
XXXIII. Echardus , MCDXCIII.
XXXIV. Dithlevus , MCDXC1X.
XXXV. Gotfchovius , MDXVII.
Cap. XII.
De Epifcopif Dani a Ottonienfibus.
I. D Egnerus I. MXX.
Il, IvEilbertus , obiit MLXXII.
Hl. Hubaldus , MCI.
IV. Hermannus , MCXXXVIII.
V. Ricolphus , MCXL.
VI. Linus . MCLXIII.
VII. Simon , MCLXXV.
VIII. Johannes I. MCLXXXVII.
IX, Loyus , MCXCIX.
X. Juarus , MCCXIX.
XI. Nicolaus I. MCCXLVL
XII. Jacobus , MCG LU.
XIII. Regnerus II. MCCLIII.
XIV. Petrus I. MCCLXVIL
R z XVJo«
68
De Epifcopis Dama Ripenßbus
rd
XXXIL
I.
IL
III.
IV.
*
XV.
XVI.
XVII.
XVIII.
XIX.
XX.
XXL
XXII.
XXI1L
XXIV.
XXV.
XXVI.
XXVII.
XXVIII.
XXIX.
XXX.
Johannes IL MCCLXXXIV. 
Giefico , MCCLXXXVI. 
Petrus IL MCCC.
Nicolaus IL MCCCXL.
Ericus , MCCCLXI. 
Waldemarus , MCCCLXXVII. 
Thefius , MCCCXCL 
Johannes III. MCDIII.
Nauno , MCDXXL 
Hennechinus , MCDXLII1. 
Magnus , MCCLX. 
Carolus , MCDLXXVIII. 
Johannes IV. MDVIL 
Wincentius , MDXX. 
Canutus , MDXXVII. 
Guftavus , MDXXX1V.
SLeofdagius, DCCCCXLIX.• Othincarus I. DCGCCLXIX. Othincarus II. MXXII, 
Ghnftianus , MXLIII. 
Jareldus , MXLV. 
Waldemarus , ML. 
Oddo , MLXV.
Hen icus I. MLXXXVI. 
Tordo , ctfa MCXXXV« 
Notelus , MCXXXVL 
Aflerus , MCXXXV11I. 
Elias , MCXLII. 
Rodulphus , MCLII.
S. Stephanus , MCLXXI. 
Homer as , MCLXXXII. 
Olaus I. MC CIV. 
Thuvo , MCCXV. 
Gunnerus , MCCXXX. 
Esgerus , MCCXLVI. 
Thyco , MCCLXXIV. 
Chriftianus II. MCCLXXXVIII. 
Johannes I. MCCCX11I. 
Jacobus , MCCCXXV1IL 
t etrus I. MCCCXLV. 
Magnus , MCCCLXIV. 
Johannes IL MCCCLXIX. 
Efchillus , MCCCLXXXIX. 
Petrus IL MCDVIII. 
Chnrtianus II!. MCDXVIII. 
Henricus II. MCDLV. 
Petrus III. MCDLXVlll.
VL
VIL
VIIL
IX.
X.
XL
XII.
XIII.
XIV.
XV,
XVI.
XVII.
XVIII.
XIX.
XX.
XXL
XX IL
XXIII.
XXIV.
XXV.
XXVI.
XXVII.
XXVIII.
XXIX.
XXX.
XXXI.
HISTOR. SANCTOR. ET PRÆSUL. LIB V.
il I
SCONDIÆ 1LLUSTRATÆ TOMUS NONUS.
XXXIl. Hartvicus , MCDLXXXIII.
XXXIII» Ivarus , MCDXCiX.
XXXIV. Olaus II. MDXXX.
Cap. XIV.
De Epifcopis Dama Arhulienfibus.
t Ö Imbrandus , DCCCCXLIX.
II. jL^LChriltianus , MLXV.
nr Wilchildus , MCII.
IV. Elocus , MCXXXV.
V. ' Sueno , MCXL.
VI. Efchildus , MCLXV.
VIL Petrus I. MCXCVI.
VIII. Petrus IL MCCI.
IX. Schialmus , MCCXL.
X. Petrus 111 MCCXLV,
XL Ebbo , MCCLI.
XII. Petrus IV. MCCLXI.
XIII. Thyco I. McCLXVII.
XIV. Chnftianus il MCCLXXXIX.
XV. Johannes I. MCCXC1I.
XVI. Esgerus , MCCCX.
XVII. Sueno II. MCCCXXVI.
XVIII. Paulus , MCCCL1V.
XIX. Olaus , MCCCLXXI.
XX. Petrus V. MCCCLXXXVIII.
XXL Boetius , MCDXIII.
XXII. Ulricus , MCDXXV.
XXIII. Stycho , MCDXL.
XXIV. Johannes II, MCDLXXVI.
XXV. Eilerus , MCDLXXXTI.
XXV1. Nicolaus , MCDLXXXIX.
XXVIL UfFo , MDXV.
Cap. XV.
De Epifcopis Dania Wiborgenfibus
IJ ï—■^Eribertus , MLXV.
II. * J-Efchillus , MLXVI,
Hi. Sueno , MLXVI1I.
IV. S. Chelius , MCLI.
V. Nicolaus I. MCLII.
VL Gunnerus , MCCXXI.
VIL Chilianus , MCCLVHL
VIII. Petrus I. MCCLXVI.
IX. Thyco , MCCCXXVI.
X. Petrus II. MCCCLVII.
XL Jacobus , MCCCLXX.
7°
-A
, MCCCLII.
11 MCCCLIV. 
MCCCLXX. 
MCCCXGVII.
I.
IL
III.
IV.
J.
IL
III.
IV.
V.
VI.
VII.
VIII.
IX.
De Antiflibus Norvegia Nidrofienfibus 
quorum XII. incerti apponuntur anni.
VI.
VII.
vin.
IX.
HISTOR. SANCTOR. ET PRÆSUL. LIB V.
xïT"
XIII.
XIV.
XV.
XVI.
XVII. 
XVIII. 
XIX.
XI.
XII.
XIIL
XIV.
XV.
XVI.
XVII.
XVIII
XIX.
XX.
XXL
Lago , MCCCXCVI1I. 
Hermannus , MCDXXXIV. 
Thorlavus , MCDXL. 
Canutus , MCDLX. 
Nicolaus II. MCDLXVIII. 
Nicolaus 111. MCDLXIX. 
Ericus , MDXII. 
Georgius , MDXXIII,
Johannes , DCCCCXCV. Sigvardus 1. MXlI.Vrrymchilus , MXX. 
Torchillus , MXXVIII. 
Ragvarus , MXL. 
Chetillus , MLXI. 
Sigvardus 11. MLXXX. 
Sigvardus 111, MC. 
Adalbriftus , MCXXI. 
Simon , MCXXXII-
De Epifcopis Dania Borglumenfibus
Agnus 1. MLXV. 
Albertus , MLXVL 
Henricus , MLXXXVI.
Trudo , MCLXXXV1I. 
Johannes I. MCCXXI. 
Rodulphus , MCCXLVII. 
Olaus , MCCLII. 
Johannes IL MCCLXVI. 
Nicolaus I. MCCLXXX1V. 
Jofephus , MCCLXXXVIII. 
Nicolaus 11 MCCCVIII. 
Thyco , MCCCXXVII. 
Andreas 
Magnus 
Sueno , 
Petrus
Gerhardus , MCDXXXIL 
Jacobus 1. MCDLX. 
Jacobus 11. MCDLXV. 
Nicolaus 111. MCDLXXXVII. 
Stycho , MDXXV.
Cap. XVII.
XI. Ju-
SCONDIÆ ILLÜSTRATÆ TOMUS NONUS
XL I varus , MCXXXIX.
XIL Reidarus , MCXLVI.
Archiepifcopi Norvegiœ Nidrofienlcs.
I. Johannes 1. MCLII.
II. Oftemis , MCLVI.
III. Ericas , MCLXXXVL
IV. Thorerus 1. MCC1II.
V. Gutormus , MCCX.X.
VI. Thorerus 11. MCCXXXI.
VII. Sigvardus , MCCXXXI V.
VIII. Gellius , MCCLVI.
IX. Einarus , MCClVIII.
X. Haquinus , MCCLXVII.
XI. Johannes 11. MCLLXXI.
XII. Jorunderus j MCCLXXXVI.
XIII. Eilephus , MCCCiX.
XIV. Paulus , MCCXXVI
XV. Arno , MCCCXXXVIII.
XVI. Olaus 1. MCCCXL1.
XVII. Nicolaus, MCCCLXVI.
X\ III. Winoldus , MCCCkXIX.
XIX. Efthillus , MCDU.
XX. Aslacus , MCDXXIX.
XXI. Marcellus , MCDL. v
XXII. Henricus , MCDLV1I.
XXIII. Olaus 11. MCDLXI.
XXIV. Gauto , MCDLXXIV.
XXV. Johannes Ill. MDX.
XXV1. Ericus 11. MDXII.
XXVII. Olaus 111. MDXXIII.
Cap. XVIII.
De Epifcopis Norvegia Aslogenfibus, quo­
rum VIII. primis dubii apponuntur anni.
J O Odulphus , MXX.
II, AvAsgauterus , MLX.
HI. Tolpherus , MLXX1X.
IV. Bernhardus , MXCL
V. Aslacus , MCIV.
VI. Gerhardus , MCXV.
VII. Colerus , MCXXVl.
VIII. Petrus , MCCXXXIII.
IX. Guilhelmus , MCXLVIII.
X. Torftemus , MCLXIV.
XI. Helgo , MCLXX.
XII. Nicolaus , MCLXXXVIII.
XIII. Ormerus , MCCX.
L i XIV
;1
XIVJa
HISTOR. SANCTOR. ET PRÆSUL. LIB V.
XIV.
XV.
XVI.
XVII.
XVIII.
XIX.
XX.
XXI.
XXII.
XXIII.
XXIV.
XXV.
XXVI.
XXVII.
XXVIII.
XXIX.
XXX.
XXXI.
XXXII.
XXXIII.
XXXIV.
XXXV.
Torchillus , MCCXIX. 
Haquinus , MCCLXI. 
Andreas , MCCLXXVII. 
Evindus , MCCLXXXVIII. 
Amundus , MCCXCV. 
Helgo II. MCCCIV. 
Salomon , MCCCXXI. 
Sigfridus , MCCCXLIII. 
Halvar dus , MCGCLXX. 
Johannes 1. MCCCLXXXII. 
Oftemus , MCCCLXXXVIII. 
Auguftinus , MCCCXCV, 
Johannes II. MCD. 
Jacobus , MCDX. 
Severinus , MCDXXII. 
Johannes III. MCDXXVI. 
Gunnarus , MCDLXXII. 
Nicolaus IL MCDLXXXV1I. 
Hartleus , MDI. 
Andreas II. MDXIII. 
Johannes IV. MDXVII. 
Johannes V. MDXXV.
Cap. XIX.
De Epifcopis Norvegiœ Bergenlibus, quo 
rum VII. primis incerti apponuntur anni.
t -
I. IVi Agnus , MLXXVII. IVJlOtherus , MXCIV.II.
III. Sigvardus , MGXXXVII.
IV.; Nicolaus , MCLIII.
V. Paulus , MGLXX.
VI. Martinus , MCXCII.
VII. ' Havanderus , MCCXXIII
VIII. Arno , MCGXXXVIII.
IX. Petrus , MCCXLIII.
X. Henricus , MCCLXIX.
XI. Nerva , MCCLXXVIII.
XII. Arno II. MCCCIV.
XIIL Anfrinus , MCCCXII.
XIV. Haquinus , MCGCXXXL
XV. Torltanus , MCCCXL. 
Gifebertus , MCCCXLIII.XVI.
XVII. Benediétus , MCCCLX.
XVIII. Jacobus , MCCCLXXXI.
XIX. Aslacus , MCD.
XX. Arnoldus , MCDXXIX.
XXI. Olaus , MCDXXX1V.
XXII. Torlavus , MCDL.
XXIII. Andorus , MCDLVII.
SCONDIÆ ILLUSTRATÆ TOMUS NONUS, 
xm
XXV.
XXVI. 
XXVII. 
XXVIII
XXIX.
XXX.
De Epifcopis Norvegia Stavangrenfibus, 
quorum IV.primis incerti apponun- 
tur anni. : -, '
I. D Eno’dus.,- MCE!!.
II. JTVJonas MCLV11I.
III. Petrus , MCLXil
IV. ; Amundus , MCLXVII.
V. Ericas , MCLXX.
VI. Nicolaus , MCLXXXIV?
VII. Henrictis , MCCV11.
VIII. EfChilhis , MCCXXXVI1I.
IX. Torgillus , MCCLXIII.
X, Arno , MCCLXXX1V.
XI. Chetillus , MCCCIIL
XII. Haquinus , MCCCIX.
XIII. Ericus II. MCCCXXI.
XIV. Gutormus t MCCCXXXVIII,
XV. Botolphus , MCCCLXX.
XVI. Olaus , MCCCLXXXl.
XVII. Haquinus II. MCCCXCIX.
XVIII. Augdunnus , MCDXXX1V.
XIX. Gunnarus , MCDLV.
XX. Sigvardus , MCDLIX.
XXI. Alphus , MCDLX1II.
XXII. Olaus II. MCDLXXX.
XXIII. Elephus , MGDXC.
XXIV. Hogfcholdus , MD’X.
XXV. Efchillus II. MDXXIV.
Cap. XXI.
De Epifcopis Norvegia Hammarenfibus, 
quorum IV. primis incerti apponun­
tur anni.
I. RnolduS , MCLII.
II. * X Ormer us , MCLXVt
M IILRc-
Jacobus.
Olaus II.
Paulus II.
Fintogus , MCDLXVnt
. Johannes » MCDLXX1V. 
Andorus II. MDVL 
Olaus III. MDXXlL'
Cap. XX.
....—-
e v. •,.»
De Epifcopis hiandis Schalholtenfibus
XXVI.
ML VII. 
MLXXXI. 
MCXVIII.
MCXXX1V. 
MCLII.
MCLXXXVIL 
MCCXVI. 
MCCXXXIX.
MCCLX1X. 
MCCCIV. 
MCCCXXI.
VI.
VII.
VIII.
IX.
XL
XII.
XIII.
XIV"
XV.
XVI.
XVII.
XVIII.
XIX.
XX. .
XXI.
XXII.
XXIII.
XXIV.
XXV.
I.
II.
Ill,
IV
Johannes I. MLV.Islevus , Gifierus , 
Torlacus , 
Magnus I. 
Claingus , 
S. Torlacus , MCLXXI, 
Paulus 
Magnus II. 
Sigvardus , 
Arnerus I. 
Arnerus II. 
Grimerus , 
Jonas I. MCCCXXX. 
Johannes II. MCCGXXXVIIL 
Jonas II. MCCCXLII. 
Gyrderus , MCCCLII. 
Thorarinus , MGCGLXIII. 
Odageirus , MCCCLXXI1I. 
Michael , MCCCLXXXV. 
Guilhelmus , MCCCLXXXIX. 
Arno , MCCCXCV. 
Johannes III. MCDXXXII. 
Gofvinus , MCDXLV. 
Marcellus , MCDLIX.
74
î;i" '< S : '
HISTOR. SANCT. ET PRÆSUL. LIB, V.
III. Regnerus , MCLXXVIII.
IV. Thorerus , MCXCIV,
V. I varus , MCCXIV.
VI. Halvardus , MCCXXV.
VII. Paulus , MCCXXXVI1I.
VIII. Petrus , MCCXLVII.
IX. Gilbertus , MCCLXXVIII.
X. Torfinius , MCCLXXX.
XI. Jorunderus , MCGLXXXII.
XIL Torftanus , MCCLXXXVII.
XIII. Ingialdus , MCCCIV.
XIV. Botolphus , MCCCXIX.
XV. Halvardus II. MCCCXLI1L
-XVI. Magnus , MCCCLXX.
XVII. Sigvardus , MGCCLXXXl.
XVIII. Ambétnus , MCD.
XIX. Petrus IL MCDXXVI.
XX. Gunnarus « MCDXXXlX.
XXL Carolus , MCDLXXXIIL
XXII. Hermannus , MCDLXXXV1I
XXIII. Carolus IL MDII.
XXIV. Magnus II. MDXIII.
C A P. XXII.
SCONDIÆ 1LLUSTRATÆ TOMUS NONUS. 75
XXVI. Sueno , MCDLXXIL
XXVII. Magnus , MCDLXXXIX, 
XXVIII. Stephanus , MCDXCIV.
XXIX, Augmundus , MDXIX.
Cap. XXIII.
i
De Epifcopis Islandrx, Holenfibus.
I. 42» Jonas I. MCVî.
II. ^^Chetillus , MCXXII.
III, Biornus , MCXLVil.
IV. Brandus I. MCLX1II.
V. Gudmundus , MCCI.
VI. Botolphus , MCCXXXVII.
Vil. Henricus MCCXLVII.
VIII. Brandus II. MCCLX.
IX. Jorunderus , MCCLXVII.
X. Augdunus , MCCCX1II.
XI. Laurentius , MCCCXXII.
XII. Egillus , MCCCXXXI.
XIII. Ormo , MCCCXLII.
XIV, Jonas II. MCCCLV.
XV. Petrus , MCCCXCI.
XVI Johannes , MCDXV.
XVII. Jori?.s III. MCDXXXII.
XVIII, Godefchalcus I. MCDXLVII.
XIX. Olaus , MCDLVIII.
XX. Godefchalcus II. MCDXCVII,
XXI. Jonas V. MDXXIV.
Cap. XXIV.
De Epifcopù Grönlands Gardenlibus.
j; A Lbertus , MLV.
IL /YEricus , MCLII.
JK. Arnoldus , MGLXX,
IV* Jonas I. MCC1V.
V.* Jonas IL MCCIX.
VL Helgo , MCCX1I.
VIL Nicolaus , MGCXLI.
VIII. Olaus , MCCLXX.
IX. Torderus , MCCCVIII.
X. Arno , MCCCXIV.
XL Alphus , MCCCXXV.
XII. Bertholdus , MCCCXXXII.
XIII. Gregorius , MCCCXLVI.
XIV. Andreas I» MCCCXLVIII.
XV. Johannes , MCCCLII.
XVI. Henricus , MCCCLXXXIII.-
XVII. Andreas II. MCDVI.
M i CAP.
72
CAP.
VI.
VII.
VIII,
IX,
XI.
XII.
XIII.
XIV.
XV.
XVI.
XVII.
XVIII.
XIX.
XX.
XXL
XXII.
XXIII.
XXIV.
XXV.
Udmundus , MC. 
Martinus , MCXXIII.
Rodius , MCXXXVIL 
Ormerus , MCXL. 
Sueno , MC-LXII. 
Sercuirus , MCCXVI. 
Bergvinus , MCC XXVII. 
Petrus t MCCLV. 
Gauto , MCCLXV. 
Erlanderus , MCCLXXl. 
Lodinus , MCCCV1IL 
Sigvardus , MCCCXXXIV. 
Sebaldus , MGCGXLVII. 
Havarderus , MCCCLIX. 
Arno, MCGGLXXXIV. 
Wibolderus A rMCCCLXXXVII. 
Wigletus -, , mcccxciv. 
Jonas , MCDXIV: . 
Severinus , MCDXXXV. 
Hemingus , MCDXLVI. 
Johannes , MCDLV. 
Matthias , MGDLXXI. 
Hilarius , MCDXCVI. 
Chilianus , MD VIII. 
Amundus , MDXXXII.
Cap. XXVI.
De Epijcopis Orchadenfibus 
j.
II.
III.
IV.
V.
VI.
VII. 
VIIL
IX.
X.
XI.
Hurolphus , MLV, 
Guilhelmus.
Biornus, 
Jofroirus. 
Henricus, 
Torolpherus. 
Petrus.
Delphinus, 
Johannes. 
Thomas. 
Guilhelmus n.MCDLXVIII.
De Epifcopis Farogienlibus, quorum mul­
tis dubii apponuntur anni.
r 1;
II.
IIT.
IV.
HISTOR .SANCTOR. ET PRÆSUL. LIB V.
SCONDIÆ ILLUSTRATÆ TOMUS NONUS. 77
Cap. XXVII.
Catalogum in pr afat is Epifcopatibus Paro­
chiarum, Ö5 primo Suecice continens.
I, I Ipfalenfis , CCXIX.
II, Lincopenfis , CCXXVI»
III, Scarenfis , CLXXXVI.
iv’ Stregnenfis , CXXI.
V? Arofienßs , LXXHI.
VI, VCexioneniis , LXXII,
VIL Abogenfis , CXXV.
Catalogus Parochiarum in Dania,
t Lundenfis , DV.
jl Rofchildenfis , CCCXLVIL
IU. Slesvicenfis.
IV Occonienfis , CCLXIV,
V. Ripenfis , CCLXXVI.
VI, Arhufienfis , CG CXXI.
VII. Wiborgenfis , CCLXXVI.
VIII. Borglumenfis , CLXVII.
IX. Go/hLndenfis , C.
Catalogus Parochiarum in Norvegia.
I Nidrofienfis » CCXCVI1I.
ir Aslogenfis , CCCL.
IU Bergenfis , CXLVIU.
Stavangrenfis , CXXX11I.
Vt Hammarenfis.
Cap. XXVIII.
Catalogum Legatorum in Scondiam Ponti­
ficiorum ofiendit,
S. Ansgarius ,S. Rembertus , DcCCLXX.Ill, S. Unni , DCCCCXXXV.
IV. Albericus > MCVI.
V. Nicolaus , MCL1I.
VI. Galandus , MCLXXVIII.
VIL Fidentius , MGXCVII.
VIII. Gregorius , MCCXXII.
IX. Wilhelmus a MCCXXIX,
N X*Ot-
HISTOR. SANCTOR. ET PRÆSUL. LIB. V.
iv!^]
VI. Warn-
il. 
in.
IV.
il.
ni.
IV.
mcxliv. 
MCL.
MCLX.
X.
XI.
XII.
XIII.
XIV-
XV.
XVI.
XVII.
XVIII.
XIX.
XX.
XXI.
XXII.
XXIII.
XXIV.
XXV.
XXVI.
XXVII.
XXVIII,
XXIX.
XXX.
, MCDXC. 
MDX1I.
MDXV. 
MDXVII. 
MDXXI. 
MDXXIII. 
MDLXI.
MDLXXVII. 
MDXCIIL
Catalogum omnium in Scondia Cxnohio 
rum.
Otto, MCCXXX. 
Guilhelmus , MCCXL. 
Johannes I. MGCXLV. 
Guido , MCCLXVI. 
Ifarnus , MCCXCVII. 
Bernhardus , MCCCXXI. 
Bartholdus , MCDXLI1I. 
Bartholomæus I. MCDLI. 
Martinus , MCDLXII. 
Ludovicus , MCDLXVlII. 
Baitholomæus II. MCDLXXXV. 
Antonius I. MCDLXXXVI1I. 
Raimundus 
Izardus ,
Johannes IL 
Johannes III. 
Francifcus I. 
Johannes IV. 
Johannes V. 
Antonius II 
Francifcus II.
Gelbogenfe , MXX.
Munchatprpenfe , MXXX, 
Efchilstunenfe , MLX.
mprimis in Suecia Bene divi­
norum comprehendit.
BYrcenfe , DCGCXXXVI. cum incertis ptera~ que annis.Munchabodenfe , DCCCLV.
Husbycenfe , MLV. 
Gudhemenfe , MLVI. 
Sigtunenfe , MLXIV.
Cœnobia Cluniae enßum in Suecia, cum 
annis incertis.
I.
II.
III.
Cœnobia Cißercienßum in Suecia.
Gudhemenfe.
Nydalenfe 
Alvaltrenfe 
Sæbygenfe 
Wretenfe.
ï.
SCONDIÆ ILLUSTRATÆ TOMUS NONUS.
Warnhemenfe , MCL.
Byarmenfè.
Julei enfe , MCLXXXVI.
Rife b er genfe , MCCXX.
Schogenfe , MCCXX V.
Afchebygenfe.
Montismarienfe , MCCLXXXVIII.
Hus by genfe , MCDLXXXV1.
Qœnobia Francifcanorum in Suecia.
VI.
VII.
VIII.
IX.
X.
XI.
XII. 
xin.
I/ Sudercopenfe.
IL
III.
IV.
V.
VI.
VII.
VIII.
IX.
XI.
XII.
Stocholmenfe , MCCLXXXIV.
UpfJcnfe.
Enecopenfe.
Scarenfe.
Arbogenfefe; MCCLXXXVI.
Ludolienfe.
Lincopenfe , MCCLXXXVJL
Wexionenfe. wvn
Stocholmenfe virginum , MCCUXXÆii.
Qœnobia Dominicanorum in Suecia.
Cœnobia J ohannitarum in Suecia.
I. Stocho’menfe.
II. Cronebechenfe.
IIL Sudercopcnfe.
IV. Krochekenfe.
V. Efchilstunenfe.
IJ Sigtunenfe.
IL
III.
IV.
V.
VI.
VIL
VIIL
IX.
X.
Calmainenfe.
Scheningenfe.
Stregncnfe.
Arolienle.
Scarenfe.
Calmarnenfe virginum.
Scheningenfe , item.
Swchoimenfe , MCCCXXXVI.
Stregnenfe virginum.
Qœnobia Antonitarum m Suecia.
I. Romblubodenfe,
Cœnobia Carthußanorum in Suecia.
I. Mariefredenfe , MCDXCL
N 2
go HISTOR .SANCTOR, ET PRÆSUL, LIB V.
Cœnobia Carmelitarum in Suecia.
VL 
VIL
VIII.
IX.
IL
III.
IV.
XL
XII.
XIII.
XIV.
XV.
XVI.
XVII.
XVIII.
XIX.
XX.
XXL
XXII.
XXIII.
XXIV.
XXV.
XXVI.
XXVII.
XXVIII.
Cœnobia Francijcamrum in Dânia.
1. Oerebrogenfc.
Cœnobia Brigittinorum in Suecia.
I. Waflenenfe , MGCGLXVII.
II. Nadendalenle , MCDXHI.
Cœnobia Benediclinorum Cißercienfium
-que in Dania.
Ringftadienfe , MLXXX, 
Herevadenfe , MG XL. 
Witefcholenfe , MCLVIIÏ. 
Soreriïè , MCLXI. 
Esrumenfe , MCLX. 
Wongenfe , MCLXV. 
éumeilfe , MCLXVL 
Nesvedenle.
Schogênfè.
Tomelrupenfe.
Byrkefchogenfe. 
Aiïifienfe.
Tutevallenfe , MCLXIIÏ. 
Limenfe , MGLXXtI. 
Urelofuenfe.
Siberenfe, 
Colbacenfè. 
Gulholmenfe , MCXCL' 
Ryenfe , MCXC. 
Gabnogenfe.
“Hélmenfè.
Nyftedenfè , MCCLXXXVI. 
Knardrupenfe , MCCCXV. 
Gladfaxenfe , MCCCXCVIII. 
Malmogenfe.
Lundenfe.
Syntenfe,
Wibygenfe,
T. Luïidehfe , MCCXXXII.
H. Suinborgenfe , MCCXXXVI.
III. Randerfenfe , MCCXXVIII.
IV. Coldingenfe , MCCLXXXVIII.
V. Rofchildenfe.
VI. Gttonienfe , MCCCXLIII.
VIL Hafoienfe.
VIII, Hor
SCONDIÆ ILLUSTRATE TOMUS NONUS. Tg
VIII. Horîenfe.
IX. Trelleborgenfe.
X. AflenCe.
XI. Faborgenfe.
XII. Iftadenfe.
XIII. Nycopenfe.
XIV’ Hafnienfe virginuni , MDV.
XV. Ottonienfe , item.
XVI. Malmogenfe , MDXI.
XVII. Kögenfe , MDX11I.
XVIII. Halmftadenfe , MDXII.
Cœnobia Dominicanorum in Dania.
- I. Lundenfe , MCCXXXI.
II. Borglumenfe.
III. Arhuiienfè.
IV. Arhulknfe virginum.
V. Wedlenfe.
VI. Lundenfe virginum.
VII. Borglumenfe item.
Cœnobia Augußinianorum in Dania.
I. Dalbygenfe , MLXV.
II. Ottonienfe , MCXVil.
III. Ripenie , MCXLIV.
IV. Asmildenle.
V. Eichilstunenfe , MCLXIII.
VI. Dallumenle.
VU. Wiborgenlè , MCLXIX.
VIII. Ebbeholtenfe , MCCXXXVIII.
Cœnobia Johannitarum in Dania.
L Wiborgenfe , MCLX.
II. Antuorfchogenfe.
Cœnobia Pramonßratenjium in Dania.
I. Oesvidenfè , MCCI.
Cœnobia Carmelitarum in Dania,
I. Lanscronenfe , MCDX.
II. Schelforenfe , MCDXVIII.
III. Helfmgorenfe , MCDXXX.
Cœnobia Prigittinorum in Dania.
I. Mariebodenfe > MCDXVII.
II. Marieftedenfe , MCDLXiXi
0 Qcena*
II' ,1i
Sa HIST. SANCT. & PRÆS. L. V. SCOND. ILL. TOM' NON.
Cœnobia quorundam ordinum in
VI.
VII.
VIII.
IX.
X.
XI.
XII.
Hufdogenfe.
Modruvallenfe in Islandia , & VIII. alia diver­
forum ordinum.
Norvegia.
Munchalivenfe , MCXVI.
Warnenfe.
Bachagenfe.
Holmenfe.
Gimlègenfè.
Kungellenfe.
Nidrofienfe.
Elgelèterenfè.
Bergenfe.
FINIS.
Laus Deo fempiterna.